Page 43 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๘
พระพุทธศาสนามาแต่ก่ อน ก็ ถูกพวกแขกอาหรับมาบังคับให้ ไปเข้ารี ตนับถื อศาสนาอิสลาม
เสียโดยมาก ประเทศที่ถือพระพุทธศาสนาในแถวนี ้ จึงยังเหลืออยู่แต่ประเทศลังกา พม่า มอญ
ถือลัทธิ อย่างหิ นยาน ส่วนประเทศไทยกับประเทศกัมพูชาถือลัทธิ อย่างมหายาน ต่างพวกต่าง
ถือมาตามลํ าพังตน มาจนราว พ.ศ. ๑๖๙๖ พระเจ้าปรั กกรมพาหุมหาราชได้ ครองประเทศ
ลังกา ทรงทํ านุบํารุ งพระพุทธศาสนา ให้ ประชุมพระสงฆ์ทําสังคายนาพระธรรมวินัยเฟื่ องฟูขึ ้ น
เกียรติคุณอันนั ้ นเลื่องลือมาถึงประเทศทางนี ้ มีพระภิกษุสงฆ์ทั ้ งเขมร ไทย มอญ พม่า พากัน
ไปศึกษาพระศาสนาในลังกาทวี ป แล้ วบวชแปลงเป็ นลังกาวงศ์ นํ าลัทธิหินยานอย่างลังกามา
ประดิษฐานยังประเทศเดิมของตน เมื่ อราว พ.ศ. ๑๘๐๐ แต่นั ้ นมาประเทศไทยและกัมพูชาก็
นับถือพระพุทธศาสนาอย่ างลัทธิหินยานลังกาวงศ์กลับมาใช้ พระ ไตรปิ ฎกภาษาบาลีเป็ นหลัก
พระธรรมวินัยสืบมาจนทุกวันนี ้ และการที่คนไทยสามารถรับศาสนาพุทธจากพระสงฆ์จาก
อินเดียสมเด็จฯกรมพระยาดํารงราชานุ ภาพได้ กล่าวถึงตํานานการที่พระพุทธ ศาสนามา
ประดิษฐานในประเทศไทย โดยตั ้ งข้ อสังเกตว่าข้อที่มนุษย์พูดภาษาผิดกัน หนังสือที่ แต่งแต่
โบราณมักจะสมมติว่ามนุษย์ แม้ จะต่างชาติต่างเมืองกันก็พูดจาเข้าใจกันได้ จะยกพอเป็ น
ตัวอย่างดังเช่ นเรื่ องตํานานว่าด้วยการที่พระพุทธ ศาสนา มาประดิษฐานในประเทศไทยดังนี ้
ปรากฎอยู่ในหนังสือเรื่ องศาสนวงศ์ กล่าวว่าเมื่อครั ้ งพระเจ้าอโศกมหาราชให้ เที่ยวสั่งสอน
พระพุทธศาสนาตามนานาประเทศนั ้ น ทรงอาราธนาให้ พระเถระ ๒ องค์ ชื่อว่า พระโสณะ
องค์ ๑ พระอุตตระองค์ ๑ มาสอนพระศาสนาทางประเทศเหล่านี ้ พระเถระ ๒ องค์นั ้ น เมื่ อ
มาถึงมาแสดงพรหมชาลสูตรแก่ชาวประเทศนี ้ ก็ พากันเลื่ อมใสในพระพุทธศาสนา ข้ อนี ้ เมื่อมา
คิดดูว่าพระมหาเถระทั ้ ง ๒ ท่านเป็ นชาวอิ นเดีย (อุปมาเหมือนอย่างแขกแรกเข้ ามายังพูด
ภาษาไทยไม่ได้ ) จะมาแสดงเทศนาแก่ชาวประเทศนี ้ ด้วยภาษาอันใด คิดดูเท่ านี ้ ก็จะเห็นได้ ว่า
เรื่องเช่นกล่าวในหนังสือศาสนวงศ์ไม่เป็ นแก่นสาร ก็แต่หลักฐานมีอยู่อี กฝ่ าย ๑ ด้วยโบราณ
วัตถุมีอยู่เป็ นหลักฐานว่าชาวอินเดียได้ มาสอนพระพุทธศาสนาในประเทศนี ้ แต่ในกาลใกล้ ต่อ
สมัยพระเจ้าอโศกมหาราชเช่นปรากฎอยู่ที่พระปฐมเจดีย์ดังกล่าวแล้ว จึงน่าสันนิษฐานว่า
เมื่อก่อนรัชสมัยของพระเจ้ าอโศกนั ้ น จะมีชาวอินเดียมาตั ้ งภูมิลําเนาหรื อประกอบการค้ าขาย
อยู่ในประเทศไทยนี ้ มากอยู่ แล้ ว ทูตที่มาสอนพระพุทธศาสนาคงมาสอนพวกชาวอินเดียก่อน
ด้ วยพูดเข้ าใจภาษากัน พวกชาวอินเดียเหล่านั ้ นรู้ ภาษาไทย เมื่อเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา
แล้ วจึงสอนหรื อเป็ นล่ามในการสอนพระพุทธศาสนาแก่ชาวไทยในสมัยนั ้ นต่อมา
ครั ้ นมีพุทธศาสนิกชนขึ ้ นเป็ นอันมากแล้ว จึงไปขอพระบรมธาตุและคณะสงฆ์
มาจากอินเดีย แล้วสร้ างพุทธเจดีย์ที่บรรจุพระบรมธาตุ และผู้ที่มีศรั ทธาจะบวชก็ขอบรรพชา
อุปสมบทต่ อพระสงฆ์ซึ่งมาจากอินเดีย จึงเกิดวัดและพระสงฆมณฑลขึ ้ นในประเทศไทยด้ วย
ประการฉะนี ้ ชั ้ นเดิมพระพุทธศาสนาคงจะรุ่งเรื องแต่ที่ในบ้านเมืองก่อนแล้วจึงแผ่ออกไปถึงที่