Page 347 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

องคความรูศิลป นแหงชาติ : นายสําราญ เกิดผล ๓๔๑
รักษาระดับเสียงดนตรี ข อมูล : นางสาวกรทิพย แชมเชียง
นางสาวกรทิ พย แชมเชียง ศิษยคนหนึ่งของคุณครูสําราญ เกิ ดผลไดบั นทึกไวสมุดบันทึก
ประจําวั นว า “...ปูราญ สอนอีกว า การเรียนดนตรี ตองเรี ยนยุทธวิ ธีการรบดวย ในการบรรเลงมี
สิบใชแปด ตนกับปลายเสียงต องเสมอกัน คนระนาดต องระวังทุ น ระวังเสียงตองสํ าคัญ ตองรักษา
ระดับเสียงไวแลวจะไมตาย…”
รับมอบโองการไหวครู ขอมูล : สัมภาษณ
คุ ณครู สําราญ เกิ ดผล ไดรับมอบสิทธิ์การเป นพิธี กรไหวครู และรับมอบโองการจาก
คุ ณครูอาจ สุนทร เมื่ออายุ ๒๓ ป (พ.ศ. ๒๔๙๓) ขณะนั้นไดคุ ณครูบวชและลาสิกขาบทแลว ชวงที่
บวช คุณครู บวชและจําพรรษาที่วัดบํารุงธรรม อํ าเภอบางบาล จังหวั ดพระนครศรีอยุธยา การรับ
มอบโองการไหว ครูดนตรี ในครั้งนั้น กระทําพิธีที่ วัดบางรักใหญ ครั้งนั้นคุณครูอาจ สุ นทรไป
เปนพิธีกรไหวครูดนตรี โดยคุณครูสําราญ เกิดผลไมทราบว าจะเกิดเหตุ การณที่ดี เชนนี้มากอน เมื่อ
คุ ณครูอาจ สุนทรประกอบพิธีไหวครูเสร็ จ ท านไดเรียกคุ ณครูสําราญ เกิดผลเข าไปหา พรอมทั้ง
ทํ าพิธี มอบโองการไหวครู ให นอกจากนี้ยังมอบโนตเพลงที่ ทานบันทึกเมื่ อครั้งอยูที่ บานพาทย
โกศลเป นจํานวนมากใหดวย ทานบอกวา “เพลงการที่ครูมีอยู ยกใหหมด”
รัวพื้น ขอมูล : นางสาวกฤตินี เงินสมบั ติ
นางสาวกฤตินี เงิ นสมบัติ ศิษยคนหนึ่ งของคุณครูสําราญ เกิดผล กล าวถึงการตีรัวพื้นว า
“...เพลงที่ ตอมาเปนเพลงนกขมิ้น แลวเพลงที่ หนูภาคภูมิใจที่สุดคือ เดี่ยวแขกมอญ ๓ ชั้น รูสึกเป น
เพลงที่โหดมาก จากที่เคยฟงคนอื่นบรรเลง แล วก็คิดวาเราจะเล นไดไหมเนี่ย (หนูคิดว าครูสําราญ
เปนคนเดี ยว ที่หนูเคยไดเรียน ที่ต อเพลงตามความสามารถของผูเรี ยน เชน หนูจะรัวพื้น กั บตีพื้ น
ชั ด ครูก็จะใสแบบนี้มากหนอย สวนสะบั ด กับสะเดาะไม ชํานาญก็ จะใสให นอยหนอย แตจะไม
มีเลยก็ ไมได แลวครูจะคอยถามว าไดไหม บางลูกยากไปหนูก็บอกตามตรงวา (เปลี่ยนเถอะค ะ)
บางลูกยากแตเพราะและแปลกดี ก็จะพยายามตีจนได บางครั้ งครูต อเพลงไป หนูก็นั่ งยิ้ ม เนื่องจาก
มันเพราะและหนูคงไมมีทางคิดลูกแบบนี้เองได ในบางครั้งครูให หนูเลือก วาแบบนี้ กับแบบเมื่ อกี้
แบบไหนดี กวากัน หนูก็ตอบวา “มันดีทั้งสองแบบคะ แตหนูวาแบบนี้หนูชอบกว า” ครูก็จะยิ้ม จะ
สั งเกตไดวา ในเพลงเดียวกัน ใหหนูตี นอตตี พี่อุ ยตี หรื อใครๆ ก็ไมเหมื อนกั นเลยจริงๆ จะมี
คลายกันบางเล็กนอย เมื่อตอเพลงจบทุ กครั้ง ครูจะให บรรเลงใหดูวาครบหรือเปลา พอมีตรงไหน
ช วงไหนที่ติ ดครูก็จะวา “เมื่อเรารู วาตรงไหนผิด ไมตรงเสียง ไม แมน ก็ใหซอมอยูอย างนั้น อย า
ผ านเลย ใหมันรูไปวามันจะตี ไมได...”