169
อั
ตลั
กษณ์
ทางว ั
ฒนธรรมของตนเอง ซึ
่
งส่
งผลให้
ความรู
้
สึ
กเป็
นเจ้
าของว ั
ฒนธรรมนั
้
นแรงขึ
้
นไปด้
วย
ว ั
ฒนธรรมฝั
งอยู ่
ในวิ
ถี
ชี
วิ
ตของผู
้
คน และอั
ตลั
กษณ์
ทางว ั
ฒนธรรมย ั
งทาให้
การปิ
ดภายในเครื
อข่
าย
เข้
มข้
นขึ
้
น
5.2.2 การปรั
บเปลี่
ยนและการธารงรั
กษาเพื่
อการคงอยู
่
อั
ตลั
กษณ์
ทางวั
ฒนธรรมของ
ชุ
มชนไทใหญ่
ในสภาพปั
จจุ
บั
นการปรั
บเปลี่
ยนอั
ตลั
กษณ์
ทางว ั
ฒนธรรมของชุ
มชนไทใหญ่
หลี
กเลี่
ยงไม่
ได้
เพราะถู
กผลกระทบหรื
อถู
กภั
ยคุ
กคามจากอิ
ทธิ
พลด้
านต่
าง ๆ ของปั
จจั
ยภายในและ
ปั
จจั
ยภายนอก ซึ
่
งจะทาให้
บทบาทหน้
าที่
อั
ตลั
กษณ์
ไทใหญ่
ลดบทบาทลง ดั
งเช่
น ความสั
มพั
นธ์
ใน
ระบบเครื
อญาติ
ของชาวไทใหญ่
ในอดี
ตความสั
มพั
นธ์
ที่
แนบแน่
นและมี
ความโยงใยกั
นภายใน
ชุ
มชนอย่
างใกล้
ชิ
ด แต่
สั
งคมในปั
จจุ
บั
นสภาพแวดล้
อมทางสั
งคมว ั
ฒนธรรมเปลี่
ยนไปจากเดิ
มด้
วย
ปั
จจั
ยด้
านต่
าง ๆ ทาให้
ความสั
มพั
นธ์
ในระบบเครื
อญาติ
ลดลงมาก หรื
อการเชื่
อมโยงปฏิ
สั
มพั
นธ์
ใน
มิ
ติ
ต่
าง ๆ ที่
เคยพึ
่
งพากั
นทดแทนด้
วยผลประโยชน์
จากการตอบแทนด้
วยค่
าจ้
าง หรื
อกรณี
ความสั
มพั
นธ์
ในงานปอยส่
างลอง ในอดี
ตการเชิ
ญแขกมาร่
วมงานปอยส่
างลองในสมั
ยก่
อน จะใช้
วิ
ธี
“ต๊
กห่
อเน่
ง” (เมี่
ยง) คื
อนาเมี่
ยงที่
นิ
ยมกิ
นกั
นนามาห่
อด้
วยใบตองอย่
างสวยงาม ให้
หนุ
่
มสาวนา “ห่
อ
เน่
ง” ไปมอบให้
เจ้
าของบ้
านที่
จะเชิ
ญมาร่
วมงานโดยบอกรายละเอี
ยดการจั
ดงาน ต่
อมาภายหลั
งได้
เปลี่
ยนไปใช้
เที
ยนไขแทนเรี
ยกว่
า “ต๊
กเต็
น” หรื
อการบอกเที
ยน การให้
หนุ
่
มสาวไปบอกเที
ยนหรื
อ
ต๊
กเต็
นนั
้
นเป็
นกุ
ศโลบายอย่
างหนึ
่
งคื
อ เป็
นการเปิ
ดโอกาสให้
หนุ
่
มสาวได้
ใกล้
ชิ
ดสนิ
ทสนมกั
น อี
ก
ประการหนึ
่
งการบอกบุ
ญในต่
างหมู ่
บ้
านที่
อยู ่
ห่
างไกลออกไปหนุ
่
มสาวจึ
งเหมาะสมที่
จะทาหน้
าที่
นี
้
ส่
วนการนิ
มนต์
พระภิ
กษุ
สงฆ์
เป็
นหน้
าที่
ของผู
้
สู
งอายุ
โดยผู
้
สู
งอายุ
จะนากระสวยดอกไม้
ธู
ปเที
ยนไป
นิ
มนต์
พระตามว ั
ดที่
ศรั
ทธา (สานั
กงานว ั
ฒนธรรมจั
งหว ั
ดแม่
ฮ่
องสอน,2549:220) แต่
ในปั
จจุ
บั
นถู
ก
แทนที่
ด้
วยการแจ้
งโดยวิ
ทยุ
กระจายเสี
ยง โทรศั
พท์
มื
อถื
อ หรื
อการแจ้
งเป็
นหนั
งสื
อราชการโดย
หน่
วยงานเทศบาล อบต. และกิ
จกรรมหลายอย่
างในงานปอยส่
างลองถู
กแทนที่
ด้
วยการจ้
างงานหรื
อ
ใช้
แรงงานจากภายนอกชุ
มชนไทใหญ่
หรื
อการแต่
งกายแบบไทใหญ่
มี
เฉพาะงานพิ
ธี
หรื
องานที่
ถู
ก
การร้
องขอ หรื
อผลผลิ
ตจากมื
อเพื่
อการใช้
สอยเปลี่
ยนไปเป็
นผลิ
ตสิ
นค้
าเพื่
อเพิ ่
มรายได้
หรื
อเพื่
อเป็
น
ของตกแต่
งที่
ระลึ
ก หรื
อคนไทใหญ่
ไม่
นิ
ยมพู
ดภาษาไทใหญ่
ตลอดถึ
งการจั
ดขบวนแห่
จองพาราที่
ยิ ่
งใหญ่
อลั
งการของประเพณี
ว ั
นออกหว่
า(ว ั
นออกพรรษา) เพื่
อชั
กจู
งนั
กท่
องเที่
ยวให้
เข้
ามาสั
มผ ั
สกั
บ
ขบวนแห่
ซึ
่
งสอดคล้
องกั
บนิ
ธิ
เอี
ยวศรี
วงศ์
(2530) ระบุ
ว่
า นโยบายส่
งเสริ
มการท่
องเที่
ยวที่
เน้
น
เฉพาะในเรื่
องเศรษฐกิ
จได้
ส่
งผลกระทบต่
อว ั
ฒนธรรมประเพณี
ของคนในท้
องถิ ่
นเพราะคนใน
ท้
องถิ ่
นต้
องเปลี่
ยนตามความต้
องการของตลาดการท่
องเที่
ยวมี
การเน้
นรู
ปแบบภายนอกของ