Page 35 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๒๘
ประหัตหั่นอธรรม๑ เหี้ยน
ประดาเบียนประชาบรรพ๑
ประเทืองชีพประทีปสันต๑
สวํางโลกอโศกเทอญ
(ดาวผ่องนภาดิน : พลั งรัก, หน๎า ๒๘)
บทกวี อยู่เพื่ออะไร และ ก้องกว่าเสียงปืน เป็นกวีนิพนธ๑ที่แสดงให๎ เห็นถึงความเชี่ยวชาญ
ในชั้นเชิ งวรรณศิลป์ของ ‛อุชเชนี ‛ ด๎วยการพั ฒนารูปแบบของกลบทแบบเดิ มจนเป็นเอกลักษณ๑
เฉพาะตน กลํ าวคือ ได๎ปรับเปลี่ยนกลบทบัวบานกลีบขยาย โดยใช๎เฉพาะวรรคแรกของแตํละบทเทํ านั้น
เพื่อนําเสนอประเด็นความคิดในแตํละประเด็น สํวนวรรคอื่น ๆ จะเป็นการขยายความอันเป็นคําตอบ
ของประเด็นตําง ๆ ที่ อยูํในวรรคแรก
หัวใจเขาคือดาว แวววูบวาววามฟ้าไกล
กรรซิบพริ บเพรียกไป ใดมืดมิดคิดคืนหวัง
หัวใจเขาคือธาร ไหลซําซํานซาบกําลัง
หลํอรื้ นชื่นสองฝั่ง ฝากรอยสดรันทดสูญ
หัวใจเขาคือดิน ดลพื ชสิ้นผลิผลพูน
ข๎าวคิดเม็ดนิดนูน ลอยรวงรําเรี่ยฟ้าฟอง
หัวใจเขาคือแดด ชํวยเผาแผดเชื้อชั่วผอง
อกกรุํนอุํนลํายอง คลายเยือกยับเคยคับเข็ญ
หัวใจเขาคือลม ชวยชื่นฉมฉ่ําทรวงเย็น
อกรุํ มกลุ๎มลํ าเค็ญ โลมไล๎รอบปลอบขวั ญคืน
เขาหรื อคือโซํ สาย แนวรักรายเราหยัดยืน
กวําเกลี้ยงทั่วเสียงปื น ศานติซ๎องก๎องโลกา
(ขอบฟ้าขลิบทอง : ก๎องกวําเสียงปื น, หน๎า ๖๕)
สํ วนบทกวี อยู่เพื่ ออะไร ‚อุชเชนี ‛ ใช๎คําวํา ‚ฉันอยูํ‛ เฉพาะวรรคที่หนึ่งในแตํละบท เพื่อบอก
เหตุผลในแตํละข๎อที่ ‚ฉั น‛ ต๎องอยูํ แตํ ในบทสุดท๎ายจะซ้ํา คําแรกของวรรคที่ ๑ และวรรคที่ ๓ คื อ กวีใช๎
คํา ‚เพื่อ‛ เป็นการสรุปเพื่อตอกย้ําถึงเหตุผลของการที่ ‚ฉัน‛ ต๎องอยูํบนโลกนี้ เป็นการ ย้ําและยืนยัน
ความ ดังนี้