Page 18 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

2
ลักษณะทางสังคมและว ัฒนธรรม ของชาวไทใหญ่ ในจังหว ัดแม่ฮ่องสอนนั้ นมี อัตลักษณ์
ที่แตกต่ างจากสภาพสังคมของเมืองอื่นในล้านนา เนื่องจากได้รั บอิทธิ พลจากประเทศสหภาพพม่า
ชาวไทใหญ่ มีภาษาไทใหญ่ ใช้ ในการสื่ อสารในชุมชน ชาวไทใหญ่ ให้ ความสาคัญกับการทา
กิจกรรมประเพณี ทางพุทธศาสนา ซึ่ งได้รับการสื บทอดกันมาอย่างเคร่ งครัด โดยให้ความสาคัญใน
การช่ วยเหลื อและเข้าร่วมกิ จกรรมด้านศาสนา มี การรักษาศี ล และจะยกย่องเชิดชูผู ้ที่ น่าเคารพ มี
ภาษาไทใหญ่ มีการแสดง การละเล่นพื้นบ้าน ตลอดถึ งศิ ลปกรรมการก่อสร้ างว ัด วิหาร ตลอดจน
ลักษณะพระพุ ทธรูป ที่มี การผสมผสานระหว่างศิ ลปะไทใหญ่ และแบบพม่า นอกจากนั้ นสภาพ
สังคมชาวไทใหญ่เป็ นสังคมที่ มีความปลอดภัยในชี วิตและทรัพย์สิ น เป็ นสังคมที่สงบ ผู ้ คนเป็ นมิตร
ใจดี เอื้ อเฟื้ อเผื่อแผ่ และไม่มีปั ญหาด้านโจรผู ้ ร้ ายใด ๆ (สุ รศักดิ์ ป้ อมทองคา, 2547) สังคมไทยใน
อดีตเป็ นสังคมที่มีชีวิตแบบเรี ยบง่ าย เศรษฐกิจพื้นฐานเป็ นการผลิตเพื่อย ังชี พสาหรับการบริ โภคใช้
สอยในครัวเรื อนและชุมชน มิ ใช่เพื่ อการแลกเปลี่ยนในระบบเศรษฐกิ จเพื่อการค้า ว ัตถุดิ บในการ
ผลิ ตสาหรับการดารงชี พได้มาจากสภาพธรรมชาติ ที่อยู ่รอบตัว ทาให้ ชีวิตของคนในสั งคมมีความ
ใกล้ชิ ดผูกพันและตระหนักในคุณค่าของสิ ่ งแวดล้อม ซึ่ งปรากฏในรู ปของความเชื่อและพิธี กรรมที่
เอื้ อต่ อการรั กษาความสมดุ ลของทรัพยากรธรรมชาติ ความสั มพันธ์ ของคนในชุ มชนเป็ น
ความสัมพันธ์ในระบบเครื อญาติ และความสัมพันธ์ทางสายเลื อดเป็ นหลัก วิถี ชี วิตเช่นนี้ มีความ
เหมาะสมกับการใช้ทรั พยากรร่วมกัน การแบ่งปั นผลผลิตและการพึ่งพาอาศัยกันในด้านต่าง ๆ ด้วย
ลักษณะนี้ ทาให้สั งคมไทยในอดี ตมี ความเป็ นเอกเทศ มีความสุ ขและพึ่ งตนเองได้ตามอัตภาพ
รวมทั้งสามารถสื บทอดเอกลักษณ์ดังกล่าวได้ตลอดมา (ฉัตรทิ พย์ นาถสุ ภา และพรพิไล เลิศวิชา,
2537)
จวบจนกระทั ่งปั จจุบันความก้าวหน้ าทางด้านเทคโนโลยีการสื่ อสารและการคมนาคม
ภายใต้ระบบทุนนิ ยมโลกถื อเป็ นหัวใจสาคัญของโลกาภิว ั ตน์ ระบบการสื่ อสารช่วยส่ งผ่าน
ประสบการณ์ วิถีชี วิต และว ัฒนธรรมว ัตถุนิ ยมจากสากลมาผนวกรวมเข้ากับท้องถิ ่ น ก่อให้ เกิด
กระบวนการเปลี่ ยนแปลงอย่างรวดเร็ ว ทั้งทางด้านเศรษฐกิ จ สังคม ค่านิยม และระบบคุ ณค่าต่าง ๆ
ในสังคมไทย ลักษณะของโลกาภิว ัตน์ก่ อให้เกิ ดความฉาบฉวยชั ่วแล่น ทั้ งในแง่ของรสนิ ยมการ
บริ โภคและการใช้ชี วิต อี กทั้ งย ังทาให้บางสิ ่ งบางอย่างเลือนหายไปจากจิ ตสานึกของบุคคล อาทิ
ความรู ้สึ กสงบ ความต่อเนื่ องมั ่นคง ความผู กพันที่ ลึกซึ้ งกับผู้ อื่ น รวมถึงความผูกพันกับเวลาและ
สถานที่ (อภิญญา เฟื่ องฟูสกุล, 2546) จากการเข้ามาของโลกาภิว ัตน์ และแนวนโยบายการพัฒนา
ประเทศไทยให้ทันสมั ยในช่วง 3 ทศวรรษที่ ผ่ านมา กระแสโลกาภิว ัตน์ ทาให้ เกิ ดปรากฎการณ์
ทันสมัย (Modernization) ได้ทาให้สายใยแห่งการพึ่ งพากันของ ชุมชนคลายตัวลง ระยะห่างระหว่าง
ผู ้ คนเพิ ่ มมากขึ้ น การลดระดับของความอดกลั้นและความร่ วมมื อที่มีอยู ่เดิม การวิวาทด่ าทอ และ