๕๔๖
สํ
าหรั
บลั
กษณะกายภาคได้
แก่
ลั
กษณะของภู
มิ
ประเทศสอดคล้
องกั
บการศึ
กษา
เอกสารคื
อเป็
นเมื
องราด(ลาด,ราบ)ลุ
่
มมี
ลั
กษณะเป็
นแอ่
งกระทะมี
แม่
นํ
้
าป่
าสั
กไหลผ่
านกลาง
เมื
องและมี
คลองคู
หลายสายไหลผ่
านในเมื
องไปรวมกั
บแม่
นํ
้
าป่
าสั
กเป็
นแหล่
งหล่
อเลี
้
ยงชี
วิ
ต
ที่
สํ
าคั
ญและใช้
เป็
นเส้
นทางคมนาคมติ
ดต่
อค้
าขายไปถึ
งกรุ
งศรี
อยุ
ธยา โดยใช้
ในฤดู
นํ
้
าหลาก
เป็
นเมื
องที่
อุ
ดมด้
วยป่
าไม้
จึ
งตั
้
งชื่
อเมื
องที่
ปรากฏในลานทองที่
ขุ
ดได้
จากใต้
เจดี
ย์
ทรง
พุ
่
มข้
าวบิ
ณฑ์
วั
ดมหาธาตุ
ว่
าชื่
อเมื
องเพชปุ
รแปลว่
า เมื
องที่
สมบู
รณ์
ด้
วยพื
ชพั
นธุ
์
ไม้
(เพชแปลว่
า
พื
ช)
สํ
าหรั
บประชาชนจากการศึ
กษาบริ
บทของชุ
มชนส่
วนใหญ่
เป็
นชุ
มชนดั
้
งเดิ
ม เป็
นชน
กลุ
่
มเดี
ยวกั
นทั
้
งนี
้
เพราะชุ
มชนวั
ดช้
างเผื
อกของอาณาจั
กรสุ
โขทั
ยและชุ
มชนวั
ดโพธิ
เย็
นอยู
่
ใน
ยุ
คสมั
ยเดี
ยวกั
น มี
ลั
กษณะวั
ฒนธรรมแบบเดี
ยวกั
น แม้
จะไม่
เหมื
อนกั
นทั
้
งหมด หลั
งจากที่
กลายเป็
นเมื
องร้
างหลั
งเมื
องอยุ
ธยาล่
มสลายกลายเป็
นเมื
องไม่
มี
ความสํ
าคั
ญทางประวั
ติ
ศาสตร์
ก็
มี
ประชาชนหนี
ศึ
กพม่
ามาอาศั
ย
มี
ชนต่
างชาติ
อพยพมาอาศั
ยได้
แก่
ชาวจี
นคน
ต่
างจั
งหวั
ดเช่
นแปดริ
้
ว น่
าน สระบุ
รี
รวมพวกถู
กกวาดต้
อนจากข้
าศึ
กที่
แพ้
สงคราม พวกที่
ถู
ก
เนรเทศมารวมทั
้
งพวกที่
ทาสกลายเป็
นไท
โดยพวกเหล่
านี
้
ได้
มาสมทบกั
บประชาชนพื
้
นเพ
ดั
้
งเดิ
มได้
แก่
ชุ
มชนวั
ดช้
างเผื
อก ชุ
มชนวั
ดทุ
่
งสะเดี
ยง ชุ
มชน๘และ๙ บ้
านในเมื
อง
ดั
งนั
้
นจากการศึ
กษาประวั
ติ
ความเป็
นมาของชุ
มชนของชุ
มชนในเขตเทศบาลเมื
อง
จึ
งได้
ข้
อค้
นพบความเป็
นชุ
มชนเมื
องของชุ
มชนในเขตเทศบาลเมื
อง มี
ประวั
ติ
ศาสตร์
ของการตั
้
ง
ชุ
มชนจากชุ
มชนระดั
บชาวบ้
าน ที่
ยั
งใช้
วั
ฒนธรรมประเพณี
เป็
นกรอบกํ
าหนดกติ
กาให้
ชุ
มชน
ดํ
ารงอยู
่
ได้
นั
บกว่
า ๗๐๐ปี
มี
วิ
วั
ฒนาการจากการใช้
ชี
วิ
ตกั
บสายนํ
้
าคู
คลองมาเป็
นความเจริ
ญทางถนน
หนทาง ทํ
าให้
การเกิ
ดความเจริ
ญได้
มี
การพั
ฒนาทั
้
งด้
านเศรษฐกิ
จ การศึ
กษา อนามั
ย ฯลฯ
โดยมี
หน่
วยงาน สถานศึ
กษาเข้
ามาขั
บเคลื่
อนและพั
ฒนา มี
เทศบาลเป็
นหน่
วยปกครองหลั
ก
และเจริ
ญสื
บเนื่
องจากเมื
องในอดี
ต ๗๐๐ ปี
มาจนถึ
งยุ
คปั
จจุ
บั
น
๒ เพื
่
อศึ
กษาวั
ฒนธรรมของชุ
มชนเมื
องด้
านคติ
ชนวิ
ทยาในแง่
ประเพณี
และภู
มิ
ปั
ญญา
ที
่
มี
จุ
ดเด่
นและสามารถปรั
บปรุ
งให้
ทั
นสมั
ยเพื
่
อไปพั
ฒนาชุ
มชน
สิ่
งสํ
าคั
ญอั
นเป็
นข้
อที่
นํ
าไปสู
่
แนวคิ
ดในการพั
ฒนาคื
อ
ประเพณี
ที่
น่
าสนใจและควรอนุ
รั
กษ์
เผยแพร่
ภู
มิ
ปั
ญญาของชุ
มชนที่
ควรส่
งเสริ
มและพั
ฒนา
จากข้
อมู
ลการศึ
กษาวั
ฒนธรรมของชุ
มชนเมื
องในเขตเทศบาลเมื
องเพชรบู
รณ์
โดย
จํ
าแนกออกเป็
น ๓ กลุ
่
มคื
อ
๑.ข้
อมู
ลด้
านมุ
ขปาฐะ