Page 168 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๖๕
ถาม กลอนเปล่าของไทยเป็นที่นิยมไหมคะ เพราะสังเกตจากเด็กสมัยใหม่นี้ เขาบอกว่าเขาเขียน
กลอนเปล่า
ตอบ คือ ปกติการเขียนก็จะสะท้อนความรู้สึ กของคนเขียนที่ได้มองเห็นอะไรต่างๆ เนาวรั ตน์ เขา
พู ดเสมอว่า เขาชอบร้อยแก้ วของดิฉันมากกว่าร้อยกรอง เขาว่าวิธีเขียนร้อยแก้วของดิ ฉันนี่
ไพเราะ แต่ เขาอาจลืมไปแล้ว เมื่อก่อนปีหนึ่งจะกินข้าวด้วยกันสักมื้อกั บเนาวรัตน์ เขาอ่อน
กว่าดิฉั น ๒1 ปีคือ มันมีความผูกพันทางใจกัน
ตั้งแต่ได้ศิลปินแห่งชาติแล้ ว ก็จะไปไหนไปด้วยกันเมื่อมี งาน คือเขามีเวลามากกว่า เขา
เขียนแผ่นดินลาว แผ่นดินเขมรของเขา เขาเขียนใหญ่ เลย
หมายถึงบทกวีชุ ด เขียนแผ่ นดิน(ไทย) แล้ วตามด้วย เขียนแผ่นดินลาว ฯลฯ ของเนาวรัตน์ พงษ์
ไพบูลย์
อาจารย์สุ จิตต์ วงษ์เทศ ไม่เคยรู้จักกันเลย ไม่เคยเจอกันเลย เขาใช้ภาษาดุเดือดมาก
“กูเป็นนิสิตนักศึกษา”
ก็แปลกนะมี หลายคนคิดว่าเป็นผู้ชายสมัยที่ดิฉั นเขียนกลอนบู๊ๆ อยู่ ท่านโกวิทคิดว่าดิฉั น
เป็นผู้ ชาย ท่านเสนอให้ดิฉันเป็นศิ ลปินแห่งชาติ ท่ านอ่านงานของดิฉั น วันหนึ่ งได้พบกันที่
หมู่บ้านแสงตะวัน ก็มีคนบอกว่าเป็นดิฉัน ท่านตกใจแล้วทํ าตาโตและพูดว่า “นึกว่าอุชเชนี
เป็นผู้ ชาย”
คือโกวิท วรพิ พัฒน์ อดี ตปลัดกระทรวง ศึกษาธิการ
พิ บูลศักดิ์ เขาเป็นคนบอกดิ ฉันว่า ผมเอาหนั งสือของอาจารย์ไว้ใต้หมอน หลายๆ ปี
เขาจะโผล่มาที หนึ่ง เขาเรียกดิ ฉันว่ า “คุณยายอุชเชนี ” แทนตัวเองว่า “หลานปอนด์” เขาจะ
เขียนไปรษณีย์ด้วยตั วบรรจงตัวโตๆ มาให้ตัวใหญ่มาก เขียนว่า “เรียนคุณยายอุ ชเชนี” ตลก
มาก ไปรษณีย์ คงขํา เพราะส่งชื่อ “อุชเชนี” ไม่ใช่ “ประคิณ” คื อ เขาไม่ลืมจริงๆ จะเขียนมา
ให้ตลอด ประมาณ ๓ - ๔ บรรทั ด
ถาม อาจารย์เคยไปสังสรรค์กั บสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทยบ้างหรือเปล่า
ตอบ ไม่เคยไปเลย วันที่เขาให้รางวัล นราธิป ตอนที่ คุณประภั สสร (ประภัสสร เสวิกุล)เป็ นนายก
สมาคมฯ คุณประภัสสรก็เป็ นคนนํามามอบให้ถึ งบ้านเลย เพราะดิฉั นไม่รู้จะไปยังไง
เขาก็เลยเอากล้องมาถ่ายที่นี่
อาจารย์นคร พงษ์น้อย เขาทํางานศิลปะล้านนา เมื่ อก่อนเขาอยู่ ที่อเมริกาไม่กลับ
เมืองไทย เขาเรียนครุศาสตร์จบเมืองนอก อยู่ นั่นเลย แล้ววันดีคืนดีก็ กลับมาเที่ยวเมือง ไทย