Page 346 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

องคความรูศิ ลปนแหงชาติ : นายสําราญ เกิดผล ๓๔๐
ระดับเสียงเพลงหนาพาทย ขอมูล : สัมภาษณ
คุณครูสําราญ เกิ ดผลอธิบายว า ในการบรรเลงเพลงหนาพาทยของระนาดเอก มีแนวทาง
ปฏิบัติ ที่ถือปฏิบั ติกันมาคือ คนระนาดตองดําเนิ นกลอนเพลงในแนวระดับเสียงต่ํา ทั้ งนี้เพราะระดับ
เสียงทุมต่ําเปนระดับที่ แสดงอํานาจ พลัง และความขลัง โดยเฉพาะเพลงในพิธีไหวครู ซึ่งตองการ
บรรยากาศเช นนั้น
ระนาดเดี๋ยวนี้ฉันฟงไมทันเลย ขอมูล : สัมภาษณ และจากนายพิชชารัฐ ตูจินดา
การตีเพลงของนั กดนตรีในทุกวั นนี้ ในความเห็นของคุ ณครูสําราญ เกิดผล ว านักดนตรี
สวนใหญยังจัดวาเรียนไม ถึง ระนาดไมมีบทกลอน เดี่ยวไมถึงจุด ตีกลอน ตีเสียงไมสะอาด เมื่อตี
เป นวงก็ตี รวดเร็วกันจนมากเกินไป การตีเพลงเร็วเปรียบเสมือนคนพูดเร็ วที่พู ดแลวฟ งไมรูเรื่ อง
อยางไรก็ตามในแนวคิดเช นนี้ ทานใหเหตุผลวา “เขาก็หมุนไปตามยุ คสมัย ไมไปตําหนิ อะไรหรอก
มั นตีกั นเร็วจนหู เราฟงไม ทั น” สิ่งที่ เกิดขึ้นกั บวงการดนตรีไทยเชนนี้ เเมแต สมเด็ จพระเทพ
รัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ยังทรงตรัสใหคุ ณครูสําราญ เกิดผลฟงวา “ระนาดเดี๋ยวนี้ฉันฟง
ไม ทันเลย” ดวยเหตุนี้ ในการสอนดนตรี ของคุณครูสําราญ เกิดผล ท านจึงเนนการสอนในเรื่อง
การบรรเลงดนตรี โดยไม ตองมุ งใหลู กศิษย เกงดนตรี แตมุงสอนให เลนดนตรีเป นดนตรี ดังว า
“ฝมือกับการตีเปน” ตามสถานการณในปจจุบันไมคอยไดมาพรอมกั น
ระเบียบการฝกซอมดนตรี ขอมูล : สัมภาษณ
การฝกดนตรี ของศูนยสงเสริมดนตรีไทยในพระราชูปถัมภ ของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุ ดาฯ
สยามบรมราชกุมารี มีนั กดนตรีมาชวยสอนหลายคน เชน รอยตํารวจตรีกาหลง พึ่งทองคํา คุ ณครู
วิเชียร เกิดผล คุณครู เทียมเทพ บุญจําเริญ (ถึงแกกรรมไปเมื่อหลายปก อน) สําหรับนักเรียนดนตรี
ในศู นยสงเสริมและเผยแพร ดนตรีไทยฯ มี บางคนเกิดความทอถอย เพลงที่เรี ยนสําหรับบางคน
แล วเปนเรื่องยากมากๆ เพราะต องเรียนเพลงมากๆ โดยเฉพาะการที่ตองเรี ยนเพลงประเภทเพลง
เรื่ อง เมื่อเรียนเพลงเรื่ องมากๆ ก็เกิ ดอาการเกียจคร านในการฝกซอม แตการเรียนเพลงเรื่ องก็เปน
เรื่ องที่ดีสํ าหรับนักดนตรี เพราะเพลงเรื่องแต ละเรื่องมีเพลงลํ าดับไวหลายเพลง เมื่อเริ่มขึ้ นเพลง
แล วจบไมได ผูตีก็ ตองตีตามลําดับ และตียอนไปมาตามแนวที่ครูโบราณกําหนดไว นักเรี ยนดนตรี
ในศู นยสงเสริมและเผยแพรดนตรีไทยฯ จึงตองเรียนเพลงเรื่องกัน ในสวนของการฝกซอม คุ ณครู
สําราญ เกิดผลไดวางระเบียบปฏิบั ติของทุกคน คื อ ตื่นเชามาตองฝกซ อม บางคนตองทําการบานที่
ไดรับจากโรงเรียนก็ใหทํ าไปในตอนหัวค่ํานั้น แตเมื่อถึ งตอนเชา คนที่ทํ าการบานตอนกลางคืนก็ตอง
ซอมตอนช วงเชามืด ตอนตีหาของวันรุงขึ้น