๒๗
สั
จจะอาจถู
กถมทั
บ
ความดี
ที่
แหลกยั
บคั
บคั่
ง
อธรรมอาจเปรื่
องประดั
ง
ความชั่
วฉายชั
งนั่
งเมื
อง
น้ํ
าตาฟายฟกตกดิ
น
รวยริ
นกลิ่
นกร๎
าวเข๎
าเปลื้
อง
ปวดเหน็
บเจ็
บหายรายเรื
อง
พิ
ศเฟื่
องแสงลิ
บขลิ
บฟ้
า
คนแพ๎
คื
อคนชนะ
แม๎
จะถู
กเข็
ญเขํ
นฆํ
า
คนล๎
มเพื่
อลุ
กทุ
กครา
เหล็
กกล๎
าเราชุ
บด๎
วยใด?
(
ดาวผ่
องนภาดิ
น
: เราชุ
บด๎
วยใด?, หน๎
า ๑๕)
สํ
วนบทกวี
พลั
งรั
ก
‚อุ
ชเชนี
‛ ได๎
แทรกกลบทไว๎
ตอนกลาง ดั
งนี้
ประกายดาวสกาวสรวง
ผิ
ตั
กตวงฤปลั่
งปาน
ประกายมิ
ตรจิ
ตจาน
มโนจ๎
า ณ ธาตรี
ประกายกล๎
าประชาชาว
วะแวววาวมนั
สมี
ประดุ
จรั
ตน๑
จรั
สศรี
ประดั
บสิ้
น ณ ถิ่
นไทย
...
ประชา
อาบประปลาบปลื้
ม
ประชา
ดื่
มประชามาน
ประชา
สายระรายสาน
ประเสริ
ฐโซํ
สโมสร
...