Page 90 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๖๕
เลือกหลายชนิด จํานวนคนขายก็มากขึ ้ น ตอนเช้ าจะขายกันทั ้ งถนนทางเข้ าวัดทุ่งและถนนเข้า
หมู่บ้ าน ช่วงเย็ นจะมีแต่ในตลาดและสองข้ างถนนวัดทุ่งเท่านั ้ น
ชุมชนที่ 2 คลองสานพัฒนา ชื่อเดิ มว่าบ้ านสะเดียง เหตุที่ตั ้ งชื่อ ชุมชนว่าคลองสาน เพราะ
ตั ้ งบ้ านเรือนอยู่ตามคลองสาน
คลองสาน มาจาก คลองบ้ านป่ าเลาไปถึงวัดโพธิ์เงิ น
ถนนแยกหมอกาว แต่ก่อนเรียกว่ า ซอยครูหลงมา ซึ่งเป็ นถนนที่ท่านชัชวาล ชมปรี ดา มา
ขอให้ น้ องเขยชื่อครูหลงมาให้ บริจาคที่ ทําถนน ชาวบ้านเลยเรี ยกกันว่ าซอยครู หลงมา
ต่อมา ร.ต.อ.กิติ แสงวิจิตรประชา (หมอกาว) มาแต่งงานกับนางแสตมป์ คําภักดี หมอกาว
เป็ นตํารวจแต่เป็ นหมอ จะติดป้ ายไว้ ปากซอย และเขียนว่า “ซอยเข้าบ้ านหมอกาว” คนมา
รักษาบ่อยๆ เข้า ซอยครู หลงมาเลยหายไปและเปลี่ยนมาเป็ นซอยบ้ านหมอกาว จนทุกวันนี ้
ถนนบุรกรรมโกวิ ท
เดิมชื่อว่าถนนสะเดียง สะเดียงแปลว่า ราวตากผ้า ต่ อมาในสมัยสงครามโลก ขุนบุรก
รรมโกวิทเป็ นผู้ สร้ างเพื่ อที่จะนําทหารไปที่ป่ าแดง เริ่มต้ นจากถนนสามัคคีชัยจนถึงบ้ านป่ าแดง
แต่เมื่อถึงหน้าสงกรานต์ ท่าน ดร.วิศัลย์ โฆษิ ตานนท์อดีตนายกเทศมนตรีเมื อง ท่านได้ กรุณา
ใช้ ถนนบุรกรรมโกวิทเป็ นถนนข้ าวโพด เหตุที่ให้ เป็ นถนนข้ าวโพดเพื่อให้ คนมาเล่นนํ ้ า
สงกรานต์ในสายเดียวกัน ดูแลสะดวก ถนนสายนี ้ สามารถ แยกได้หลายสาย และหลายซอย
ประวัติโรงเรียนสําราญราษฎร์ วิทยา
ร.ร.สําราญราษฎร์วิทยา เริ่มก่อตั ้ งเมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๑ ณ บ้ านเลขที่ ๑๒๒ ถนนบุรกรรมโกวิท อ.
เมือง จ.เพชรบูรณ์ โดยมีนางสําราญ ทวีทรัพย์ ข้ าราชการครู มี ความเห็นว่ า ร.ร.เด็กก่อนวัย
เรียนในสมัยนั ้ นไม่มี นางสํ าราญได้สอนเด็กก่อนเกณฑ์ ๗ ขวบ โดยเริ่ ม๑ ห้ องเรียนก่อน ค่าเล่า
เรียนเดือนละ ๕ บาทมี นักเรียน ๓๕คน ต่อมา พ.ศ. ๒๕๐๒ นางสําราญ ทวี ทรัพย์ ก็ได้ รับ
อนุญาตให้ ตั ้ งโรงเรี ยนได้ ท่านได้ เป็ นครูใหญ่เองและตั ้ งชื่อว่าโรงเรียนสําราญราษฎร์วิทยา ชื่อ
ย่ อว่า “ส.ว.” เป็ นโรงเรี ยนประเภทประถมศึกษาและมัธยมศึกษา ตั ้ งแต่อนุบาลจนถึ งชั ้ น
มัธยมศึกษาปี ที่ ๓ และโรงเรี ยนได้ ผ่านการประเมิน (ภายนอก) มาตรฐานการศึกษาแห่งชาติ
ตั ้ งแต่ พ.ศ.๒๕๕๑
( บอกเล่าโดย นายสุรศักดิ ์ พงษ์ สิทธิ ศักดิ์บ้ านเลขที่ ๑๒๒ ถนนบุรกรรมโกวิท ต.ในเมือง อ.
เมือง จ.เพชรบูรณ์ )
ประเพณีสําคัญของชุมชนวั ฒนธรรมวัดทุ่ งสะเดียง
ประเพณีการแต่ งงาน
การเกี ้ ยวพาราสีแสดงความรักของชาวบ้ านสะเดียง