Page 43 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

27
หากมองในลักษณะของตัวบุคคลแล้ว คน ๆ หนึ่ งได้รั บการขัดเกลาทางสังคมในว ัฒนธรรมแบบ
หนึ่ งต้องเข้าไปสู ่ ว ัฒนธรรมแบบใหม่ที่ต่างไปจากเดิ มและต้องมีปฎิ สัมพันธ์ กับสิ ่ งแวดล้อมใหม่ นั้ น
เป็ นระยะเวลายาวนาน กระบวนการขัดเกลาทางสังคมจะเกิ ดขึ้ นอีกครั้ งเป็ นการเรียนรู้ ที่จะปรั บตัว
ให้เข้ากับว ัฒนธรรมนั้ นหรือเรี ยกว่า “Acculturation” คนคนนั้ นจะเริ ่ มค้นหาวิธีคิ ดและพฤติกรรม
ในรู ปแบบใหม่และจะสร้ างการปรั บตัวขึ้ นอย่างค่อยเป็ นค่อยไปสาหรับการจั ดการเรื่ องการใช้
ชีวิตประจาว ันนั้ นจะต้องเสาะหาความเหมื อนและความแตกต่างในสิ ่ งแวดล้อมใหม่ ซึ่ งจะทาให้รู้ สึ ก
คุ ้นเคยและเกิ ดการยอมรั บบรรทัดฐานและค่ านิ ยมบางประการของสั งคมเจ้าบ้านในขณะที่
กระบวนการขัดเกลาทางสังคมเกิดขึ้ นอีกครั้ งเพื่อปรั บตัวให้เข้ากับว ัฒนธรรมใหม่ ว ัฒนธรรมเดิ ม
บางอย่างจะถู กลื มไปอย่ างน้อยที่ สุ ดก็ ในเรื่ องการตอบสนองต่ อเหตุ การณ์ที่ ต่ างไปจากเดิ ม
กระบวนการออกจากว ัฒนธรรมเดิ มนี้ เรี ยกว่า “Deculturation” แก่ นหลั กของการปรับตัวทาง
ว ัฒนธรรมคือ การเปลี่ยนแปลงทั้ งพฤติกรรรมส่ วนบุคคล และพฤติกรรมทางสั งคม เรามักจะ
พบว่า การเปลี่ ยนแปลงนี้ อาจเป็ นการปรับตัวเองให้เหมาะสมกับสภาพแวดล้ อมใหม่ หรื อ
เปลี่ยนแปลงบางส่วนของสภาพแวดล้อมให้เหมาะสมกับความต้องการ (เมตตา วิ ว ัฒนานุ กูล, 2548)
กล่าวได้ว่า การปรับปรนทางว ัฒนธรรมในมุมมองของผู ้ วิจัยนั้ นหมายถึง การที่ปั จเจกชน
จนถึงสังคม ชุ มชนรู้ จักการปรับเปลี่ยน หรื อปรับปรุ งตนเองในวิถี ชีวิตหรื อกิจกรรมทางว ัฒนธรรม
ที่เคยปฏิ บัติมาก่อนเพื่อให้ทันต่อสิ ่งใหม่ ๆ อันเกิดจากการได้รั บอิทธิ พลจากสิ ่ งแวดล้อม หรื อวิธีคิ ด
วิธี ปฏิบัติใหม่ ๆ แบบค่อยเป็ นค่อยไป หรื ออย่างผสมกลมกลืนกับสิ ่งที่เคยคิดเคยปฏิบัติ มาแล้ว
2.2.5.2 การปรับตัว (Adaptation)
การปรั บตัว หมายถึ ง การที่ ปั จเจกบุ คคลหรื อกลุ่ มมี การปรั บ
พฤติกรรมของตนให้เข้ากันได้ หรื ออยู ่ร่ วมกันอย่างมี ความสุขในชีวิต อาทิ ชายและหญิงแต่งงานกัน
จาเป็ นต้องปรับตัวให้เข้ากันตามความต้องการของอี กฝ่ ายหนึ่ ง เพื่อให้สามารถอยู ่ ร่วมกันได้ ทั้ งนี้
การปรับตัวอาจนาไปสู ่ การเปลี่ยนแปลง เช่ น กรณี ผู ้ อพยพจากถิ ่ นอื่นเข้ามาอยู ่ในสังคมเป็ นจานวน
มากย่อมก่อให้เกิ ดพฤติกรรมกลุ่ มขึ้ น อาจทาให้ความตึงเครี ยดและเป็ นศัตรู กันระหว่างกลุ่ มได้ ทา
ให้กลุ่ มชนที่ มีอยู ่มาแต่ เดิมต้องปรั บตัว เพื่อรับกลุ ่มใหม่ ขณะเดี ยวกันกลุ่ มใหม่ ก็ต้องปรั บเปลี่ยน
แบบการดารงชีวิตและแนวคิดด้วยเช่ นกัน เพื่ อให้เกิ ดการยอมรับระหว่างกัน ลักษณะนี้ จะส่ งผลให้
เกิ ดการเปลี่ ยนแปลงทางสั งคมและว ัฒนธรรมไปด้ วย (ผ่องพรรณ มณี รั ตน์ , 2521) และ
การปรับตัว จะต้องดู ว่าอะไรดีหรื อไม่ดี จากทั้ งภายในและภายนอก ที่ ว่าภายในนั้ นคื อ การรู้ จัก
ตนเองว่าว ัฒนธรรมของคนในท้องถิ ่ นนั้ น คื อสิ ่ งที่เกิ ดจากประสบการณ์ และความคิ ดในด้าน
ภูมิปัญญาที่ สร้างสรรค์และสะสมกันนานและดารงชี วิตอยู ่ร่วมกันที่ แล้วมา อะไรที่ทาให้เกิดความ
ร่วมมือและอะไรที่ ทาให้เกิดความขัดแย ้งหรื ออะไรดีหรื อไม่ดี ถ้ารู้ แล้วก็ สามารถอนุรักษ์สิ ่ งที่ ดีที่ มี