Page 40 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๓๓
(ขอบฟ้าขลิบทอง : มิช๎าฟ้ าสางรางรอง, หน๎า ๕๕)
. . .
ทํองบํนข้นเข็ญเย็นยาก
ตรากตราแดดดาห้าหั่น
ชีวิตชั่วชัด กัดฟัน
ฝนซั้ นสิ้นหาวหนาวแซง
. . .
โรงเรียน หายโวํงโปร่งปรุ
ขรุขระความคิดผิดผลู
กลับแจ๎งแสงเจิดเลิศรู๎
ก็หนูทั้งนั้นบันดาล
(ขอบฟ้าขลิบทอง : กลืนมันเข๎าไว๎ น้ําตา. . ., หน๎า ๗๐-๗๑)
เป็นที่นําสังเกตวํา ‚อุชเชนี ‛ มักใช๎สั มผัสพยัญชนะมากกวําสัมผั สสระ แตํก็ยังไมํ ทิ้งสัมผัสสระ
เพื่อให๎คล๎องจองกับคําอื่นในวรรคด๎วย ด๎วยลักษณะเชํนนี้ ทําให๎กวีนิพนธ๑ของ “อุชเชนี ‛มีความไพเราะ
ด๎วยคําสัมผั สที่เรียงร๎อยเกี่ยวประสานตํอกันประดุจสายโซํที่คล๎องเกี่ยวตํ อกันเป็ นทอดๆ ทําให๎มี ‚เสี ยงที่
ไพเราะทั้งเสนาะในลีลา‛ ดั งเชํน
พรั่งพรั่งดั่งฝันวั นกํอน
ชูช๎อนพื ชฉ่ําอ่ําสรวง
ผากดินผินพลิกริกทรวง
นุํมหนํวงแนบเมล็ดเผล็ดราย
ริ้วริ้วพลิ้วพรายสายมุก
แมกสุขเสกชื่นขื่นหาย
ข๎าวเขียวเรียวรวยชวยชาย
เหมือนหมายทาทาบอาบทอง
(ขอบฟ้าขลิบทอง : ไหนผองเพื่ อนสุขทุกวาร?, หน๎า ๑๐๕)
...
โลมไล๎ให๎ แรงแกรํงกล๎า
เหวํว๎าหวาดเว๎นเร๎นหนี
ยองใยใจคุณอุํนดี
เหมือนมีโลํ หลายกรายกัน