Page 62 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

กิ
จกรรมที่
ต๎
องการความชํ
วยเหลื
อ ก็
มั
กขอความรํ
วมมื
อจากชุ
มชน ชุ
มชนก็
จะชํ
วยเหลื
อเป็
นอยํ
างดี
ทั้
งเรื่
องแรง
ทุ
นทรั
พย์
เชํ
น การกํ
อสร๎
างสะพานพรประชา ในปี
พ.ศ. ๒๕๐๘ โดยนายอํ
าเภอสมพร กลิ่
นพงษา เป็
นแกน
นํ
าในการสร๎
าง ด๎
วยเงิ
นบริ
จาคทั้
งสิ้
ดั
งคํ
าบอกเลํ
าของนางสุ
จิ
นต์
ดํ
ารงเดชากุ
ล ซึ่
งเลํ
าวํ
“บ้
านพั
กนายอาเภอ ตั้
งอยู่
ติ
ดกั
บหอประชุ
มอาเภอ มี
ระแนงไม้
ยาวไปตามแนวถนน ลั
กษณะเป็
บ้
านชั้
นเดี
ยว กว้
างใหญ่
ปลู
กต้
นไม้
เต็
มบริ
เวณบ้
าน หน้
าบั
นไดทางขึ้
นเป็
นต้
นจาปี
เวลาออกดอกจะขาวเต็
มต้
นไป
หมด ท่
านนายอาเภอจะใจดี
ให้
เด็
กเข้
าไปเล่
นในบ้
านได้
ประตู
รั้
วบ้
านจะไม่
เคยปิ
ด นอกจากเวลากลางคื
นายอาเภอใจดี
ทุ
กคน เช่
น นายอาเภอสว่
าง, นายอาเภอสมพร เข้
าถึ
งประชาชน มั
กเดิ
นมาทั
กทายทาความรู้
จั
กกั
ชาวบ้
านไม่
ห่
างเหิ
น เวลารั
บตาแหน่
งใหม่
ๆ ก็
จะมาแนะนาตั
ว เวลามี
งานของชาวบ้
านก็
จะมาร่
วม มาช่
วยงาน
เสมอ นอกจากบ้
านพั
กนายอาเภอแล้
ว ที่
ว่
าการอาเภอยั
งเป็
นที่
ชุ
มนุ
มของคนในตลาด”
ตามคํ
าบอกเลํ
าของ นางซิ่
วลั้
ง แซํ
โค๎
ว ซึ่
งเลํ
าวํ
“ที่
ว่
าการอาเภอ ไม่
เพี
ยงแต่
เป็
นแค่
สถานที่
ทาการของราชการเท่
านั้
น ในสมั
ยก่
อนเมื่
อประมาณ
เกื
อบ ๔๐ กว่
าปี
ที่
แล้
ว นั
บว่
าเป็
นที่
ชุ
มนุ
มของคนในตลาดทั้
งหมด เพราะเมื่
อแรกที่
มี
โทรทั
ศน์
นั
บว่
าเป็
นของใหม่
มากที่
ลานหน้
าอาเภอ จะมี
ศาลาทาเป็
นห้
องสาหรั
บใส่
โทรทั
ศน์
มี
บานหน้
าต่
างเวลาเปิ
ดออกมาจะเป็
นหน้
าจอ
โทรทั
ศน์
ด้
านหน้
าจะเป็
นเก้
าอี้
นั่
ง ซึ่
งทาจากคอนกรี
ต วางเรี
ยงเต็
มไปหมดไว้
สาหรั
บชาวสามชุ
กมานั่
งดู
โทรทั
ศน์
ทุ
กๆปี
ในวั
นขึ้
นปี
ใหม่
ตอนเช้
าตรู่
ที่
ลานหน้
าอาเภอ ชาวตลาดสามชุ
ก จะมาร่
วมใจกั
นทาบุ
ญตั
กบาตรพระกั
อย่
างพร้
อมเพรี
ยง ทางราชการจะจั
ดโต๊
ะไม้
เตี้
ยๆ บางตั
วเป็
นโต๊
ะเรี
ยนหนั
งสื
อของเด็
กๆ วางโดยรอบลานหน้
อาเภอ ทุ
กๆคนจะแต่
งตั
วกั
นอย่
างสวยงาม หลั
งจากทาบุ
ญตั
กบาตรแล้
ว ก็
จะยกมื
อทั
กทายพร้
อมกั
บพู
ดอวยพรให้
กั
นว่
า สวั
สดี
ปี
ใหม่
ค่
ะ/ครั
บ ดู
งดงามมาก นอกจากนี้
ในบางโอกาสก็
จะมี
หนั
งกลางแปลงมาฉายให้
ชม มี
ร้
านค้
ร้
านขนมต่
างๆ ตั้
งร้
านกั
นรอบรั้
ว เช่
น ร้
านข้
าวโพดคั่
ว ,ข้
าวเกรี
ยบว่
าว ร้
านกุ
ยช่
ายทอด มี
โต๊
ะตั
วเล็
กๆให้
นั่
รั
บประทาน”
๒.๔ ความเชื่
อ ขนบธรรมเนี
ยม ประเพณี
พิ
ธี
กรรมต่
างๆ
โดยที่
ชาวชุ
มชนตลาดสามชุ
กสํ
วนใหญํ
เป็
นคนเชื้
อสายจี
น มี
ทั้
งจี
นแต๎
จิ๋
ว จี
นแคระ และจี
ไหหลํ
า ตามลํ
าดั
บ ชาวจี
นเหลํ
านี้
ล๎
วนสื
บสายมาจากบรรพบุ
รุ
ษที่
อาศั
ยอยูํ
ในสาธารณรั
ฐประชาชนจี
น เมื่
ออพยพ
เข๎
ามาในประเทศไทย ก็
ได๎
นํ
าวั
ฒนธรรม ขนบธรรมเนี
ยม ประเพณี
ของชาวจี
นเข๎
ามา และปลู
กฝั
งให๎
ลู
กหลานได๎
ทํ
าหน๎
าที่
สื
บทอดขนบธรรมเนี
ยมประเพณี
เหลํ
านั้
น จากรุํ
นลู
กสูํ
รุํ
นหลาน จนเป็
นมรดกทางวั
ฒนธรรมของชุ
มชน
ที่
สื
บสานมาจนถึ
งปั
จจุ
บั
น ได๎
แกํ
ประเพณี
ไหว๎
เจ๎
า ตรุ
ษจี
น สารทจี
น การไหว๎
ศาลเจ๎
าพํ
อหลั
กเมื
อง งานงิ้
ว การถื
ศี
ลกิ
นเจ การแตํ
งงาน การฝั
งศพ การกราบไหว๎
บรรพบุ
รุ
ษ และการไหว๎
พระจั
นทร์
เป็
นต๎
น นอกจากกิ
จกรรมตํ
างๆ
การศึ
กษาภู
มิ
หลั
งทางประวั
ติ
ศาสตร์
กระบวนการเปลี่
ยนแปลงทางสั
งคมและวั
ฒนธรรม : กรณี
ศึ
กษาชุ
มชนตลาดสามชุ
๓๕