Page 391 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๓๗๓
ได้ เข้ าไปคลุกคลีกับวงตุ๊บเก่งนี ้ บ่อยๆ จนเจ้ าของวงชื่อนายปุ่ น เพียรเกิด เห็นใจ คนตีฆ้ องกระแตได้ ให้
นายปั นลองตีดูและนายปันก็ดีได้ จึงขอนายปุ่ นตีฆ้องกระแต ด้ วยความสนใจ นายปัน ปิ่ นขาว ได้ หัดเป่ า
ปี่ ซึ่งเป็ นดนตรี ที่ยาวมาก แต่ ด้วยความพยายาม นายปิ่ น ก็เป่ าปี่ ได้ และนายปั น ก็เล่นดนตรี ตุ๊ บเก่งได้ ทุก
ชิ ้ น
และด้ วยความปรารถนาอันแรงกล้ า ว่า บ้านสะเดียง ไม่มีวงตุ๊บเก่ง จึงคิดทําเครื่ องดนตรี
ตุ๊ บเก่งเอง นายปั นถูกพ่อกี ดกันมาก เพราะห่วงให้ ลูกๆทํานา ไม่อยากให้ เล่นแต่ด้ วยความพยายาม นาย
ปั น ปิ่ นขาว ก็สามารถตั ้ งวงตุ๊ บเก่งบ้ านสะเดียงได้ โดยพยายามสอนลูกๆ หลานๆ และพี่น้ องของตนเอง
ฝึ กซ้ อมจนชํานาญทุกคน สามารถออกเล่นงานศพได้ และออกรับจ้ าง งานศพในหมู่บ้ านเป็ นที่นิยมมาก
ต่อมาคนเป่ าปี่ หูหนวกและป่ วยเสียชีวิต นายปันเสียชีวิต คงเหลือนายอภิชาติ และนายปราโมทย์ ปิ่ นขาว
ลูกชาย ต่อมา นายปราโมทย์ ปิ่ นขาว เป็ นคนเป่ าปี่ เสียชี วิต ทําให้ ขาดคนเป่ าปี่ เวลาเล่นนายอภิชาติ
ต้ องไปจ้าง นักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฎเพชรบูรณ์ ต่อมาคนเป่ าปี่ ย้ ายไปอยู่ต่างจังหวัด จึงทําให้ ไม่มี
คนเป่ าปี่ วงตุ๊ บเก่งบ้ านสะเดียง จึงต้ องหยุดเล่ น และเครื่ องดนตรี ได้ มอบให้ ดร.วิศัลย์ โฆษิตานนท์
ขณะนั ้ นเป็ นนายกเทศมนตรีเมืองเพชรบูรณ์
วงดนตรี ตุ๊บเก่งเล่นกัน๕ คน คือ
๑.คนเป่ าปี่ แต้ ๑ คน
๒.ตีฆ้ องกระแต ๑ คน
๓.คนตีฆ้ องคู่ ๑ คน
๔.กลองคู่ ๒คน
๓.ข้ อมูลวัฒนธรรมประเภทผสม
คือการถ่ายทอดวัฒนธรรมที่ใช้ ทั ้ งการบอกเล่าและท่าทางประกอบกันได้แก่ ประเพณีสําคัญ
ของชุมชนวัฒนธรรมวัดทุ่งสะเดียง
ประเพณีการแต่ งงาน
การเกี ้ ยวพาราสีแสดงความรักของชาวบ้ านสะเดียง คนชุ มชน ๒-๓มีความรักกันโดยฝ่ ายหญิ ง
จะตําข้าว ฝ่ ายชายจะมาช่ วยตํา หญิ งสาวจะกวาดข้าวในครกมองตํ าไป ฝ่ ายชายก็ จะเกี ้ ยวพาราสีโดย
พูดเป็ นเชิ งเปรียบเทียบว่ า “พี่รักเจ้ าเหมือนปลารั กนํ ้ า หรื อชมว่า หน้าเธอขาวเหมือนไข่ ปอก” สาวก็จะ
เอียงอาย
นอกจากนี ้ ในช่วงตรุษสงกรานต์จะมีการรํ าวง หญิงก็ จะใช้ลานบ้ านเป็ นที่รําวงสมัยก่อนไม่มี
ไฟฟ้ า ใช้ ฟื นก่อไฟไว้กึ่ งกลางแล้ วรํารอบกองไฟ รํ าไปก็พูดคุยกันไปหนุ่มสาวบางคู่เกิดความรักกันจนได้
แต่งงานกันเช่นคู่ของนางแสตมป์ และหมอกาวเป็ นต้ น