Page 217 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๒๑๓
มีอะไรยึดถือในชีวิตตามสมควรไม่ มากก็น้อย ในหมู่บ้านแห่ งหนึ่งในประเทศพม่า เด็กที่ เกิดใหม่ทุก
คน พ่อแม่พี่น้องเค้าจะเขียนดวงชะตาอยู่บนใบลานและมอบให้เด็กเก็บไว้ และข้างหลังดวงชะตา
นั้นจะมีข้อแนะนําในการดําเนินชีวิต เช่นบอกว่าคนเกิ ดวันนี้อย่าไปใกล้ป่านะเสื อจะขบตาย หรือว่า
อย่าไปลงน้ํานะเดี๋ยวจะตกน้ําตาย อะไรทํานองนี้เพื่อให้เด็กคนนั้นเก็ บไว้ติดตัวเพื่อช่ วยในการ
ดํารงชีวิตให้ตลอดรอดฝั่ง น้อง ๆ ที่อยู่ในที่นี้ที่ยังไม่มีอะไรเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวในการดํารงชี วิต ขอ
แนะนําให้รีบออกไปข้างนอกหยิบหนังสือขอบฟ้าขลิบทองมาเลือกดูสั กบทหนึ่ง นํามาเป็นที่ยึด
เหนี่ยว เป็นคู่มือ เป็นข้อแนะนําในการดํารงชี วิต สําหรับผมเองนั้นนะครับมีคําพูดอยู่เสมอว่า
เบื้องหลังสุภาพบุ รุษที่ ยิ่งใหญ่จะมีสุภาพสตรีอยู่ด้วยหนึ่งคนเสมอ สําหรับผมนั้นเป็ นผู้ชายธรรมดา
แต่มีสุภาพสตรีที่ยิ่งใหญ่อยู่ข้างหลังผมอย่างน้อยหนึ่ งคน และหนึ่งคนนั้ นก็มีชื่อว่าอุชเชนี นะครับ มี
วรรคทองของอุชเชนี อยู่ ๓ วรรคซึ่งช่ วยในการดํารงชีวิตของผม ช่วยฝ่ าฟันอุปสรรคต่าง ๆ ช่ วยให้
ผมไม่ ทุกข์ ไม่ร้อน ช่วยให้ผมมีความสุขสบายตลอดมา ขออนุ ญาตแชร์กั บทุกท่านว่าวรรคทอง ๓
วรรคนั้นคืออะไรบ้าง วรรคที่ ๑ จากบทประพันธ์ของอุชเชนีที่ผมนึ กถึงอยู่เสมอ ทําให้ผมไม่ ไปวอแว
กับใคร ทําให้ผมไม่ยุ่ งยาก และไม่ไปทําความยุ่ งยากให้ใคร ส่ วนมากเวลาเรามีความทุกข์เราจะมี
ความทุกข์ ในเรื่องคนใกล้ชิดสนิทสนมของเรา เช่นความทุ กข์จากเพื่อน พี่น้อง บางทีความทุกข์ก็ มา
จากเราโดยที่เราเอง วรรคทองวรรคนี้ ช่วยผมไม่ให้ไปวอแวไปยุ่ งอะไรกับใครมาก มีชีวิตอยู่ อย่างสุข
สงบ และคุณเนาวรัตน์พู ดอยู่บ่อย ๆ นะครับคือ “มิ่งมิตร เธอมีสิ ทธิที่จะล่ องแม่น้ํารื่น” เพื่อนผม
คนหนึ่งเลี้ยงหมา ๘๗ ตัว ที่บ้านมีแต่ขนหมา ลูกหมา ผมก็ เลยนึกถึงคํากลอนนี้อี กคือ “มิ่งมิตร เธอ
มีสิทธิที่จะล่องแม่น้ํารื่ น” โดยคิดว่าเธออยากเลี้ยงเธอก็เลี้ยงไป เพื่อนคนที่ ๒ ไม่รู้เรื่องอะไรเลยบท
กวีก็ไม่รู้พอผมอ่ านว่า “มื อเจ้าวางบนมื อข้า” เธอถามว่ ามือนี้คือมือวางอันดั บอะไรอันดั บหนึ่งหรือ
อันดั บสอง ก็ไม่รู้จะพูดยังไง ก็ทําให้นึกถึงบทกวีนี้อี ก “มิ่งมิตร เธอมี สิทธิที่ จะล่องแม่น้ํารื่ น” เพื่อน
อีกคนหนึ่งคนที่ ๓ เป็นโรคเก๊าท์ โรคเก๊าท์นี่มันปวดกระดูก ซึ่ งหมอห้ามกินเครื่องใน เวลาเธอเข้าไป
ที่ร้านก๊วยเตี๋ยวเธอจะสั่ง ตับสด ๖ ชาม เพราะหมอยิ่งห้ามเธอยิ่งชอบ ก็มาทําให้ผมนึกถึงบทกวีนี้
ขึ้นมาอีก “มิ่งมิตร เธอมีสิ ทธิที่จะล่องแม่ น้ํารื ่น” บทกวีนี้เป็ นบทแรกที่ผมใช้อยู่ตลอดเวลา
วรรคที่ ๒ เวลาเห็นอะไรที่มันเลอเลิ ศ เกินความสามารถที่จะไขว่คว้ามาได้ ผมมีบทกวีหนึ่งที่
อาจารย์ประคิณได้กล่าวไว้ทํานองว่าไม่ให้มักได้ใคร่มี ได้แก่ “ฉันอยู่เพื่อคนที่ฉั นรัก” ตอนนี้ผมอยู่
เพื่อคนที่รักผมมากกว่ า และสุด ท้ายผมขอแบ่งปั นบทกวีที่อาจารย์ประคิณได้กรุณาเขี ยนให้ผมครั้ง
ล่าสุดในวั นเกิดผม ซึ่งดีมากจึงอยากจะนํามาฝากทุก ๆ คน เวลาที่เราตั้ งใจที่จะทําอะไรขอให้ทํา
จริง ๆ จะมีประโยชน์กว่าคนที่อยู่เฉย ๆ บทกวีนี้เพราะมากที่ อาจารย์ได้กรุณาเหลือเกิน และผมจะ
เก็บไว้ตลอดไป อาจารย์เขียนให้ผมสั้น ๆ ง่าย ๆ นะครับ ช่วยตั้ งใจฟังหน่อยนะครับ
“หยิบดาวมาโปรยดิน สว่างสิ้นทั้งจักรวาล
เสกฟ้ามาอีกนาน สั กพริบหนึ่งก็พึ งทํา”