๙๙
...มั
นเป็
นเสาหิ
นตระ
หง่
านเงื้
อม
ต๎
น
หนึ่
ง ซึ่
ง
ทอดลํ
าโดดขึ้
นไปกลางแดด
จ้
า
และ
ฟ้
าครามอยํ
าง
เดี
ยวดาย ด๎
วย
ศั
กดิ์
ศรี
อั
นเ
ศร้
าสร้
อยหงอยเหง
า เพราะวํ
ารอบๆ บริ
เวณนั้
น ความพิ
นาศแผํ
ตั
ว
ราบเรี
ยบ
ไปทั่
วเห็
นชั
ดถนั
ดนี่
...
“...เหมื
อนศรั
ทธาของใครคนหนึ่
งที่
หยั
ดตั
วตรงอยูํ
กลางความวิ
บั
ติ
แหลกลาญ
ของสิ่
งแวดล๎
อม
ด๎
วยความรู๎
สึ
กที่
สลดลึ
ก
แตํ
ก็
ทระนงสุ
ด ...”
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
: เพื่
อความอยูํ
ของเพื่
อนมนุ
ษย๑
, หน๎
า ๓๑)
…และหั
นเหความสนใจของเธอไปสูํ
สิ่
งที่
รื่
นแกํ
ตา
มี
ค่
า
แกํ
ใจ
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
: โลกนี้
ไร๎
มื
อแหํ
งความปรานี
แล๎
วหรื
อ, หน๎
า ๔๘)
...ฉั
นจากคุ
ณไป
คลุ
กคลี
อยูํ
กั
บกลิ่
น
ไพรไร่
ข๎
าวเสี
ยหลายเพลา...
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
: คุ
ณกํ
าลั
งเป็
นตั
วแทนของอนาคต, หน๎
า ๙๑)
...วานอยํ
าเอาความรั
กในกลุํ
มตนของพวกพ๎
อง ไปทํ
าลายให๎
คนอื่
นเขาเหยี
ยบย่ํ
าอยํ
างหยาบ
หยามและดู
แคลน...
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
: แดํ
...คนที่
หมดความเป็
นคน, หน๎
า ๑๐๕)
... โลกนี้
แสนคั
บและอั
บเฉา
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
: หน๎
าที่
ของผู๎
หญิ
งในระบบใหมํ
, หน๎
า ๑๘๐)
…แผํ
วโผยโผผิ
นไปตามลี
ลาดนตรี
...
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
: ชี
วิ
ตจะหยุ
ดเพื่
อสยบได๎
ไฉน?, หน๎
า ๑๙๕)
บางครั้
ง “นิ
ด นรารั
กษ๑
” เปลี่
ยนเสี
ยงคํ
าเพื่
อให๎
มี
สั
มผั
ส เชํ
น จาก “กระทํ
อมห๎
องหอ” เป็
น
“กระทํ
อมห๎
อมหอ” ซึ่
งแม๎
จะไมํ
ใชํ
คํ
าที่
ใช๎
กั
นปกติ
แตํ
ก็
เป็
นที่
เข๎
าใจความหมาย เพราะใกล๎
เคี
ยงกั
บ
เสี
ยงคํ
าเดิ
มที่
คุ๎
นเคย (
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
, ๒๕๒๓, หน๎
า ๒๘๕)
๖) การสร้
างคาใหม่
ในลี
ลาแหํ
งการเฟ้
นคํ
าและสรรความอยํ
างประณี
ตบรรจงนี้
“นิ
ด นรารั
กษ๑
” ได๎
เสนอประดิ
ษฐ๑
การทางภาษา คื
อ การสร๎
างคํ
าใหมํ
จํ
านวนหนึ่
งอยํ
างนํ
าสนใจ สํ
วนใหญํ
เป็
นการซ๎
อนคํ
า