๑๓
ประเภทของคติ
ชนวิ
ทยา
คติ
ชนวิ
ทยา แบ่
งตามลั
กษณะของข้
อมู
ลและการถ่
ายทอดออกเป็
น ประเภทด้
วยกั
นคื
อ
๑.
ประเภทการใช้
ถ้
อยคํ
า ( Verbal ) ได้
แก่
๑.๑ เพลงพื
้
นบ้
าน ( Song )
๑.๒ นิ
ทาน
( Tale )
๑.๓ ภาษิ
ต
( Proverb )
๑.๔ ความเชื่
อ
( Belief )
๑.๕ ภาษาถิ่
น
( Dialect )
๑.๖ ปริ
ศนาคํ
าทาย ( Riddle )
๑.๗ ตํ
านานและชื่
อของสถานที่
( Legend ,Place)
๒. ประเภทที่
ไม่
ใช้
ถ้
อยคํ
า ( Non-verbal )
๒.๑ ศิ
ลปะ
( Art )
๒.๒ สถาปั
ตยกรรม ( Architecture )
๒.๓ งานฝี
มื
อ
( Handicraft )
.๓. ประเภทผสม( Mix) คื
อการถ่
ายทอดทั
้
งที่
ใช้
ถ้
อยคํ
าและไม่
ใช้
ถ้
อยคํ
า
มี
การทํ
ากิ
จกรรม
ผสมผสานด้
วยเช่
น
๓.๑ ระบํ
ารํ
าเต้
น
( Dance )
๓.๒ การละเล่
นของเด็
ก
( Children games)
๓.๓. ละคร
( Drama )
๓.๔ ประเพณี
( Custom )
๓.๕ การรื่
นเริ
ง
(Festival )
๓.๖ การปรุ
งอาหารคาวหวาน ( cooking )
ตั
วอย่
างของคติ
ชนวิ
ทยาที่
เกี่
ยวข้
องกั
บงานวิ
จั
ยมี
ดั
งนี
้
คื
อ
นิ
ทานพื
้
นบ้
าน
เป็
นเรื่
องที่
เล่
าสื
บกั
นมาด้
วยปาก (มุ
ขปาฐะ) โดยไม่
ปรากฏผู
้
เล่
านิ
ทาน คื
อการผู
กเรื่
องจาก
ความคิ
ด ความเห็
น ประสบการณ์
สมมติ
เหตุ
การณ์
ขึ
้
นเพื่
อตอบปั
ญหาข้
อข้
องใจ สิ่
งบั
นเทิ
ง
และสิ่
งที่
จะสื่
อสารให้
เป็
นไปตามจุ
ดประสงค์
และความหมาย
เมื่
อมนุ
ษย์
มี
ภาษาใช้
และใช้
ภาษาสื่
อสารเมื่
อมี
เหตุ
การณ์
อะไรเกิ
ดขึ
้
นในสั
งคม ด้
วยความคิ
ด
จิ
ตใจและเหตุ
การณ์
ที่
ประทั
บใจก็
ชอบที่
จะเล่
าสู
่
กั
นฟั
ง ในขณะที่
เล่
าต่
อๆ กั
นไปนั
้
น ก็
จะ
แต่
งเติ
มเสริ
มความรู
้
สึ
ก (อารมณ์
) ความคิ
ดเห็
นของตนเข้
าไปด้
วย นิ
ทานที่
มาจากเค้
า
เรื่
องเดี
ยวกั
นอาจจะแตกต่
างกั
นไปได้
ดั
งนี
้
คื
อ