Basic HTML Version
๒๖
สร๎
างเรื
อนโปรํ
งโลํ
งเอี่
ยมให๎
เที
ยมหน๎
า
ทั้
งข๎
าวปลาปรนปรื
อทุ
กมื้
อสาม
จั
กอยูํ
เหย๎
าเฝ้
าโยงทุ
กโมงยาม
ใครเยาะหยามเนื้
อเย็
นได๎
เห็
นดี
เจ็
บไข๎
ได๎
โรคที่
โศกซ้ํ
า
จั
กปลุ
กปล้ํ
าเป่
าหมดให๎
สดศรี
จั
กคลี่
ยิ้
มกริ่
มแย๎
มสองแก๎
มนี้
ให๎
อิ่
มพี
เป็
นพวงนํ
าหวงดม
ขอเถิ
ด
มาลั
ยเลิ
ศพวงน๎
อยเจ๎
าร๎
อยสม
จะขอรั
บกั
บใจเอาไว๎
ชม
แทนนิ
ยมจากน๎
องที่
ปองรั
ก
ได๎
แล๎
ว
เขาเผํ
นแผลวลิ
บไปดั
งใครผลั
ก
เจ๎
ารู
ปทองกํ
องเต๎
นกลายเป็
นยั
กษ๑
อกจะหั
กเพราะภั
กดี
“ผี
” เป็
น ๆ
(
ดาวผ่
องนภาดิ
น :
‚รั
ก‛ สมั
ยเรื่
องตั้
ง, หน๎
า ๔๐)
ฉั
นใครํ
เห็
นเธอก๎
าวไป
กลาง
ไพรเกลื่
อนพฤกษ๑
ลึ
กหนา
กลาง
แดดแผดลวกมรรคา
กลาง
ฟ้
าปริ
ปรวนครวญครื
น
กลาง
น้ํ
ากรรชากกรากเชี่
ยว
กลาง
เกลี
ยวฝนกราดฟาดฝื
น
กลาง
โคลนคลุ
กครู
ดดู
ดกลื
น
กลาง
คื
นครอบคิ
ดมิ
ดมู
ล
ก้
าว
ไปแม๎
ไฟลํ
มโลก
ก้
าว
ไปแม๎
โชคดั
บสู
ญ
ก้
าว
ไปแม๎
ไร๎
คนทู
น
ก้
าว
ไปแม๎
พู
นคนชั
ง