Page 116 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

98
จากการประมวลการสัมภาษณ์ เห็นว่า การพัฒนาที่ กาหนดเป็ นนโยบายมาจากภาครั ฐหาก
มองในมิติของปั จจุบัน เป็ นกลยุทธ์ ของภาครัฐที่ ต้องการสร้างความเข้มแข็งให้แก่ ชุมชน แต่มองมุ ม
กลับในมิ ติของอดี ตนั้ นชาวบ้านในชุมชนไทใหญ่อาศัยการพึ่ งพาอาศัยซึ่ งกันและกัน ปัจจุ บันนี้ และ
ที่ผ่ านมา หน่ วยงานภาครัฐพยายามที่จะนาโครงการ กิ จกรรมการพัฒนาชุ มชนตามนโยบายของ
รัฐบาลในแต่ ละช่วงเข้าไปรณรงค์หรื อส่ งเสริ มให้ชาวบ้านเกิ ดคุณภาพ ชีวิตให้ดี ขึ้ นกว่าเดิ ม ทั้ งใน
ด้านส่ งเสริ มอาชีพ หรื อการกระจายรายได้ การรักษาสิ ่ งแวดล้อม รวมถึ งกิจกรรมด้านการศึกษา สิ ่ง
เหล่านี้ ถ้ามองในแง่บวกจะเห็ นว่ าเป็ นสิ ่ งที่ ดีเพราะจะสร้างโอกาส ความเท่ าเทียมให้แก่ คนในทุก
พื้นที่ แต่ถ้ามองในแง่ลบจะเห็นว่า เป็ นการสร้างความอ่อนแอให้กับชุ มชนได้ เพราะเมื่อถึ งเวลาใน
แต่ละปี งบประมาณชาวบ้านจะรู้ ว่าจะมี หน่วยงาน เจ้าหน้าที่ทั้ งส่วนท้องถิ ่น ส่ วนภูมิภาค ส่วนกลาง
นาโครงการ กิจกรรมในเชิงสนองต่ อนโยบายของรั ฐบาล ของหน่ วยงานตนเองเข้าไปดาเนิ นการ
อาจจะทาให้ชุ มชนที่เคยพึ่ งพากันที่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ เลิ กใส่ ใจต่อการพึ่ งพากัน หั นไป
สนใจต่อโครงการ กิจกรรมที่หน่วยงานหรื อจ้าหน้าที่หยิบยื่นให้ และเกิดความขัดแย ้งในกิ จกรรม
นอกจากที่กล่าวมาแล้ว ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่ อการปรับเปลี่ยนอัตลักษณ์ ทางว ัฒนธรรมของ
ชาวไทใหญ่ ในมุ มมองของผู้วิจั ยเห็ นว่า ระบบการศึกษาจากภาครั ฐเป็ นปั จจัยที่ ทาให้เกิ ดการ
ปรับเปลี่ยนในวิถี ชี วิตของชาวไทใหญ่ในหลายด้าน ทั้ งด้านภาษาไทใหญ่ที่ขาดการส่ งเสริ มอย่ าง
จริ งจัง หรื อไม่ มีครู หรื อผู้สอนที่ มีความรู้ ความสามารถในภาษาไทใหญ่ อยู ่ในโรงเรี ยน การใช้
ภูมิปั ญญาพื้นบ้านด้านภาษาไทใหญ่ไปให้ความรู้หรื อช่วยสอนในโรงเรี ยนมักไม่ต่ อเนื่ องและเป็ น
ระบบมากนัก ที่สาคัญการมุ่ งเน้นการทาหลักสู ตรเพื่ อสนองหลักสูตรแกนกลางของแต่ละกลุ่ มวิชา
มากเกินไป ทาให้ขาดรายละเอียดในด้ านสาระของความเป็ นไทใหญ่ จึงทาให้เด็กไทใหญ่ รุ่ นใหม่ที่
อยู ่ในระบบการศึกษาลืมหรื อไม่สนใจต่ อความเป็ นอัตลักษณ์ทางว ัฒนธรรมของตนเอง
จากการที่ผู ้วิจัยได้สั งเกตวิถี ชี วิตในชุมชนไทใหญ่ หลายแห่ง โดยมี โอกาสเข้าไปร่ วม
กิจกรรม และการพูดคุ ยชาวบ้านในชุ มชนไทใหญ่ พบว่า ฐานะทางเศรษฐกิจของชาวบ้านในชุมชน
ไทใหญ่หลายครอบครัวในปัจจุ บัน บางครอบครัวย ังมีการรั บจ้างแรงงานในชุมชนไทใหญ่ที่ตนเอง
อาศัยอยู ่ และบางคนไปรับจ้างต่างชุ มชนที่ ไม่ไกลจากชุ มชนที่ตนเองอาศัยมากนัก แต่ มักจะเป็ น
แรงงานที่ว ัย หรื ออายุมากกว่า 50 ปี ขึ้ นไปที่สามารถไปทางานรั บจ้างแล้วสามารถกลับบ้านพักได้
ส่ วนว ัยแรงงานที่ เป็ นคนหนุ ่มสาวมักเข้าไปรับจ้างในตัวเมืองหรื อในจังหว ัดที่มีอัตราการจ้างงานสูง
กว่า และมีรายได้มากกว่าที่จะทางานในชุมชนของตนเอง
2) ปั จจัยภายใน
ปัจจัยภายใน หมายถึ ง การขยายตัวด้านเศรษฐกิจ สังคม การท่องเที่ ยว
ของจังหว ัด การปฏิ สัมพันธ์ กับกลุ่มชาติ พันธุ ์อื่ น ๆ และความไม่เข้าใจต่อว ัฒนธรรมดั้ งเดิ มของคน