Page 167 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๖๔
ทั้งพระสงฆ์ แม่ชี ซิสเตอร์
มีกวีคนหนึ่งซ่อนอยู่ในศาสนจักร เป็นพระสงฆ์เด็ก เวลานี้อายุประมาณ ๔๐ กว่า เดิม
เมื่อบวชเป็ นสามเณรก็มาฝึกงานอยู่ด้วยกันที่อัสสัมชัญ ตอนนั้นก็ ทํางานห้องสมุด คุณพ่อก็
ได้ส่งสามเณรคนนี้ ก็มาช่วยงาน แล้วเขาติดอกติดใจหนังสือเล่มหนึ่งของดิฉั น เขาก็มา
สารภาพว่ าได้เขียนกลอนมาตั้งแต่ อายุ 1๕ ปี แล้วก็ ส่งมาให้ดู ปรากฏว่ าใช้ได้ดีเลยทีเดียว
เขามีแววกวีเยอะมากเลย เดี๋ยวนี้อายุ ๔๐ กว่ าแล้ว เขาแต่งเพลงไพเราะมาก เขาส่งเทปเป็ น
ทั้งเพลงที่แต่งเอง และเขียนกลอนมาให้ อ่านดูสักวรรค สองวรรคก็เห็นเลย เขาเป็นคนเรียน
หนังสือเก่ง ตอนนี้ประจําอยู่ที่แผนกพิธีกรรม เพราะว่าไปเรียนมาทางนี้โดยเฉพาะ หลั งจากที่
เขาเรียนจบเป็นพระสงฆ์ ซึ่งจะต้องเรียนถึง 1๓ ปี จากมหาวิทยาลัยสงฆ์ อยู่ที่ มหาวิทยาลั ย
แสงคํา ที่ สามพราน พอเขาจบกลับมาก็มีคนอยากได้ตัวไว้ เขาเก่ งมาก แล้วเขาได้ ทุนไปเรี ยน
ต่อปริญญาโทที่กรุ งโรม
ถาม อาจารย์คิดว่ามี นักเขียนท่านใดที่ เป็นต้นแบบกวีนิพนธ์ด้านวรรณศิลป์ของอาจารย์ ทั้งไทย
และต่างประเทศ
ตอบ พู ดก็พูดกัน ดิฉั นเวลาเริ่มต้นเขียนใหม่ ๆ พวกที่เขาเรียนกวีนิพนธ์แบบโบราณจริงๆ อย่ างที่
เราเรียนอย่าง อิเหนา รามเกี ยรติ์ อะไรต่ออะไร พวกนี้ไม่ใช่ว่าเขาชอบกันนะ เพราะว่าบท
กวีสั้ นๆ แบบนี้ไม่มี แล้ วดิฉันก็ เป็นคนมาคิดตั้งแต่ “ใต้โค้งสะพาน” มั นก็สั้นมีอยู่ ๕ บท แต่ใน
๕ บท มันต้องจบในตัวตั้ งแต่ต้นมา แล้วต้ องสรุปได้ว่าเรากําลังพู ดเรื่องอะไร และดิฉั นก็เขียน
๕ บท บางทีก็ ๖ บท หรืออย่างมากก็ไม่เกิน 1๐ บท แล้วดิ ฉันก็เขียนของดิ ฉันอย่างสั้นๆ แบบ
นี้ ซึ่งต่างไปจากของเก่าโบราณ ก็ ต้องมี หลายคนที่เขาไม่ชอบ
แล้วก็มีอาจารย์หลายคนที่เขาเขียนบทกลอนเก่งมากๆ รู้จัก นิรันดร์ ไหม ให้เขาเขียน
เท่าไหร่ เขาก็เขียนได้ แต่เขาไม่ทําอย่างดิฉั น เขาเขียนยาว เรื่องราวของเขายาว เขียนแบบ
โบราณ
ช่วงหลังก็มีท่านเนาวรัตน์ พิบูลศักดิ์ เมื่อไหร่ จะได้เป็ นศิลปินแห่งชาติ (อาจารย์
หมายถึง คุณพิบูลศักดิ์ ละครพล) นี่แหละเป็ นกวีตัวจริง พูดถึงพิบู ลย์ศักดิ์ ตามที่เขาเขียน
กลอนเก่งๆ เอาต้นแบบมาจากผู้หญิงที่อยู่ศิลปากรชื่ออะไรจําไม่ได้ นั่นแหละเขาเป็นต้นแบบ
ของพิบูลศักดิ์
พวกศิลปากรนี้ เขาได้กํ าไรมากๆ เขามองแบบตาศิลปินที่วาดรูป พิบู ลศักดิ์เขาวาด
รูปเก่ง พวกที่วาดรูปเก่งอย่างท่านอังคารอีกคนหนึ่ง เขาจะเห็นในสิ่งที่ตาอย่างเราธรรมดา
มองไม่ ออก มองไม่เห็น แล้วเขาก็จะเอามาพรรณนาในบทที่เขาเขียน พวกศิ ลปากรแล้วก็เป็น
จิตรกรด้วย หรือปั้นรูปเก่ง เขาเขียนกลอนได้ออกมาหวานฉ่ํ าเลย
ท่านเล่ าอย่างคนที่ติดตามผลงานของกวี นักเขียนอย่างสม่ําเสมอ