นภาภรณ์
หะวานนท์
และคณะ (๒๕๕๐) ได๎
ทํ
าการศึ
กษาและพั
ฒนา “ดั
ชนี
ความเข๎
มแข็
งของ
ชุ
มชน” โดยสรุ
ปวํ
า
ความเข้
มแข็
งของชุ
มชนเกิ
ดจากกระบวนการเรี
ยนรู้
ร่
วมกั
นของชุ
มชน
เพื่
อที่
จะมองความ
คาดหวั
งในอนาคตซึ่
งมี
ลั
กษณะดั
งนี้
๑) กระบวนการสะสมทุ
นของชุ
มชน วิ
ถี
ชี
วิ
ตสมั
ยใหมํ
หรื
อสั
งคมสมั
ยใหมํ
หรื
อทุ
นนิ
ยม ทุ
นเป็
น
เรื่
องใหญํ
ถ๎
าไมํ
มี
การสะสมทุ
นชุ
มชนก็
จะเข๎
มแข็
งได๎
ยาก
๒) การสร๎
างเครื
อขํ
ายชุ
มชน มี
เครื
อขํ
ายระหวํ
างชาวบ๎
านกั
บชาวบ๎
าน ชุ
มชนกั
บชุ
มชน ชุ
มชน
กั
บรั
ฐ ชุ
มชนกั
บเอกชน ภายในชุ
มชนต๎
องมี
ระบบความสั
มพั
นธ์
ที่
ดี
ขณะเดี
ยวกั
นต๎
องสร๎
างเครื
อขํ
ายภายนอก
ชุ
มชนกลายเป็
นพื้
นฐานสํ
าคั
ญที่
ทํ
าให๎
ชุ
มชนเข๎
มแข็
ง
๓) มี
กระบวนการ วิ
ธี
การในการรํ
วมคิ
ด รํ
วมตั
ดสิ
นใจ รํ
วมทํ
า รํ
วมรั
บผลประโยชน์
๔) มี
การระดมทรั
พยากรทั้
งภายในและภายนอกชุ
มชนมาเพื่
อพั
ฒนาการพึ่
งตนเองของชุ
มชน
๕) มี
การเรี
ยนรู๎
แลกเปลี่
ยนประสบการณ์
การพั
ฒนาภายในชุ
มชนและระหวํ
างชุ
มชนในรู
ปแบบ
เครื
อขํ
ายการเรี
ยนรู๎
และรู
ปแบบอื่
นๆ
๖) มี
กระบวนการเสริ
มสร๎
างและพั
ฒนา ผู๎
นํ
าการเปลี่
ยนแปลงในแตํ
ละคนแตํ
ละรุํ
นของชุ
มชน
ศาสตราจารย์
ระพี
สาคริ
ก
(๒๕๔๘) กลํ
าววํ
าชุ
มชนเข๎
มแข็
งควรเกิ
ดจาก
จิ
ตวิ
ญญาณที่
อิ
สระของ
คน
ในชุ
มชนอยํ
างแท๎
จริ
ง เพราะการสร๎
างความเข๎
มแข็
งควรเกิ
ดจากรากฐานจิ
ตวิ
ญญาณของคนท๎
องถิ่
น ซึ่
ง
จํ
าเป็
นต๎
องใช๎
ความคิ
ดทบทวนตั
วเองให๎
ถึ
งที่
สุ
ดและจํ
าเป็
นต๎
องใช๎
เวลานานหลายสิ
บปี
ศาสตราจารย์
ประเวศ วะสี
(อ๎
างในสมบั
ติ
กุ
สุ
มาวลี
และคณะ,๒๕๔๙) กลํ
าวถึ
งสั
งคมเข๎
มแข็
ง
หรื
อประชาสั
งคม (Civil Society) วํ
าเป็
นรากฐานทํ
าให๎
เศรษฐกิ
จดี
และศี
ลธรรมดี
ประเทศไทยมี
ทุ
นได๎
แกํ
ทุ
น
ทางสั
งคม ทุ
นทางวั
ฒนธรรม และทุ
นสิ่
งแวดล้
อม ทุ
นทางสั
งคมก็
คื
อชุ
มชนเข้
มแข็
ง
ความเป็
นกลุํ
มก๎
อนทางสั
งคม
การมี
การศึ
กษาดี
มี
วั
ฒนธรรม มี
ความซื่
อสั
ตย์
สุ
จริ
ต มี
ความรั
บผิ
ดชอบตํ
อสํ
วนรวม มี
การเมื
องและระบบราชการ
ที่
ดี
ดั
งนั้
น สั
งคมที่
มี
การรวมกลุํ
ม คื
อสั
งคมที่
มี
ความเป็
นชุ
มชนเข๎
มแข็
ง
แผนภู
มิ
ที่
๗ รู
ปแบบของสั
งคมแบบรวมกลุํ
ม สั
งคมเชิ
งอํ
านาจ และสั
งคมแบบตั
วใครตั
วมั
น
สั
งคมตั
วใครตั
วมั
น
สั
งคมความสั
มพั
นธ์
เชิงอานาจ
สั
งคมที ่
มีการรวมกลุ่
ม
การศึ
กษาภู
มิ
หลั
งทางประวั
ติ
ศาสตร์
กระบวนการเปลี่
ยนแปลงทางสั
งคมและวั
ฒนธรรม : กรณี
ศึ
กษาชุ
มชนตลาดสามชุ
ก
๑๐๕