Page 178 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๗๔
มีความเห็นว่า ถ้าพวกเราขยันกันขึ้นอีกนิดหน่อย ลงแรงทาหนังสือออกมาซักฉบับ เป็นประเภท
รายเดื อน โดยไม่ต้องลงทุนมากเกินกาลัง เพราะในระยะ แรก ลงทุนด้ วยการเขียนให้ฟรีไม่คิดค่า
เรื่อง เมื่อพอหนังสือตั้งตัวได้แล้ วค่อยมาคิดแบ่งสันปันส่วนกันทีหลั ง ค่าใช้จ่ายเริ่มต้นจะมีเพียงค่า
พิมพ์ เท่านั้น
มีบางคนให้ความเห็นว่า นิ ตยสารรายเดือนไม่มีตลาดถาวรในเมืองไทย หนังสือยืนอยู่ ยาก
อย่างมากไม่เกิน ๑๐ ปี เขาเอ่ ยชื่อนิตยสารหลายฉบั บที่ออกมาแล้วล่วงลับไปจนดูเหมือนว่า
เส้นทางสายประวัติศาสตร์ของวรรณกรรมไทยมีหลุ มฝังศพนิตยสารรายเดือนดกดื่นกว่าหนังสือ
ประเภทอื่นอยู่สองข้างทาง
หลายคนเชื่อว่า ความเห็นนี้เป็นเรื่องจริง
ในที่สุ ด ตกลงกันว่าน่ าจะลองทาดู ในระยะเวลานั้นต่ างคนก็ มีงานประจาอยู่เป็นรายได้
หลักอยู่แล้ ว ไม่มีอะไรต้องเสี่ยงมากมาย อย่างน้ อย วงการวรรณกรรมก็จะมีการเคลื่อนไหว
เพิ่มเติมให้ การอ่านมีความหลากหลายมากขึ้น
แล้วนิ ตยสาร “สายธาร ” ก็ออกมาปรากฏโฉมอยู่ท่ามกลางหนังสืออื่ นๆที่เป็นเพื่อนร่วม
สมัย
แต่ตอนนั้น ผมไม่ได้อยู่ที่ กรุ งเทพฯแล้ว ผมพลัดไปอยู่ กรุงบัวโนสไอเรส เมืองหลวงของ
สาธารณรัฐอาร์เจนติน่าในอเมริกาใต้โน่น
ตามบทบาทที่เพื่อฝูงกาหนดให้ ผมต้องเขี ยนเรื่องยาวเป็นรายเดือนส่งมาให้
หลังจากนิตยสาร “สายธาร” ฉบับแรกออกไปสู่ตลาดแล้ว ได้มีการประเมิ นกันว่า น่าจะมี
การส่งเสริมการตล าดและการขาย ฝ่ายบรรณาธิการมีความเห็นว่า น่ าจะมีการแจกหนังสือที่มี
เนื้อหาสาระดีให้แก่ผู้ อ่าน “สายธาร ” ฟรี พร้อมกับเสนอหนังสือเล่มหนึ่งที่พิ มพ์ในประเทศ
สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นเรื่องที่เป็นคากลอนในภาษาจีน และแปลภาษาอั งกฤษในรูปแบบของ
กลอน ด้วยเห็นว่ า เป็นเรื่องที่มีเนื้อหาสาระดี แม้ดูเผินๆจะเป็นเรื่องดาดๆเกี่ยวกับความรั กของหนุ่ม
สาวชนชาติกลุ่มน้อยของมณฑลยู นนานในสมัยศักดินา ที่ต่อสู้กับชะตากรรมของการกดขี่ข่มเหง
อย่างไม่เป็ นธรรมจากผู้มีอานาจในท้ องถิ่น ในการแปลเรื่องนี้ เป็นภาษาไทยเพื่อแจกแก่คนอ่าน
“สายธาร” ควรจะแปลเป็นรูปแบบของกลอนด้วย
หนังสือเล่มนี้ คือหนังสือชื่อ “อัษมา”
และผู้แปลที่ได้รับการขอร้องจากฝ่ายบรรณาธิการ คือ “อุชเชนี”
แต่นิตยสาร “สายธาร ” มี อายุสั้นเกิ นไป เรื่อง “อัษมา ” ฉบั บคากลอนภาษาไทยของคุณ
อุชเชนี ซึ่ งจัดพิมพ์เป็นตอนๆแจกเพิ่มต่างหากคู่กับหนังสือ “สายธาร ” ประมาณว่าจะจบครบสิบ
สามตอน แต่แจกไปเพี ยงไม่กี่ตอน “สายธาร” ก็ ต้องปิดตัวลง