Page 312 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๒๙๔
ชุ
มชนบ้
านกกเบน (ต้
นเบน)หรื
อชุ
มชน ๑๒ เมื่
อประมาณ ๗๐ -๘๐ ปี
พื
นที่
เป็
นป่
าชาวบ้
านบาง
คนอพยพมาจากตํ
าบลในเมื
องเข้
ามาแผ้
วถางทํ
าเป็
นที่
ทํ
ากิ
นส่
วนใหญ่
เป็
นอาชี
พทางเกษตร เช่
น ทํ
าไร่
ทํ
านา เลี
ยงสั
ตว์
ซึ่
งจะมี
คนมาตั
งบ้
านเรื
อนอยู
ก่
อน ๘ หลั
ง ต่
อมาความเจริ
ญได้
เข้
ามามี
คนอพยพมา
เพิ่
มกลายเป็
นหมู
บ้
านใหญ่
ขึ
นทํ
าให้
เกษตรกรบางคน ขาย ที่
พื
นที่
เกษตรก็
หายไปกลายเป็
นชุ
มชนที่
อยู
อาศั
ย ร้
านค้
าขาย รั
บจ้
าง และบางคนก็
มี
อาชี
พเป็
นข้
าราชการและจากทุ
กชุ
มชนคื
อชุ
มชนที่
๑๒,
๑๕, ๑๖, ๑๗ เดิ
มจะมี
สภาพเป็
นป่
ารกทึ
บดั
งนี
ชุ
มชนวั
ดเพชรวรารามและชุ
มชนวั
ดพระแก้
ตามโครงสร้
างของชุ
มชนตามเขตการปกครองของ
เทศบาลจะประกอบด้
วยชุ
มชนที่
๑๒, ๑๕,๑๖, ๑๗ แต่
ในความเป็
นจริ
งแล้
วชุ
มชนนี
จะประกอบด้
วยผู
อยู
อาศั
ยดั
งเดิ
ม และผู
อพยพเข้
ามาอยู
ใหม่
มี
สภาพ พื
นที่
จะเต็
มไปด้
วยป่
าพง เต็
มไปหมด การ
คมนาคมเต็
มไปด้
วยความยากลํ
าบาก การติ
ดต่
อค้
าขายจะใช้
วิ
ธี
เดิ
นเท้
า ถี
บ-จั
กรยาน ทางเล็
กแคบ
สองข้
างทางเต็
มไปด้
วยป่
า การติ
ดต่
อค้
าขายทางนํ
าคื
อการใช้
เรื
อในลํ
านํ
าป่
าสั
ก การเดิ
นทางไปที่
ท่
านํ
ก็
ลํ
าบากต่
อมาได้
มี
ลู
กหลานมากขึ
นนํ
าใช้
ก็
ต้
องอาศั
ยจากแม่
นํ
าการลงไปตั
กนํ
าขึ
นมาใช้
ไม่
สะดวก จึ
ได้
จั
ดซื
อที่
ดิ
นลงท่
าสํ
าหรั
บลงไปตั
กนํ
า โดยชาวบ้
านได้
ลงขั
นกั
นคนละเล็
กละน้
อยทํ
าเป็
นหนทางเข้
ามา
สู
หมู
บ้
าน
ดั
งนั
นเราจึ
งอาจจะกล่
าวสรุ
ปได้
ว่
าวั
ดพระแก้
วน่
าจะเป็
นวั
ดที่
สร้
างขึ
นในสมั
ยยุ
คต้
นของกรุ
สุ
โขทั
ยลั
ทธิ
มหายานโดยได้
อิ
ทธิ
พลมาจากสมั
ยของพระเจ้
าสุ
ริ
ยวรมั
นที่
๗และน่
าจะเป็
นวั
ดในวั
งของ
สมั
ยเจ้
าเมื
องสุ
โขทั
ย(พ่
อขุ
นผาเมื
องซึ่
งมาสร้
างบ้
านแปงเมื
องที่
เมื
องราดเมื
องลุ
ม เรี
ยกชื่
อตามลั
กษณะ
ของภู
มิ
ประเทศและหลั
งจากไปตี
เมื
องสุ
โขทั
ยร่
วมกั
บพ่
อขุ
นบางกลางหาวประสบชั
ยชนะได้
มอบพระ
ขรรค์
ไชยศรี
และนามของพระองค์
ให้
พ่
อขุ
นบางกลางหาวขึ
นครองสุ
โขทั
ย ส่
วนพระองค์
ไปครองเมื
องศรี
เทพซึ่
งเป็
นเมื
องของเจ้
าเมื
องที่
อยู
ใต้
อิ
ทธิ
พลของขอมพระเจ้
าสุ
ริ
ยวรมั
นที่
๗ซึ่
งเป็
นพ่
อตาของพระองค์
และเมื
องราดเมื
องลุ
มได้
ถู
กทิ
งร้
างไปกลายเป็
นป่
ารกร้
าง ต่
อมาชาวบ้
านได้
เข้
ามาหั
กร้
างถางพงเป็
นที่
อยู
อาศั
ยต่
อมา
วั
ดเพชรวราราม
เมื่
อชาวบ้
านมารวมตั
วกั
นก็
มี
ความคิ
ดที่
จะสร้
างวั
ดแต่
ในดํ
าริ
เดิ
มนั
นต้
องการที่
จะบู
รณะวั
ดร้
าง
เดิ
มคื
อวั
ดพระแก้
วดั
งจะทราบจากประวั
ติ
การสร้
างวั
ดของวั
ดเพชรวรารามดั
งนี
ความดํ
าริ
ในการสร้
างวั
ดเพชรวรารามได้
เริ่
มขึ
นเมี่
อปี
พุ
ทธศั
กราช ๒๔๔๗ โดย
คณะพุ
ทธศาสนิ
กชน ชาวบ้
านกกเบน บ้
านไทรงาม ตํ
าบลในเมื
อง อํ
าเภอเมื
อง จั
งหวั
ดเพชรบู
รณ์
พร้
อมด้
วยประชาชนหมู
บ้
านใกล้
เคี
ยง โดยดํ
าริ
ที่
จะฟื
นฟู
วั
ดพระแก้
วซึ่
งเป็
นวั
ดร้
างใกล้
บ้
านให้
กลั
บเป็
วั
ดที่
มี
พระสงฆ์
อยู
อาศั
ยขึ
นใหม่
จึ
งได้
พร้
อมใจกั
น ไปขอพระสงฆ์
จากพระครู
สี
ตลาภิ
รั
ต (เคลื
อบ