Page 26 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

องคความรู
ศิ
ลป
นแห
งชาติ
: นายมานพ ยาระณะ
๑๒
บริเวณหนาวิหารของวั
ดเจดีย
หลวง ให
ประชาชนสั
กการบู
ชา และในช
วงกลางคืนก็
จะมีมหรสพ
สมโภช
ประเพณียี่
เป
หรือประเพณีลอยกระทง ในภาษาลานนา คํ
าวา "ยี่
" แปลวา สอง และ
คํ
าว
า "เป
ง" ตรงกั
บคํ
าว
า "เพ็
ญ" หรื
อพระจั
นทร
เต็
มดวง ซึ่
งชาวล
านนาจะนั
บเดื
อนทาง
จั
นทรคติเร็
วกวาไทยภาคกลาง ๒ เดือน ทํ
าใหเดือนสิบสองของไทยภาคกลาง ตรงกั
บเดือนยี่
หรือเดือน ๒ ของลานนา ประเพณียี่
เป
งของลานนา นอกจากการลอยกระทงแลว ชาวลานนา
จะพากั
นไปถือศี
ล ฟ
งธรรม และทํ
าบุ
ญเลี้ยงพระ ฟ
งเทศน
มหาชาติ
ตามวั
ดวาอารามต
าง ๆ มี
การจั
ดทํ
าซุ
มประตู
ป
า ประดั
บตกแต
งวั
ด บ
านเรื
อน และชั
กโคมยี่
เป
งแบบต
าง ๆ ขึ้
นเป
พุ
ทธบู
ชา พอตกกลางคืนก็
จะมีมหรสพและการละเลนมากมาย มีการจุ
ดผางประทีปเพื่
อบู
ชา
พระรั
ตนตรั
ย และการจุ
ดโคมลอยปล
อยขึ้
นสู
ท
องฟ
าเพื่
อบู
ชาพระเกตุ
แก
วจุ
ฬามณี
บน
สรวงสวรรคชั
นดาวดึงส
ประเพณีป
ใหมเมือง หรือ ประเพณี
สงกรานต
ชาวลานนาใหความสํ
าคั
ญกั
บประเพณี
ป
ใหม
เมืองมาก ในวั
นที่
๑๓ เมษายน ซึ่
งเป
นวั
นแรกตามประเพณีเรียกวา วั
นสั
งขานตลอง ถือ
เป
นวั
นสิ้
นสุ
ดศั
กราชเก
า ในวั
นนี้
จะมี
การทํ
าความสะอาดป
ดกวาดบ
านเรื
อน ชํ
าระร
างกาย
สระผม(สระเกล
าดํ
าหั
ว)ให
สะอาด มี
การแห
และสรงน้ํ
าพระพุ
ทธรู
ปสํ
าคั
ญประจํ
าเมื
อง วั
นที่
๑๔ เมษายน เรี
ยกว
า วั
นเนาว
หรื
อวั
นเน
า จะเป
นวั
นใหม
ของป
ถือว
าเป
นวั
นสํ
าคั
ญและเป
มงคลแก
ชี
วิ
ต จะมี
การเตรี
ยมอาหารและสิ่
งของต
าง ๆ สํ
าหรั
บไปทํ
าบุ
ญที่
วั
ดในวั
นรุ
งขึ้
ตอนเย็
นมี
การขนทรายเข
าวั
ด เพื่
อถวายทานเจดี
ย
ทราย วั
นที่
๑๕ เมษายน เรี
ยกว
า วั
พญาวั
น ช
วงเช
ามี
การทํ
าบุ
ญอุ
ทิ
ศส
วนกุ
ศลให
กั
บผู
ล
วงลั
บ ถวายช
อตุ
งและไม
ค้ํ
าต
นโพธิ์
ตอนบ
ายจะมีการนํ
าเครื่
องสั
กการะ รดน้ํ
าดํ
าหั
วผู
อาวุ
โสที่
เคารพนั
บถือ เป
นการขอขมาลาโทษ
(สู
มาคาระวะ) ต
อผู
ใหญ
และตามวั
ดต
าง ๆ จะจั
ดใหมีมหรสพสมโภชอย
างครึกครื้
ประเพณี
ปอยหลวง เป
นประเพณี
เฉลิ
มฉลองเสนาสนะที่
สร
างขึ้
นในวั
ด เช
น โบสถ
วิหาร ศาลาการเปรียญ กํ
าแพงวั
ด หรือ กุ
ฏิ เป
นตน เพื่
อถวายทานใหเป
นสมบั
ติในพระศาสนา
ต
อไป ที่
เรียกว
า ปอยหลวง เพราะเป
นงานใหญ
ที่
ตองอาศั
ยความร
วมมือจากบุ
คคลเป
นจํ
านวน
มาก ระยะเวลาจั
ดงานประมาณ ๓ – ๕ วั
น มี
มหรสพสมโภชอย
างครึ
กครื้
น มี
การจั
ดเลี้
ยง
อาหารแก
ผู
มาร
วมงาน หั
วใจสํ
าคั
ญของประเพณีปอยหลวงคือการจั
ดตกแต
ง “ตนครั
วทาน”
ของหั
ววั
ดต
าง ๆ การแห
ตนครั
วทานไปถวายวั
ด จะมีบรรยากาศที่
สนุ
กสนานครึ
กครื้น มีการตี
กลอง ฆ
อง และฟ
อน ที่
นิ
ยมมาก คือฟ
อนเล็
บ (บางที
ก็
เรี
ยกกั
นตามครั
วทานที่
แห
ว
าฟ
อนแห