Page 40 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

องคความรูศิลปนแหงชาติ : นายมานพ ยาระณะ ๒๖
๔. ไขฟองที่สี่ แมโคนําไปเลี้ยง จึงไดเปนพระพุทธเจาพระนามวา “โคตมะ”
๕. ไขฟองที่หา หญิงรับจางซักผา (อีกตํานาน เปนแมสิงห) นําไปเลี้ยง จะได
เปนพระพุทธเจาพระนามวา “ศรีอริยเมตไตย” ในอนาคตกาล
ไขทั้ง ๕ ฟองนี้ เมื่อถึงเวลาอั นสมควรก็ไดแตกออกมากลายเป นบุรุษเพศทั้ง ๕
คน ซึ่งตอไปจะเรียกวา “พระโพธิสัตว” เมื่อกาลเวลาผานไปพระโพธิสัตวไดสอบถาม
แมเลี้ยงของแต ละคนวาตนเองมี ชาติกํ าเนิดมาจากไหน ใครเป นแม เมื่ อทราบว า
ตนเองมีแมเปนกาเผือก ดวยความกตัญูตอแมแตละคนจึงขออนุญาตจากแมเลี้ยง
เพื่อออกบวชบําเพ็ญสมณะธรรมเปนการตอบแทนบุญคุณของแมกาเผือก ก็ไดรับการ
อนุญาตจากแมเลี้ยง เมื่อเปนเชนนี้พระโพธิ สัตวทั ้ง ๕ พระองค แมวาจะอยูคนละที่
ละแหงแต ดวยบุญบารมีที่ไดอธิษฐานเพื่อเปนพระพุทธเจาในการอนาคต จึงทํ าใหทั้ง
๕ พระองคออกบวชพรอมกั น โดยถือเป นฤาษี แตละพระองค ก็เดิ นทางมาสูป า
แหงหนึ่งอันเปนที่ เหมาะสมสําหรับการปฏิบัติธรรม เมื่ อทั้ง ๕ พระองคไดพบกันจึงได
สอบถามชาติกําเนิ ดซึ่งกั นและกั น เมื่อทราบวาทั้ งหมดเปนลูกของแม กาเผือก ด วย
ความกตัญูและอยากเห็นแมกาเผือก จึ งรวมกันปฏิบั ติธรรมและอธิษฐานใหพบแม
กาเผือก ดวยแรงของอานิสงสแหงการปฏิบัติธรรมทราบไปถึงผกาพรหม ผกาพรหม
จึงแปลงกายเปนกาเผือกลงมาให พระโพธิสัตวไดเห็น และไดกล าววาเมื่อทานทั้งหลาย
ตองการบูชาพระคุณของแม จงใหทํ าประทีปบูชาโดยใหทําไสของประทีปเปนรูปตีนกา
แลวจุ ดบู ชาก็ถือวาเป นการบูชาพระคุณแม เมื่อกล าวแลวก็ไดกลั บขึ้นสู ที่อยู ของตน
ตามเดิม ตั้งแตนั้นมาพระโพธิสัตวก็ไดกระทําตามคํากลาวของแม กาเผือกตลอดมา
เมื่อตายจากมนุษยโลกแลวไดไปบังเกิดเป นเทพอยูในสวรรคชั้นดุสิต แลวไดบังเกิดมา
เปนพระพุ ทธเจาในภัทรกัปปนี้ทั้ง ๕ พระองค ซึ่งชาวพุทธมักจะเรียกวา “พระพุ ทธเจา
๕ พระองค”
ตั้งแตอดีตผ านมาไดมี พระพุทธเจามาตรัสรู แลว คือ พระพุทธเจ ากกุสันธะ
พระพุทธเจาโกนาคมนะ พระพุทธเจากั สสปะ พระพุทธเจาโคตมะ ซึ่งเปนพระองค
ปจจุบั น สวนในอนาคตกาลจักได มีพระพุทธเจาพระนามวาศรีอริ ยเมตไตย มาตรัสรู
ดวยเหตุ นี้การบู ชาผางประที ปจึงเปนการบู ชาพระพุทธเจาทั ้ง ๕ พระองค ซึ่ งชาว
ลานนาไดถือปฏิบัติกันสืบมาเปนเวลาชานานตราบเท าทุกวันนี้”