๒๙๑
ราชู
ปโภค คื
อพระขรรค์
ชั
ยศรี
และพระนามเฉลิ
มพระเกี
ยรติ
ว่
า “ศรี
อิ
นทราทิ
ตย์
หรื
อ ศรี
อิ
นทรบดิ
นทรา
ทิ
ตย์
” อาณาเขตของกรุ
งสุ
โขทั
ยในสมั
ยพ่
อขุ
นศรี
นาวนํ
าถม คงไม่
กว้
างขวางเท่
าใดนั
ก
สั
นนิ
ษฐานว่
า
ครอบคลุ
มถึ
งเมื
องฉอด (เมื
องสอด) ลํ
าพู
น พิ
ษณุ
โลก และอํ
านาจในสมั
ยขอมในการควบคุ
มเมื
องใน
อาณาเขตในสมั
ยของพ่
อขุ
นศรี
นาวนํ
าถมคงไม่
มั่
นคงนั
ก แต่
ละเมื
องคงเป็
นอิ
สระในการปกครองตนเอง
เมื
องหลายเมื
องคงเป็
นเมื
องในระบบเครื
อญาติ
หรื
อเมื
องที่
มี
สั
มพั
นธไมตรี
ต่
อกั
น ภายหลั
งเมื่
อพ่
อขุ
นศรี
นาวนํ
าถมสิ
้
นพระชนม์
คงเกิ
ดความวุ
่
นวายในเมื
องสุ
โขทั
ย ขอมสมาดโขลญลํ
าพง ซึ่
งสั
นนิ
ษฐานว่
าอาจ
เป็
นเจ้
าเมื
องลํ
าพง ซึ่
งเป็
นเมื
องที่
ปรากฏชื่
อในศิ
ลาจารึ
ก หรื
ออาจเป็
นขุ
นนางขอมที่
กษั
ตริ
ย์
ขอมส่
งมา
กํ
ากั
บดู
แลอยู
่
ที่
สุ
โขทั
ย ได้
นํ
ากํ
าลั
งเข้
ายึ
ดเมื
องสุ
โขทั
ย ศรี
สั
ชนาลั
ย และเมื
องใกล้
เคี
ยงไว้
ได้
พ่
อขุ
นผา
เมื
อง เจ้
าเมื
องราดและพระสหายคื
อพ่
อขุ
นบางกลางหาว เจ้
าเมื
องบางยาง ได้
รวมกํ
าลั
งกั
นปราบปราม
จนได้
ชั
ยชนะ พ่
อขุ
นบางกลางหาวยึ
ดได้
เมื
องศรี
สั
ชนาลั
ย
ส่
วนพ่
อขุ
นผาเมื
องเข้
ายึ
ดเมื
องสุ
โขทั
ยไว้
ได้
เมื่
อได้
เมื
องสุ
โขทั
ยแล้
ว พ่
อขุ
นผาเมื
องได้
ทรงมอบ
เมื
องสุ
โขทั
ยให้
แก่
พ่
อขุ
นบางกลางหาวพร้
อมทั
้
งพระนามที่
กษั
ตริ
ย์
ขอมเคยแต่
งตั
้
งพ่
อขุ
นผาเมื
องคื
อ “ศรี
อิ
นทรบดิ
นทราทิ
ตย์
” ด้
วยเหตุ
ดั
งกล่
าวนี
้
พ่
อขุ
นบางกลางหาว จึ
งได้
ขึ
้
นครองราชย์
ณ เมื
องสุ
โขทั
ย มี
พระนามว่
า “พ่
อขุ
นศรี
อิ
นทราทิ
ตย์
” เป็
นปฐมกษั
ตริ
ย์
ราชวงศ์
พระร่
วง ส่
วนพ่
อขุ
นผาเมื
องได้
กลั
บไปครองเมื
องราดดั
งเดิ
ม
เราจะเห็
นได้
ว่
าปรางค์
ในวั
ดพระแก้
วอยู
่
ในสมั
ยเดี
ยวกั
นกั
บสมั
ยของพ่
อขุ
นผาเมื
องคื
อกลาง
พุ
ทธศตวรรษที่
๑๘ สมั
ยพระเจ้
าชั
ยวรมั
นที่
๗ ซึ่
งเป็
นพ่
อตาของพระองค์
และพระองค์
ก็
เป็
นเจ้
าเมื
องอยู
่
แถบลุ
่
มนํ
้
าป่
าสั
กและเมื
องที่
ทรงปกครองคื
อเมื
องราดหรื
อเมื
องลุ
มดั
งปรากฎอยู
่
ในหลั
กฐานศิ
ลาจารึ
ก
วั
ดศรี
ชุ
มดั
งนี
้
ศิ
ลาจารึ
กวั
ดศรี
ชุ
ม
เรี
ยกว่
า ศิ
ลาจารึ
กหลั
กที่
๒ ทํ
าด้
วยหิ
นดิ
นดานเป็
นรู
ปใบเสมา กว้
าง ๖๗
เซนติ
เมตร สู
ง ๒๗๕ เซนติ
เมตร หนา ๘ เซนติ
เมตร ด้
านที่
หนึ่
งจารึ
กอั
กษรไทยสุ
โขทั
ย ภาษาไทย มี
๑๐๗ บรรทั
ด ด้
านที่
สองมี
๙๕ บรรทั
ด มี
อายุ
ประมาณ ปี
พ.ศ.๑๘๘๐ - ๑๙๑๐ นายพลโท พระยา
สโมสรสรรพการ เมื่
อครั
้
งเป็
นที่
หลวงสโมสรพลการ พบที่
อุ
โมงค์
วั
ดศรี
ชุ
ม เมื
องเก่
าสุ
โขทั
ย เมื่
อปี
พ.ศ.
๒๔๓๐ ปั
จจุ
บั
นอยู
่
ที่
พิ
พิ
ธภั
ณฑสถานแห่
งชาติ
พระนคร
สาระสํ
าคั
ญของจารึ
กหลั
กนี
้
สมเด็
จพระมหาเถรศรี
ศรั
ทธาราชจุ
ฬามุ
นี
ศรี
รั
ตนลั
งกาที
ปมหาสามี
เป็
นเจ้
าได้
ให้
ศิ
ษย์
ของท่
าน จารทํ
าบอกเล่
าให้
เราให้
ทราบเรื่
องของคนไทยสมั
ยก่
อนพ่
อขุ
นศรี
อิ
นทรา
ทิ
ตย์
ครองกรุ
งสุ
โขทั
ย ทรงเล่
าไว้
ว่
า ท่
านเกิ
ดในนครสรลางสองแคว (พิ
ษณุ
โลก) เป็
นโอรสพระยาคํ
าแหง
พระราม เป็
นหลานปู
่
พ่
อขุ
นนาวนํ
าถุ
ม หรื
อพระยาศรี
นาวนํ
าถุ
ม ซึ่
งเสวยราชย์
ในนครสองอั
น อั
นหนึ่
งชื่
อ
นครสุ
โขไท อี
กอั
นหนึ่
งชื่
อ นครสรี
เสชนาไล (ศรี
สั
ชนาลั
ย) ภายหลั
งประทั
บอยู
่
ที่
นครสุ
โขทั
ยแห่
งเดี
ยว