๑๓๑
การใช้
คาเกริ่
นหรื
อคาเรี
ยกขานดั
งกล่
าว ทาให้
บทกวี
เกิ
ดลั
กษณะใหม่
คื
อ วรรคนาเรื่
องของบท
กวี
มี
จานวนคาไม่
ครบตามรู
ปแบบฉั
นทลั
กษณ์
อาจมี
เพี
ยงสองถึ
งห้
าคา แต่
ส่
วนใหญ่
มั
กเป็
นสองคา
การใช้
คาเกริ่
นและคาอาลปนะนี้
เป็
นขนบปกติ
ของกลอนบทละครไทย แต่
การที่
“อุ
ชเชนี
”
นามาใช้
ในบทกวี
นิ
พนธ์
ร่
วมสมั
ย ทั้
งมิ
ใช่
บทละคร อี
กด้
วยนั้
น ถื
อได้
ว่
าเป็
นประดิ
ษฐการใหม่
ที่
ทาให้
เกิ
ด
ลี
ลาเฉพาะตั
วอย่
างน่
าสนใจ ในลั
กษณะที่
มั
กเป็
นคาโอภาปราศรั
ยด้
วยน้
าเสี
ยงที่
แสดงความเป็
นมิ
ตร
ห่
วงใย หรื
ออ่
อนหวานประเล้
าประโลม บางครั้
งจะมี
คาลงท้
าย จ๊
ะ คะ หรื
อ จ๋
า ด้
วย เป็
นกลวิ
ธี
ที่
ทา
ให้
ได้
รสอารมณ์
ความรู้
สึ
กที่
เข้
มขึ้
น หรื
อละเมี
ยดละไมขึ้
น ถื
อเป็
นลั
กษณะสร้
างสรรค์
ที่
โดดเด่
นอย่
างหนึ่
ง
ในบทกวี
ของ ‚อุ
ชเชนี
‛ ทั
้
งเป็
นแบบอย่
างอี
กแนวหนึ่
งของกวี
ร่
วมสมั
ยและกวี
ในรุ่
นหลั
ง
๒.๑.๒
การเปิ
ดเรื่
องด้
วยการตั้
งค่
าถาม
การเปิ
ดเรื่
องหรื
อขึ้
นต้
นด้
วยคาถาม ในลั
กษณะที่
มี
ทั้
งการใช้
และไม่
ใช้
เครื่
องหมายปรั
ศนี
เพื่
อช่
วยรสอารมณ์
เป็
นอี
กแบบหนึ่
ง ที
่
“อุ
ชเชนี
” ใช้
เสมอๆ โดยได้
ผลทางอารมณ์
ความรู้
สึ
กตามที่
ผู้
ประพั
นธ์
ต้
องการ จึ
งนั
บเป็
น ลั
กษณะสร้
างสรรค์
ในเชิ
งวรรณศิ
ลป์
อี
กแบบหนึ่
ง ของ
ประคิ
ณ ชุ
มสาย ณ อยุ
ธยา
๒.๑.๓ การด่
าเนิ
นเรื่
องในรู
ปแบบ “ล่
าน่
านิ
ทาน”
บทกวี
นิ
พนธ์
ของ ‚อุ
ชเชนี
‛ จานวนหนึ่
งใช้
กลวิ
ธี
เล่
าเรื่
องโดยบรรยาย หรื
อ
พรรณนาความด้
วยบทสนทนาของตั
วละคร และอี
กลั
กษณะหนึ่
งเป็
นคาพู
ดตอบโต้
กั
นไปมาของตั
วละคร
โดยไม่
มี
การบรรยายเรื่
อง และบทกวี
บางบทมี
ท่
วงทานองของนิ
ทาน หรื
อนวนิ
ยาย หรื
อเรื่
องเล่
า ลั
กษณะ
เช่
นนี้
น่
าจะเป็
นกลวิ
ธี
ที่
“อุ
ชเชนี
” รั
บมาจาก ‚ลานานิ
ทาน‛ หรื
อบั
ลลาด (Ballad) ซึ่
งเป็
นรู
ปแบบหนึ่
ง
ของร้
อยกรองฝรั่
งเศสที่
นิ
ยมกั
นมาก ในคริ
สต์
ศตวรรษที่
๑๔ และ ๑๕ (ราชบั
ณฑิ
ตยสถาน, ๒๕๔๕,
หน้
า ๔๘-๕๑)
การดาเนิ
นเรื่
องในรู
ปแบบดั
งกล่
าวของ “อุ
ชเชนี
‛ นอกจากจะช่
วยให้
เรื่
องราวที่
นาเสนอมี
สี
สั
น
น่
าสนใจ ชวนอ่
านแล้
ว จึ
งเป็
นลี
ลาวรรณศิ
ลป์
แปลกใหม่
ได้
สร้
างสรรค์
บทกวี
นิ
พนธ์
ไทยให้
มี
รู
ปแบบใหม่
และหลากหลายขึ้
น
๓. กลวิ
ธี
ทางภาษา
ในด้
านการใช้
ภาษา วรรณกรรมบทกวี
ของ
“อุ
ชเชนี
” มี
ความโดดเด่
นอย่
างมาก ด้
วย
คุ
ณลั
กษณะเด่
นในเชิ
งกวี
โวหารอย่
างหลากหลาย ดั
งนี้
๓.๑ ภาพพจน์
บทกวี
ของ ‚อุ
ชเชนี
‛ มี
การใช้
ภาษาภาพพจน์
เพื่
อกระทบอารมณ์
ความรู้
สึ
ก หรื
อมุ่
งให้
เห็
นภาพหรื
อเกิ
ดจิ
นตนาการ ภาพพจน์
ลั
กษณะต่
าง ๆ ที่
“อุ
ชเชนี
” นาเสนออย่
างรุ่
มรวย ได้
แก่
การอุ
ปมา