Page 36 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๒๙
ฉั
นอยู่
เพื่
อบุ
คคลที่
ฉั
นรั
ก ซึ่
งใจซื่
อถื
อศั
กดิ์
สุ
จริ
และรั
กฉั
นมั่
นมานปานชี
วิ
ในความผิ
ดความหลงปลงอภั
ฉั
นอยู่
เพื่
อหน๎
าที่
ที่
พั
นผู
เพื่
อฝั
งปลู
กความหวั
งพลั
งไข
เป็
นทํ
อธารรั
กท๎
นล๎
นพ๎
นไป
หลํ
อดวงใจแล๎
งรื่
นให๎
ชื่
นบาน
ฉั
อยูํ
เพื่
อค๎
นคว๎
าหาสั
จจะ กลางโมหะอาเกี
ยรณ๑
เบี
ยฬประหาร
เพื่
อสื่
อแสงแจ๎
งสวํ
างพรํ
างตระการ
กลางวิ
ญญาณมื
ดมิ
ดอวิ
ชชา
ฉั
นอยู่
เพื่
อดวงใจที่
ไร๎
ญาติ
ที
แร๎
นแค๎
นแคลนขาดวาสนา
เพื่
อรอยยิ้
มพริ้
มยลปนน้ํ
าตา
บนดวงหน๎
าโศกช้ํ
าระกํ
ากรม
ฉั
นอยู่
เพื่
อเยื่
อใยใจมนุ
ษย๑
บริ
สุ
ทธิ์
สอดผสานงานผสม
เป็
นเกลี
ยวมั่
นขั
นแกรํ
งแรงกลื
นกลม
พายุ
ร๎
ายสายลมมิ
อาจรอน
ฉั
นอยู่
เพื่
อความฝั
นอั
นเพริ
ศแพร๎
ว เมื่
อโลกแผ๎
วหลุ
ดพ๎
นคนหลอกหลอน
เมื่
ออามิ
สฤทธิ์
แรงแทํ
งทองปอนด๑
มิ
อาจคลอนใจคนให๎
หมํ
นมั
ฉั
นอยู่
เพื่
อยุ
คทองของคนยาก
ที่
เขาถากทรกรรมซ้ํ
าปั่
นหั
เพื่
อความถู
กที่
เขาถมจมทั้
งตั
เพื่
อความกลั
วกลั
บบ๎
าบั่
นอาธรรม
เพื่
อโ
ลกใหมํ
ใสสะอาดพิ
ลาศเหลื
อ เมื่
อคนเอื้
อไมตรี
อวยไมํ
ขวยขํ
เพื่
แสงรั
กสํ
องรุํ
งพุํ
งเป็
นลํ
สวํ
างนํ
าน๎
องพี่
มี
ชั
ยเอย
(
ขอบฟ้
าขลิ
บทอง :
อยูํ
เพื่
ออะไร, หน๎
า ๑๒-๑๓)
สํ
วนการใช๎
กลบทธงนาริ้
นั
น ‚อุ
ชเชนี
‛ ได๎
เปลี่
ยนปรั
บจากลั
กษณะบั
งคั
บคื
อ คํ
าที่
หนึ่
งกั
บคํ
ที่
สองของวรรคเป็
นคํ
าซ้ํ
ากั
น (กํ
าชั
ย ทองหลํ
อ, ๒๕๓๗, หน๎
า ๕๓๗) โดยซ้ํ
าเฉพาะวร รคที่
หนึ่
งและวรรคที่
สาม ของบท และใช๎
วรรคที่
สามและวรรคที่
สี่
เป็
นสํ
วนขยาย ความของวรรคที่
หนึ่
งและวรรคสาม ทั้
งนี้
นั
บเป็
นพั
ฒนาการทางรู
ปลั
กษณ๑
ของร๎
อยกรอง ที่
แสดงถึ
งความเชี่
ยวชาญในชั้
นเชิ
งคํ
าประพั
นธ๑
ของ
“อุ
ชเชนี
ลิ
บลิ
เห็
นขลิ
บเมฆ
แลรุ
จิ
เรขเพี
ยงเลขา
รองรอง
ดั่
งทองทา
ทาบฟ้
าอรํ
ามงามแสงอรุ
ไหวไหว
ใจไทยระทึ
ยามร่ํ
าระลึ
กความฝั
นละมุ
รอนรอน
ถอนฤทั
ยกรุํ
อุํ
นอกอะคร๎
าวหนอคราวนี้
เพรี
ยกเพรี
ยก
เรี
ยกแสงสวํ
าง
สายทองสล๎
างสาดปถพี
หลั
ดหลั
จรั
สรั
ศมี
มี
อั
นเป็
นเชํ
นใดหรื