Page 279 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๒๖๑
ภาพที่๗ เจดีย์ใจดี บรรจุกระดูกช้ างเผือก ภาพที่ ๑๐ เจดีย์สี่ เหลี่ยมย่อไม้สิ บสองมุมยอดทรงปรางค์
วัดทุ่ งสะเดียง
สําหรั บวัดทุ่งสะเดียงเป็ นชื่อมาจากหมู่บ้ านที่มีตํานานอธิบายความหมายว่าราวตากผ้ า
สมเด็จกรมพระยาดํารงราชานุภาพ( ๒๔๗๑ )ได้ กล่าวถึงการตั ้ งชื่อวัดของคนไทยไว้ดังนี ้
“ประเพณีการสร้ างวั ดดูประหลาดอยู่อย่าง ๑ คือที่วัดทั ้ งปวงมักไม่มีชื่อ
เว้ นแต่ที่เป็ นพระอารามหลวง คําที่เรียกเป็ นชื่อวัดมักเกิดจากคํ าคนทั ้ งหลายสมมติ
เรียกตามนามตําบล เช่นว่ า "วัดบางลําภู" หรื อ "วัดปากนํ ้ า" เป็ นต้นอย่าง ๑ หรือ
เรียกนามตามสิ่งสําคัญซึ่งมีอยู่ในวัด เช่นว่า "วัดโพธิ ์" หรือ "วัดโบสถ์ " เป็ นต้น
อย่าง ๑ เรี ยกตามนามของผู้ สร้ าง เช่นว่า "วัดพระยาไกร" หรื อ "วัดจางวางพ่วง"
เป็ นต้ นอย่าง ๑ เมื่อพิเคราะห์ดูก็ชอบกล แม้ วัดที่ ปรากฏชื่อในพุทธกาลก็ดูเหมือน
จะเป็ นชื่อตามที่ คนทั ้ งหลายเรียก เช่นคําบาลีว่า เชตวัน เวฬุวัน อัมพวัน อโศการาม