Page 328 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

องคความรูศิ ลปนแหงชาติ : นายสําราญ เกิดผล ๓๒๒
การประชันป พาทย ขอมูล : นายพิ ชชาณัฐ ตูจินดา
กรี๊ดกราด หรือปรบมือดังอยางที่เปนอยูในชวงหลั งๆ
การประชันป พาทยครั้งที ่ ๒ ไปประชันที่ วัดสะแก จังหวัดอุทั ยธานี วัดนี้เคยไปประชั น
๒ ครั ้ง ที่ ตองประชันนี้เพราะสมั ยนั้นเจ าภาพนิยมหาไปประชันกัน การประชันที่หนั กใจ คือ
นายประสงค พิณพาทย และกํานันแสวง บ านคลังตี ประชันกั บนายประสงค ๓ ครั้ง เขาขอ
แกมือเรื่อย เราก็เอา การประชันกั บนายประสงค พิณพาทยนี้ ครั้งแรกประชั นกันที่วัดแห งหนึ่ง
ครั้งที่ ๒ ประชันกันที่โรงละครแหงชาติ ครั้งที่ ๓ เมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๓ ประชันกันที่สังคีตศาลา เปน
การประชั นครั้งสุดทาย รอบที่ ๓ นี้ ตีประชันเพลงพญาโศก
ในการไปตีเดี่ ยวแตละครั้ ง นักดนตรีในวงมี ความพร อมตั้งแตปไปจนถึงเครื่องมื ออื่นๆ
เมื่ อปขึ้ น หรือเดี่ยวเพลงใดๆ ทุกคนก็ต องพรอมและสามารถตีไดทั้งหมด นักดนตรีในวงมีหลายคน
เช น นายโปรง กุหลาบแยมทับ คนนี้เปนบุตรของคุณปา ภายหลังแตงงานแล วจึงใชนามสกุลของ
สามี นายปรุง (จํานามสกุลไมได) ตี ระนาดทุม คนฆอง มีนายเลียบ สุ ขเอื้อน นายจําลอง เกิดผล
ฆองเล็ก มี นายพวง เกิดผล นายวิเชียร เกิดผล คนป  คื อนายผวน บุญจําเริญ คนเครื่องหนั ง คือ
นายสวง เกิ ดผล เปนศิษย ของพระพาทยบรรเลงรมย อยูวงบางคอแหลม นักรองคือ ย ามาลี ลออผอบ
เปนตน นักดนตรี สวนใหญอยูในเครือญาติพี่นองเดี ยวกัน
การฝกดนตรีจนกนอักเสบ ขอมูล : นายพิ ชชาณัฐ ตูจินดา
คุ ณครูสําราญ เกิดผล เลาถึงการฝกดนตรีอยางหนักจนกนอักเสบ มีรายละเอียดคื อ เมื่อมี
การฝ กดนตรีที่ บานใหมหางกระเบน ชวงนั้ นทานครู อาจ สุนทรไปสอนดนตรี ทานเข มงวดมาก
นั กดนตรีทุกคนตองใชความขยั น กําลังที่ เกิดจากการฝ กซอมนั้นสามารถตีระนาดไดทั้งคืน นั กดนตรี
ต องฝกตั้งแตเวลาประมาณ ๑๙.๐๐ น. ไปจนถึงเวลาประมาณ ๒๓.๐๐ น. การซอมนั้น ซอมเพลง
กั นทั้งวง รวมทั้ งนักรองด วย ครั้งถึง เวลา ๐๔.๐๐ น. (ตี ๔) ของวันใหมก็ ต องลุกขึ้ นมาซอมอีก
เพื ่อไล ระนาด ไปจนถึงเวลาราว ๙.๐๐ น. จึงพั ก บางครั้งชวงที่มีการประชันกัน การซ อมเลิกเวลา
ราว ๒๔.๐๐ น. (๒ ยาม) ก็ไม ไดนอน อาบน้ํ าแลวก็ นําผาขนหนูมาคลุ มระนาดแลวก็ ซอมหรือตี
ไปจนสว าง ตีจนกนอักเสบ คุณครูสําราญ เกิดผล เรียกวา “ตีจนตูดเนา” เพราะชวงนั้นอยูในชวง
เดื อนเมษายน อากาศรอนมาก เหงื่อไหลตกไปหมั กหมม จนเนื้อที่ก นเนา แตก็ให ความสนุกดี
การประชั นทําให ทุกคนมี ประสบการณ ทําให รูจักแกไขสถานการณ รูการใชเพลง เช น
ถ าคูประชันมีกํ าลังมากกวา จะทําอยางไร จะแกป ญหาอยางไร ซึ่งในป จจุบันการประชันกันเชนนั้น
ไม ต องใชยุทธวิธี เพราะใชเพลงเดียวกั น ไมต องขยันมาก ระนาดสมัยกอนหากไม ขยันเพียงพอ
เมื่ อตองตีไปจนถึ งชวงเวลาดึก พละกําลังก็เริ่มตก ยิ่งตองบรรเลงเพลงกราวในดวยแลว อาจพลาด