Page 89 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๖๔
๒. นายปลื ้ ม บุญไม่เศร้ า
๓. นายเชียง ผินนารี
รวมเป็ นที่นา ๗ ไร่ ๒งาน ๗๘ ตารางวา โรงเรี ยนสร้ างตามแบบ ป๑ ของ
กระทรวงศึกษาธิการ กว้ าง ๙ เมตร ยาว ๒๗ เมตร เสาไม้ เต็งรัง พื ้ นกระดานสังกะสีขนาด ๓
ห้ องเรียน ครั ้ นเมื่อวันที่ ๔ พฤษภาคม ๒๔๘๖ ได้ เกิดเพลิงไหม้ โรงเรี ยน เสียหายมาก ไม่อาจ
ใช้ เป็ นที่เรียนได้ จึงอาศัยวัดทุ่ง สะเดียงเป็ นที่เรียน
วันที่ ๖มกราคม ๒๔๙๗ จึ งได้งบประมาณสร้ างอาคารใหม่ในที่ ดินเดิม และ
โรงเรี ยนก็ได้ เจริญมาโดยตลอด
ชื่ อโรงเรียนสะเดียง
พ.ศ. ๒๔๕๐- ๒๔๖๐ ชื่อโรงเรียนเทพานฤมิตร
พ.ศ. ๒๔๖๐- ๒๕๐๐ ชื่อโรงเรียนสะเดี ยงวิทยาคาร (วัดทุ่ง)
พ.ศ. ๒๕๐๐ - ๒๕๑๐ชื่อโรงเรียนบ้ านสะเดียง (สะเดียงวิทยาคาร)
พ.ศ. ๒๕๑๐ - ปั จจุบันชื่อโรงเรียนบ้ านสะเดียง
วิทยากรนายสมชาย เผือกตระกู ลชัย ผู้อํ านวยการ.ร.ร.บ้านสะเดียงชุมชน ๓ สะเดียงพัฒนา
(ชื่อเดิม บ้ านเสดียง)
ตลาดสะเดียง
ตลาดสะเดียงเป็ นที่ที่ชาวบ้านสะเดี ยงนําผลิตผลทางการเกษตร มาวางขาย
บริเวณสี่แยกสะเดียง ขายยาวไปตามถนนบุรกรรมโกวิทเท่านั ้ นจะขยายเฉพาะช่วงเช้ าพอสาย
ก็กลับบ้ าน ผลิตผลทางการเกษตรมีผักสดผลไม้ ตามฤดูกาล นอกจากจะมีชาวสะเดียงก็จะมี
บ้ านไร่ บ้ านพลํ า ที่มีของขายไม่ มากก็จะมาวางขายกันที่นี่ ไม่อยากเสียเวลาเข้าไปในเมื อง
นอกจากสินค้ าเกษตรก็จะมีอาหารพื ้ นเมือง ขายเป็ นประจําคือ ทอดมันหัวปลี ผัดหมี่ ขนมครก
ขนมฝักบัว ขนมลูกโคน ขนมไข่เหี ้ ย ต่อมาก็มีการทํากับข้ าวพื ้ นเมือง แกงบอน แกงขี ้ เหล็ก ข้ าว
เหนียวนึ่งมาขาย จะขายแต่ช่วงเช้ า
ต่อมานายเฉลิม พรหมบุญ ได้รื ้ อห้ องแถวลง มี ที่ว่างเกิดขึ ้ น ชาวบ้ านที่ขายของอยู่เดิม
มีจํานวนมากขึ ้ น ก็เข้ าไปขายในที่ว่างทิ ้ งเศษผัก เศษใบตอง เต็มไปหมด เจ้ าของไม่ได้ เก็บค่า
เช่าที่
นายจําเนียร ปฏิเวชวรรณกิจ ในขณะนั ้ นดํารงตํ าแหน่ง นายอําเภอเมืองเพชรบูรณ์ มา
เห็น แนะนํ าให้เก็บค่าเช่าที่ขาย แล้ วนําเอาเงินมาจ้ างคนเก็บกวาด จากที่ มีการเก็บค่าเช่าที่
จําหน่ายก็ มีการขยายเวลา จากเช้ามาเป็ นตอนบ่าย และเย็นขึ ้ น มีสินค้ าจําหน่ายเพิ่มขึ ้ นอี ก
มากมาย มีทั ้ ง เนื ้ อวัวสด เนื ้ อหมู สด ปลาสด ปลาแห้ ง ผักสด ผลไม้ อาหารจําพวกกับข้ าวมีให้