Page 25 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

องคความรู
ศิ
ลป
นแห
งชาติ
: นายมานพ ยาระณะ
๑๑
จาบ
านด
วยกุ
ศโลบาย “เก็
บผั
กใส
ซ
า เก็
บข
าใส
เมือง” กวาดต
อนผู
คน กลุ
มชนชาติ
ต
าง ๆ ทั
ไทลื้อ ไทเขิน ไทใหญ เงี้ยว มอญ ยวน มาฟ
นเมืองเชียงใหม
พระบาทสมเด็
จพระพุ
ทธยอดฟา
จุ
ฬาโลกมหาราชโปรดเกล
าฯ สถาปนาพระยากาวิ
ละขึ้
นเป
นพระยาวชิ
ระปราการ เจ
าเมื
อง
เชี
ยงใหม
โดยใหปกครองหั
วเมืองฝายเหนือในฐานะประเทศราชของสยามและราชวงศเจาเจ็
ตน ซึ่
งเป
นเชื้
อสายของพระเจ
ากาวิละ ก็
ไดปกครองเมืองเชี
ยงใหม
และหั
วเมืองตาง ๆ สืบตอมา
ในรั
ชสมั
ยของพระบาทสมเด็
จพระจุ
ลจอมเกล
าเจ
าอยู
หั
วมี
การปฏิรู
ปการปกครองในล
านนา
เปลี่
ยนรู
ปแบบการปกครองมาเป
นมณฑลพายั
พ เป
นกระบวนการยกเลิกประเทศราชล
านนา
และผนวกเขาเป
นส
วนหนึ่
งของสยามประเทศในที่
สุ
หลั
งจากคณะราษฎรเปลี่
ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. ๒๔๗๕ แล
ว ต
อมา พ.ศ.
๒๔๗๖ รั
ฐบาลไดปรั
บปรุ
งระเบี
ยบบริ
หารราชการส
วนภู
มิ
ภาคใหม
โดยหนวยการปกครอง
ระดั
บมณฑลเทศาภิบาลจํ
านวน ๑๘ แหงทั่
วประเทศถู
กยุ
บลง เหลือหนวยการปกครองระดั
จั
งหวั
ดเป
นหน
วยสู
งสุ
ด มณฑลพายั
พสลายเป
นจั
งหวั
ดต
าง ๆ อยู
ตอนบนของประเทศ ซึ่
งใน
ป
จจุ
บั
นประกอบดวย ๘ จั
งหวั
ด คือ เชียงใหม ลํ
าพู
น ลํ
าปาง เชียงราย แพร นาน พะเยา และ
แม
ฮ
องสอน
การรวบรวมผู
คนในยุ
ค “เก็
บผั
กใส
ซ
า เก็
บข
าใสเมือง” ของพระเจ
ากาวิ
ละ เพื่
อฟ
นฟู
เมืองเชียงใหม
ภายหลั
งที่
อาณาจั
กรล
านนาตกอยู
ภายใต
การปกครองของพมามากวา ๒๐๐
ป
ทํ
าให
เกิ
ดการเปลี่
ยนแปลงทางสั
งคมและวั
ฒนธรรมครั
้งใหญ
ขึ้
นในดินแดนลานนา การกวาด
ตอนผู
คนมาเป
นพลเมืองในครั
้งนั
้น ประกอบดวย ไทเขิน ไทลื้อ เงี้ยว ไทใหญ มอญ พมา และ
ไทยวน ฯลฯ การที่
คนหลายเผาพั
นธุ
มาตั
้งหลั
กแหลงอยู
ในบริเวณเดียวกั
นหรือใกลกั
น ยอม
เกิ
ดการเคลื่
อนไหวปรั
บเปลี่
ยนทางสั
งคมและวั
ฒนธรรม จนเกิ
ดเป
นพวกเดี
ยวกั
น ด
วยเหตุ
นี้
คนไทยลานนาในเขตภาคเหนือตอนบนในทุ
กวั
นนี้ จะมีลั
กษณะเป
นชนชาติ
(Nation) ที่
ประกอบ
ขึ้นมาจากการรวมตั
วของชนเผา(Tribe) ตางๆ ในกรอบวั
ฒนธรรม(Culture) เดียวกั
น (สุ
รพล
ดํ
าริห
กุ
ล,๒๕๔๒:๑๐๙)
ล
านนาเป
นพื้
นที่
อั
นอุ
ดมไปด
วยศิ
ลปวั
ฒนธรรมและประเพณี
ประเพณี
พื้
นเมืองของ
ลานนา สะทอนใหเห็
นวิถีชีวิ
ต คติความเชื่
อของชาวลานนาไดเป
นอยางดี ประเพณีที่
สํ
าคั
ญ ๆ
เช
ประเพณี
ใส
ขั
นดอก บู
ชาเสาอิ
นทขี
เป
นประเพณี
ประจํ
าป
ของชาวเชี
ยงใหม
ที่
จะ
พร
อมใจกั
นเตรี
ยมดอกไม
เครื่
องบู
ชา มาจั
ดเรี
ยงใส
ในตะกร
า เพื่
อทํ
าการใส
ขั
นดอกหรื
การถวายดอกไม
บู
ชาเสาอิ
นทขี
ล และสรงน้ํ
าพระเจ
าฝนแสนห
า ที่
นํ
าออกมาประดิ
ษฐานไว