Page 179 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๗๕
ถ้าหากว่า “สายธาร ” ต้องจบบทบาทของตนลงในช่ วงเวลาอันแสนสั้น จะด้วยเหตุ ผล
ประการใดก็ตาม แต่ “สายธาร ” ก็ ได้ริเริ่มสิ่ งที่มีค่าทางวรรณกรรมไว้ อย่างหนึ่งคือ การขอร้อง
“อุชเชนี ” ให้แปลเรื่อง “อัษมา” เป็นภาษาไทย แม้จะจบบริบูรณ์ เมื่อ ๕๑ ปีก่อน แต่มีส่วนที่ตั้งตนไว้
ดีแล้ว ทาให้ “อุชเชนี ” ได้มาทาต่ อเมื่อสองปีที่ผ่ านมานี่เอง เพราะเพิ่งค้นหาต้นเรื่องได้ และเจ้าของ
งานแปลได้ถือโอกาสเกลาที่แปลไว้ แล้วให้กลมกลืนเรียบเนียนเข้ากับส่วนที่แปลต่อจนจบ
“สายธาร ” เป็นนิตยสารหายากไปแล้ว บางทีอาจเป็ นเพราะความไม่สาคัญของนิตยสาร
ชื่อนี้ก็ ได้ บวกกั บความมีอายุสั้ นจนคนไม่ทันสังเกตหรือมองเห็ น และกลายเป็นอิฐหรือหินสาม- สี่
แผ่นเล็ กที่ปูอยู่บนผิวทางเดิน ทางเท้าด้านที่ รกด้วยหญ้ าเพราะไม่มีใครเดิน หรือถ้าบังเอิ ญเ ดินผ่าน
ก็ก้ าวข้ามไปเพราะสั้นนิดเดี ยว
แต่ “อัษมา” ได้รับการฟื้ นฟูขึ้นมาใหม่ให้ อยู่ในระดั บที่เหมาะสมแก่คุณค่ าในเนื้อหาสาระที่
มีกลิ่นอายของตะวันออก และความไพเราะในสุนทรี ยรสของภาษากวีไทยของ “อุชเชนี ” กวีร่วม
สมัย
เสนีย์ เสาวพงศ์
๒๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒
เล่าต่อ
เป็นความดีใจ “ดั่งได้แก้ ว ” เมื่อวันดี คืนดี ท่านอดีตเอกอัค รราชทูตศักดิ์ชัย บารุงพงศ์
(เจ้าของนามปากกา เสนีย์ เสาวพงศ์ ) ได้กรุณาส่งหนังสือ “อัษมา” ฉบับภาษาอั งกฤษ พร้ อมกับ
กับคาแปลเป็นกลอนไทยอี ก ๘ ตอนมาให้อย่างไม่นึกฝัน
นับเป็นพระคุ ณอย่างสูง สุดจะพรรณนา
นิยาวกลอนพื้นบ้านของจีนในเรื่องนี้ ฉบับภาษาอังกฤษได้แปลไว้ในรูปของคาประพันธ์
เมื่อถอดความออกมาเป็นภาษาไทย จึงเห็นควรร้อยกรองให้เป็นบทกลอนเช่นกัน ซึ่งทาสาเร็ จ
บริบูรณ์ ได้ตั้งแต่พุทธศักราช ๒๕๐๑ และได้จัดส่งต้นฉบั บทั้งหมดไปยั งกองบรรณาธิการ “สายธาร”
เพื่อจัดพิมพ์เป็ นอภินันทนาการแก่ผู้อ่ านตามจุดประสงค์ของท่ านผู้ก่ อตั้งทั้งหลาย
เมื่อ “สายธาร ” มีความจาเป็นต้องปิ ดตัวลง ต้นฉบั บเหล่านี้ ก็หาย สาบสูญไปไม่มีสานวน
เหลื อเก็บไว้เ ลย เนื่องจากเครื่องถ่ายเอกสารยังเป็นสิ่งฟุ่ มเฟือยเกิ นไปสาหรับสานักพิมพ์ เล็กๆใน
ครั้งกระโน้น
ตั้งแต่ประมาณกลางพุทธศักราช ๒๕๕๐ เป็ นต้นไป จึงเป็นช่วงเวลาของการทบทวนนบ
ทกลอนแปลที่ “สายธาร” ได้พิมพ์ ไว้แล้ว ๘ ตอน และปรับเปลี่ยนให้แนบเนียนกลมกลืนยิ่งขึ้น กับ
อีก ๕ ตอน ที่ ขาดหายไปและจาเป็นต้องแปลใหม่ทั้งหมด