องคความรู
ศิ
ลป
นแห
งชาติ
: นายมานพ ยาระณะ
๒๗
สุ
วรรณกั
กกฎชาดก
เป
นชาดกที่
ปรากฏอยู
ในพระไตรป
ฎก(นิ
บาตชาดก)โดยกล
าวถึ
ง ช
างพระโพธสั
ตว
ได
ทํ
าลายปู
ทอง จนกระดองปู
แหลกละเอียด และกามปู
ทั
้ง ๒ ขางหลุ
ดกระเด็
นออกจากกั
น แลว
ถู
กน้ํ
าพั
ดพาไปตกในที่
ต
างกั
น โดยก
ามปู
ข
างหนึ่
ง เหล
าอสู
รนํ
าไปสร
างเป
นกลองอาลั
มพระ
สํ
าหรั
บใช
ตี
เป
นเครื่
องบอกอาณั
ติ
สั
ญญาณในการรบกั
บเทวราช จนเมื่
ออสู
รพ
ายแล
วหนี
ไป
พร
อมกั
บทิ้
งกลองใบนี้
ไว
ท
าวสั
กกเทวราชหรือพระอิ
นทร
จึ
งยึ
ดไปไว
บนสวรรค
ชั
้
นดาวดึ
งส
ส
วนก
ามปู
อี
กข
างหนึ่
งเหล
ากษั
ตริ
ย
๑๐ พระองค
นํ
าไปสร
างเป
นตะโพน (กลอง) อานกะ
สํ
าหรั
บใช
เป
นเครื่
องดนตรี
ที่
ให
ความบั
นเทิ
งใจ ในงานเทศกาลมหรสพต
าง ๆ และเป
นกลอง
มงคลสํ
าหรั
บบ
านเมื
อง ทั
้
งกลองอาลั
มพระและตะโพน(กลอง) อานกะ ต
างก็
ถื
อเป
นอาวุ
ธ
สํ
าคั
ญประการหนึ่
ง ที่
ทํ
าให
ศั
ตรู
ใจสั่
นสะท
านได
พระวินั
ยดอกเดื่
อ
เป
นวรรณกรรมพุ
ทธศาสนาท
องถิ่
นลานนา ที่
กล
าวถึง พระสงฆลานนามีการแตกแยก
ทางความคิ
ดและวิ
ถี
ปฏิ
บั
ติ
ซึ่
งมี
การอธิ
บายพระวิ
นั
ยที่
เกี่
ยวกั
บการออกเสี
ยงสวดทํ
าให
เกิ
ด
อั
กขรวิบั
ติ
วาเป
นโทษหนั
ก โดยกลาวอุ
ปมาถึงเรื่
องการนํ
ากามปู
มาสรางเป
นกลองชั
ยมั
งคละ
แลวมีการประดั
บตกแตงกลองดวยสิ่
งของมีคาจนทํ
าใหกลองเสื่
อมฤทธานุ
ภาพลง และเมื่
อนํ
า
ของที่
ประดั
บตกแต
งออกกลองชั
ยมั
งคละก็
มี
เสี
ยงก
องกั
งวานดั
งเดิ
ม อั
นกลองคี
มปู
อั
นนั
้
น
เปรียบเหมือนพระพุ
ทธวจนะอั
นพระพุ
ทธเจ
าทรงแสดงไวดีแลว ถู
กตองตามอั
กขรวิธีภาษาบาลี
แล
ว ย
อมเป
นคํ
าสอนที่
ประเสริ
ฐ สามารถนํ
าสั
ตว
โลกให
บรรลุ
ถึ
งนิ
พพานได
การประดั
บ
ตกแต
งกลองคี
มปู
นั
้
นเหมื
อนกั
บการนํ
าพระธรรมคํ
าสอนของพระพุ
ทธเจ
าไปดั
ดแปลงใหม
ออกเสี
ยงไม
ถู
กต
องจนอั
กขรวิ
บั
ติ
ภิ
กษุ
รู
ปใดมี
อวิ
ชชา เข
าใจว
าการสวดมนต
และการเทศนา
ธรรมเป
นทํ
านองต
าง ๆ นั
้
น เป
นการแสดงความสามารถของตน ผู
คนชอบฟ
งเพราะความ
ไพเราะ น
าฟ
ง มีการใสลํ
านํ
า ขั
บซอ อื่
อกาพย
เป
นสิ่
งที่
ผิดพระธรรมวินั
ย เป
นการทํ
าบาป ทั
้งผู
สวดมนต
หรือผู
เทศนาธรรมและผู
ฟ
ง เมื่
อตายไปแล
วต
องตกนรกอเวจี
เหมือนกั
บเปรต ๕๐๐
คน ที่
พระมหาอนุ
รุ
ทธเถระพบที่
ป
าหิ
มพานต
หั
วใจคาถาธรรม
หั
วใจคาถาธรรม มีปรากฏในบทสวดมนตต
าง ๆ มากมาย แตละบทเป
นการสรรเสริญ
ถึ
งคุ
ณพระพุ
ทธเจ
า พระธรรม และพระสงฆ
ซึ่
งบางบทก็
มี
ความยาว บางบทก็
สั
้
น ดั
งนั
้
น