Page 161 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๕๘
โรงเรียนใช้เวลาเดินเพียง ๔ นาที ก็ ถึงโรงเรียน และเรียนภาษาฝรั่ งเศสจนถึงจบมั ธยม ๘
จึ งรู้ภาษาฝรั่งเศสเยอะมาก
เมื่อเรี ยนภาษาฝรั่งเศสอยู่มัธยม ๘ นั้น ยังเรียนภาษาไทยอยู่ในมัธยม ๗ เรียน
เหลื่อมกัน เพราะสมัยนั้นเขาเรียนแยกกันระหว่างภาษาฝรั่งเศส อังกฤษ และมาเรียน
รวมกันในวิชาภาษาไทยวันละ ๑ ชั่วโมง คือ ระหว่างที่ เรียนภาษาไทยอยู่ในมัธยม ๗ ก็ได้
เรียนฝรั่งเศสจบมัธยม ๘ แล้ว
ในช่วงที่เรียนภาษาฝรั่งเศสดิฉั นอายุ ๑๖ ปี มีเพื่อนที่เรียนอยู่ด้วยกันเพียง ๓ คน
คือ อาจารย์วิภาวี รัตจิตรกร ที่แต่งงานใช้นามสกุล ประพันธ์ไพโยธิน อยู่ที่ โรงเรียน
ฝึกหัดครูจันทรเกษม (ปัจจุบัน คื อ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม) อีกคน คือ
คุณแสงเดือน ปันยารชุน แต่งงานกับลูกชาย เจ้ าพระยาวิชาเยนทร์ วัชรโยธิน และเป็น
สองคนแรกที่สอนฝรั่งเศสของโรงเรียนเซนต์ โยเซฟ ซึ่งขณะนั้น ดิ ฉันยังเรี ยนภาษาไทยไม่จบ
มาเรียนภาษาไทยและภาษาอั งกฤษจบพร้อมกันในมัธยม ๘
ตอนสอบมัธยม ๘ ของกระทรวงศึกษาธิ การ ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นวิชาเอก
ภาษาอังกฤษเป็นวิ ชาโท ผลที่สอบออกมาจึ งดีมาก สอบได้อันดั บที่ ๑ ของคณะอักษร
ศาสตร์ คือ ได้ในวิชาคํ านวณด้วย เพราะสอบได้ เต็ม ๓๐๐ มี เรขาคณิต พีชคณิต และเลข
คณิต ๓ รายวิ ชา ต่อมาอาจารย์นพคุณ รับเข้าไปสอนอยู่ที่คณะอักษรศาสตร์
ถาม แล้วทํ าไมอาจารย์ถึงออกมาจากคณะอักษรศาสตร์คะ
ตอบ ตอนนั้น ดูกันว่ าเป็นคนหัวเอียงซ้าย ก็บทกลอนเรื่อง ขอบฟ้ าขลิบทอง ที่เขียนออกมา
ชาวธรรมศาสตร์เชี ยร์กันมาก ท่องบทกลอนได้กั นจนจบ ขณะเดียวกันชาวจุฬา ฯ
ก็ไม่ชอบ
ดิฉันสอนด้วย เป็นเลขานุ การของคณะอักษรศาสตร์ด้วย ถูกตั้งนามว่า แม่อาจาร
เลขาฯ ช่วงนั้นได้เขียนกลอนส่งลงใน สยามสมัย สลับกับ ทวีป วรดิลก คนละหนึ่งอาทิตย์
สยามสมัย เป็นนิตยสารที่มีชื่อเสียงขณะนั้น มีหลวงบุ ณยมานพพานิช ซึ่งเป็นนักเขียน
และกวี ใช้นามปากกา “แสงทอง” .เป็นบรรณาธิการ ส่วนทวีป วรดิลก เป็นนักกลอนแนวเพื่อชีวิต
ร่ วมสมัยกับท่านอาจารย์ประคิณ
คุณพ่อวิลเลี่ยม เรียกตั วไปถาม “ประคิณ เธอเขียนอะไรในหนังสือพิมพ์ ” ได้ตอบว่า
“เขียนกลอน” ท่านบอกว่า “เขาไม่ชอบกันนะที่นี่” ท่านหมายถึ งจุฬาฯ ดิฉั นก็ตอบว่า
“ไม่เห็นมีอะไรเลย” ท่านบอกว่า “ขอเถอะ ไม่เขียนได้ไหม”