Page 249 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

227
หรื อนาค สวมเสื้ อแขนกระบอกชายโค้งงอน เสื้ อปั กฉลุ ลวดลายดอกไม้สี ต่าง ๆ สี เสื้ อและโจง
กระเบนจะใกล้เคี ยงกันหรื ออยู ่ในเฉดเดียวกัน ที่ ไหล่ทั้ งสองข้างจะติดโบว์กลม ๆ มีชายห้อยลงมา
3-5 เส้น และสวม “แค็บคอ” (แผ่นทองคากลมมีลวดลายดุน) ผูกร้อยด้วยเชือกด้ายสี แดงเป็ นแผง
แผงละประมาณ 5-6 แผ่น เรี ยงตามแผงอกคล้ายกับเครื่ องราชอิ สริ ยาภรณ์ ส่ วนที่แปลกและสวยงาม
เป็ นพิเศษของส่ างลองคือส่วนศีรษะซึ่ งจะใช้ผ้าแพรโพก มีเกล้ามวยเสี ยบแซมด้วยดอกไม้ เช่ น ดอก
เอื้ องคา(เอื้ องผึ้ ง) หรื อดอกไม้อื่ น แต่ปัจจุ บันหั นมาใช้ดอกไม้ ที่ทาจากผ้าหรื อกระดาษแทน เพราะ
ดูแลง่ายทนทานไม่เหี่ ยวเฉา และเก็บไว ้ใช้ได้นาน ๆ ส่ างลองบางหมู ่บ้านหรื อบางอาเภอที่มีความ
เชื่อว่าขุนสาง(พระพรหม)ลงมามอบ “ปานกุม” (ชฎา) และ “ลอแป” (สร้อยสั งวาลย์) ให้อลอง ตาม
ความเชื่อในวรรณกรรมไตเรื่ อง “อ่าหนั ่นต่าตองป่ าน” ก็จะใช้ “ปานกุม” และ “ลอแป” ในว ันที่ รับ
ส่ างลองและในว ันที่ จะนาส่างลองไปบรรพชา แต่ในปั จจุบันเปลี่ ยนไปแล้ว เนื่องจากชาวไทใหญ่ใน
แม่ฮ่องสอนมี ความเห็นว่ามี แต่พม่าเท่ านั้นที่ ใช้ ปานกุมมะลอแป ส่ วนใหญ่ก็จะไม่ใช้กันแล้ว อาจจะ
เป็ นเพราะหาช่ างที่ทาปานกุ มและลอแปยากมาก รวมทั้ งเป็ นเรื่ องที่ ยุ่งยากในการจัดหาอุ ปกรณ์
เหล่านี้ ต่อไปคงเหลืออยู ่แต่ในความทรงจาของผู้เฒ่าผู ้ แก่ ที่เคยพบเห็นเท่านั้ น
ลักษณะการแต่งกาย แต่ งหน้าส่างลอง