Page 219 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๒๑๕
สามพันหกร้อยย่ําซ้ําความหมาย ปัจจุ บันพลันเป็ นอดีตกลาย
โมงเก่าวายใหม่ ก็วอดตลอดกัน”
อาจารย์เนาวรัตน์บอกว่ากลอนของอาจารย์ประคิ ณไม่จําเป็นต้ องมีสั มผัสในแต่กลอนนี้สั มผัสในทั้ง
เลขอักษรและเลขสัมผั สด้วยนะคะ เช่น “โมงเก่าวายใหม่ก็ วอดตลอดกัน” ยั งมีอีกหลายแห่งที่
อาจารย์เล่นทั้งสัมผั สอักษรและสัมผัสสระนะคะ ขอบอกอีกนิดว่ากลอนของอาจารย์ ไม่ออกนอก
รูปแบบของครูบาอาจารย์เก่าอย่าง เช่น ท่านสุนทรภู่มาเลย กลอนของอาจารย์ไม่ว่าจะเป็นกลอน
๘ กลอน ๙ หรือกลอน ๖ กลอน ๗ อะไรก็ตามอ่านง่ ายเพราะว่าจะเหมือนกันทุก ๆ วรรค เพร าะว่า
ถ้าเป็นกลอน ๖ ก็จะ ๖ ทุกวรรค ถ้าจะเป็นกลอน ๘ ก็ ๘ ทุกวรรค ขอฝากอีกสองบทสุดท้ายคือ
“กาลนั้นคื อแมงร้ายกระหายเลือด คอยสูบเชือดชีวิตคนจนดับขันธ์
ยิ่งนานไปจักยิ่งไร้แสงตะวัน เหลื อแต่ควั นทะมึงทั่วอย่ามัวเพลิน
ละโมบลิ่มเห็นแก่ตัวไม่กลัวบาป ระเริงลาภยศศักดิ์หนักสรรเสริญ
ระวังตัวกลัวตายจะสายเกิน คนยอเยินช่วยได้เมื่ อไหร่เอย”
ลาดับถัดไปขอเรียนเชิญท่านอาจารย์ประคิณ ชุมสาย ณ อยุ ธยา
ตื้นตันใจจนไม่รู้จะพู ดอะไร พูดไม่ออกค่ ะ ได้แต่ขอบคุณ ขอบคุณ และขอบคุณนะคะ
ขอบคุณตั้งแต่ท่านผู้กล่าวรายงาน (ศาสตราจารย์ พิเศษ ดร.กาญจนา เงารังษี ) รองอธิการบดี ฝ่าย
วิชาการมหาวิทยาลัยนเรศวร ท่านผู้กล่าวเปิ ดงาน ท่านอาจารย์ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี เสียงขลุ่ยของ
ท่านไพเราะเสนาะโสดเป็นอย่ างยิ่ง อาจารย์เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ ที่ได้ขับลํานําบทกวีด้วยสุ่ม
เสียงที่ซาบซึ้งกินใจ ต่อไปก็ขอขอบ คุณวงเสวนาทั้งวงเลยนะคะ เริ่มตั้งแต่ท่านผู้ดําเนินการเสวนา
(คุณหญิงอรฉัตร ซองทอง ) และก็คุณพี่ประยอมของเธอ ขอบคุ ณทั้งสองท่านเลย เพราะเป็นคนที่
สนิทชิดใจกันมาแต่ไหนแต่ไร เคยทํางานด้วยกันมาหลังจากทํางานจบแล้วยังได้ติดต่ อพบพากัน
เสมอ ไม่เคยได้ลืมกั นเลย ขอบคุณท่าน อาจารย์ถวัลย์ ดั ชนี ท่านอาจารย์นคร พงษ์น้อย จาก
เชียงรายนะคะที่อุตส่ าห์มาในวันนี้ ท่านทั้งสองดูเหมือนว่าจะอยู่ไกลก็จริงแต่ก็เหมือนอยู่ใกล้
เพราะว่าครั้งใดที่ดิฉันไปถึ งเชียงรายทั้งสองท่านก็จะต้ อนรับขับสู้เรียกได้ว่าอย่ างสุดฝีมือนะคะ ที่
ประทั บใจเป็นอย่างยิ่ง และยั งจําได้เวลาที่เรารับประทานอาหารด้วยกั นท่านอาจารย์ถวัลย์ ดัชนี ก็
จะท่องกลอนของอุชเชนี ขึ้นใจนะคะเป็นบท ๆ จบตั้ งแต่ต้นจนถึงปลายให้เราฟังระหว่างที่เรา
รับประทานอาหาร เป็นที่แปลกใจ ตื่นใจ และชื่นอกชื่นใจเป็นหนั กหนาเลยค่ะ ต้องขอบคุ ณ
อาจารย์ถวัลย์ ดั ชนี แ ละอาจารย์ นคร พงษ์น้อยด้ วยค่ะ จําได้ว่าอาจารย์ระวีก็เคยไปด้วยกันนะ
คะเป็นกลุ่มเป็ นก้อนเลยค่ะและอาจารย์มกุ ฏ อรฤดี ก็ เป็นคนขับรถอย่างเธอบอกเลยนะคะ มัน