๔๔๗
เปลาะหนึ่
ง แล้
วเสกคาถาว่
า “ชะนั
ง หั
ตเถ” แล้
วโยงเชื
อกมาที่
เท้
าทํ
าเป็
นห่
วงผู
กที่
ข้
อเท้
าทั
้
งสองให้
ติ
ดกั
นเสกคาถาว่
า “ภริ
ยาปาเท” รวมเป็
นตราสั
งสามเปลาะ การที่
ต้
องทํ
าตราสั
งสามแห่
งและเสกคาถา
นั
้
น เพราะเป็
นปริ
ศนาธรรมแสดงให้
เห็
นว่
า บุ
ตรเป็
นห่
วงผู
กคอ ส่
วนที่
ข้
อมื
อหมายถึ
งทรั
พย์
สมบั
ติ
เป็
น
ห่
วงผู
กมื
อและที่
ผู
กเท้
านั
้
นหมายถึ
งภรรยาสามี
เป็
นห่
วงผู
กเท้
า
การตามไฟ
เมื่
อคนป่
วยสิ
้
นลมแล้
ว ญาติ
พี่
น้
องควรหาเที
ยนหรื
อตะเกี
ยงจุ
ด เวลาสิ
้
นลมแล้
ว เมื่
อจุ
ดแล้
วให้
ตั
้
งไว้
ทางศี
รษะศพ ส่
วนศพนั
้
นให้
ใช้
ผ้
าคลุ
มตั
้
งแต่
ศี
รษะตลอดเท้
าให้
มิ
ดชิ
ดและไม่
ให้
เห็
นหน้
า ในสมั
ย
โบราณเขาระวั
งนั
กไม่
ให้
แมวดํ
าข้
ามศพ เพราะเขาเล่
าต่
อๆกั
นมาว่
า ถ้
าแมวดํ
าข้
ามศพ ศพจะลุ
กและ
ปี
ศาจจะคะนอง เพราะฉะนั
้
นเมื่
อตายแล้
ว เขาจะรี
บปิ
ดประตู
หน้
าต่
างห้
องที่
ศพอยู
่
ให้
มิ
ดชิ
ด เพื่
อกั
น
ไม่
ให้
แมวไปกระโดดข้
าม แต่
ส่
วนมากเขานิ
ยมกางมุ
้
งมั
ด ๓ หู
ครอบไว้
ทั
้
งคื
น เพื่
อไม่
ให้
แมลงวั
นไต่
ตอม
สมั
ยนี
้
ไม่
ค่
อยนิ
ยมทํ
ากั
นแล้
ว จะมี
บ้
างบางท้
องถิ่
นอาจจะเชื่
อกั
นว่
า ถ้
าแมวข้
ามศพ ศพก็
ลุ
กไม่
ได้
ศพก็
คงนอนตั
วแข็
งอยู
่
ที่
เดิ
ม
(วิ
ทยากรผู
้
ให้
ข้
อมู
ล
นายวิ
นิ
จ
อิ
นทร์
สอน อายุ
๗๓ ปี
อยู
่
บ้
านเลขที่
- ตํ
าบล ในเมื
อง อํ
าเภอ เมื
อง
เพชรบู
รณ์
จั
งหวั
ดเพชรบู
รณ์
ประเพณี
ของชุ
มชน
ประเพณี
สู
่
ขวั
ญ
การสู
่
ขวั
ญ เป็
นจิ
ตวิ
ทยาอย่
างหนึ่
ง ซึ่
งบั
ณฑิ
ตในสมั
ยโบราณบั
ญญั
ติ
ขึ
้
นเป็
นการให้
ขวั
ญและ
กํ
าลั
งใจแก่
คนและเสริ
มศิ
ริ
ให้
แก่
บ้
านเรื
อน สิ่
งของเครื่
องใช้
ยวดยานพาหนะตลอดจนวิ
ญญาณกทรั
พย์
และอวิ
ญาณกทรั
พย์
เป็
นต้
น เป็
นการเสริ
มศิ
ริ
โภคทรั
พย์
ดั
งคํ
าที่
ท่
านพระศรี
มหาเถระกล่
าวไว้
ว่
า “สิ
ริ
โภ
คานมาสโย” แปลว่
า ศิ
ริ
เป็
นที่
มารวมแห่
งโภคสมบั
ติ
การสู
่
ขวั
ญที่
จะกล่
าวในที่
นี
้
เช่
น
การสู
่
ขวั
ญคน
ในกรณี
คนในบ้
านหรื
อครอบครั
วอาจจะล้
มป่
วยหรื
อประสบอุ
บั
ติ
เหตุ
เมื่
อหายแล้
วและนํ
ามา
พั
กผ่
อนในบ้
าน ญาติ
พี่
น้
องก็
จะเชิ
ญอาจารย์
หรื
อพระสงฆ์
มาสู
่
ขวั
ญให้
กล่
าวคื
อเรี
ยกขวั
ญให้
กลั
บมาสู
่
ตั
ว จะได้
หายจากเจ็
บไข้
ได้
ป่
วยหมดเคราะห์
หมดโศก
การสู
่
ขวั
ญสั
ตว์
เลี
้
ยง(โคกระบื
อ)
ซึ่
งเป็
นสั
ตว์
ใช้
แรงงานหลั
งจากทํ
านาหรื
อลากเกวี
ยนแล้
ว ก็
จะประกอบพิ
ธี
สู
่
ขวั
ญให้
(ปลอบใจ
เอาใจ) เป็
นการแสดงความขอบคุ
ณสั
ตว์
เลี
้
ยงที่
เราใช้
แรงงานและพั
กผ่
อนออมแรงไว้
ได้
ใช้
งานต่
อไป