Page 344 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๓๒๖
ฯ นั ้ น อาจเนื่องมาจากศูนย์กลางอํานาจปราศจากความเข้ มแข็ง บ้ านพี่เมืองน้ องในอาณาจักรสุโขทัย
ได้ แตกแยกออกถืออํ านาจปกครองตนเองโดยไม่ขึ ้ นแก่ กัน เมืองประเทศราชที่มีกําลังกล้ าแข็งพากัน
แยกตัวเป็ นอิ สระ เช่นเมืองนครศรี ธรรมราช และเมืองหงสาวดี อาณาจักรสุโขทัยมี ความเจริญรุ่ งเรื อง
สืบมาประมาณ ๒๐๐ ปี เศษ ( พ.ศ. ๑๗๖๒–๑๙๘๑) ภายหลังจึงตกอยู่ใต้ อํานาจของกรุ งศรี อยุธยา
และถูกรวมเป็ นอันหนึ่งอันเดียวกับกรุงศรี อยุธยาในสมัยพระบรมราชาธิราชที่ ๒ (เจ้ าสามพระยา)
จากประวัติศาสตร์ การตั ้ งสุโขทัยคงเป็ นคําตอบที่ทําไมกรุ งศรีอยุธยาจึงมาสร้ างเมืองใหม่ที่
เมืองเพชรบูรณ์ เพราะเมื่อได้ ครอบครองกรุ งสุโขทัยแล้ วก็มาครอบครองเมืองในเขตปกครองของกรุ ง
สุโขทัยด้ วย
วัดไตรภูมิ
วัดที่ สําคัญในเขตตําบลในเมืองคือวัดไตรภูมิองค์ประกอบของวัดที่ สําคัญคือเจดีย์ วิหารและ
ลัทธิ ทางศาสนาซึ่งแบ่งพระธรรมคําสอนออกเป็ นลัทธิมหายานและหิ นยาน สมัยก่อนสุโขทัย ไทยรับ
เอาลัทธิศาสนาพุทธมาจากขอมอันเป็ นลัทธิ มหายานและเปลี่ยนมานับถือหินยานโดยรั บอิทธิ พลมา
จากสมัยสุโขทัยยุคต้ น แต่ในสมัยอยุธยารับเอาวัฒนธรรมขอมมาดังนั ้ นจึงนิยมเจดีย์ ทรงปรางค์แบบ
ขอม สมัยกรุ งศรีอยุธยายุคปลายก็ หันมานิยมวัฒนธรรมแบบขอมอีกครั ้ งหนึ่งสําหรับองค์ปรางค์ ของวัด
ไตรภูมิจะมีรู ปทรงแบบศิลปะบายนหรื อปาปวนและคล้ ายคลึงกับปรางค์ ของเมืองโบราณศรี เทพ
สําหรั บสมัยอยุธยายุ คปลายจะมีการดัดแปลงเป็ นเจดีย์ย่อมุมไม้ สิบสองยอดทรงปรางค์ประดับซุ้ มดังนี ้
ภาพที่ ๑๗๘ ปรางค์เมืองโบราณศรี เทพศิลปะแบบขอม(บายน)