๒๕๙
พระประธานอี
กจํ
านวน ๑๒ องค์
มี
ทั
้
งเนื
้
อสํ
าริ
ดและเนื
้
อทองเหลื
อง
อาทิ
ปางห้
ามญาติ
ปางห้
ามสมุ
ทร และปางอื่
นๆอยู
่
ในลั
กษณะยื
น
ทุ
กองค์
ซึ่
งเป็
นของเก่
าแก่
ฐานรองที่
พระพุ
ทธรู
ปยื
นนั
้
นเป็
นลั
กษณะ
บั
วควํ่
าบั
วหงายทรงกลมทุ
ก ๆ องค์
ความศั
กดิ
์
สิ
ทธิ
์
ของพระประธานและพระทุ
กองค์
ในอุ
โบสถนั
้
นเล่
ากั
นไว้
และเป็
นความจริ
งซึ่
ง
คนรุ่
นปั
จจุ
บั
นอายุ
ราว ๗๐ ปี
ได้
พู
ดกั
นว่
า ใครเจ็
บไข้
ได้
ป่
วยรั
กษาอย่
างไรก็
ไม่
หายจึ
งไปขอนํ
้
ามนต์
กั
บ
พระอุ
โบสถโดยเอานํ
้
าที่
ใส่
ขั
นถื
อไปจุ
ดธู
ปเที
ยนบู
ชาพระรั
ตนตรั
ยแล้
วอธิ
ฐานขอความสวั
สดี
ให้
หายจาก
โรคภั
ยไข้
เจ็
บ แล้
วเอานํ
้
าเทลงไปบนเศี
ยรพระซึ่
งสร้
างไว้
คล้
ายท่
อเล็
กๆนํ
้
าจะไหลผ่
านองค์
พระลงไป
ออกที่
แขนพระพุ
ทธรู
ปซึ่
งมี
ท่
อเล็
ก ๆ นํ
้
าจะไหลออกมาแล้
วเอาขั
นรองนํ
้
ามนต์
ไปให้
ผู
้
เจ็
บป่
วยดื่
มอาบ
และจะหายไปจากโรคภั
ยไข้
เจ็
บ ได้
อย่
างไม่
น่
าเชื่
อและความศั
กดิ
์
สิ
ทธิ ์
ของอุ
โบสถนี
้
อี
กอย่
างหนึ่
งคื
อ
ใครก็
ตามที่
วิ่
งเข้
าไปหยอกล้
อ เช่
น วิ่
งไล่
กั
นในอุ
โบสถนั
้
นไม่
ได้
จะเกิ
ดขั
ดแข้
งขั
ดขาเหมื
อนโดนทุ
บตี
เลย
ที
เดี
ยว ต้
องไปจุ
ดธู
ปเที
ยนกราบขอขมาจึ
งจะหาย
ความเชื่
อในลั
กษณะนี
้
คื
อความเชื่
อในลั
กษณะพุ
ทธศาสนาและพราหมณ์
อั
นเป็
นลั
กษณะของ
ความเชื่
อของชาวอยุ
ธยา
วั
ดของชาวบ้
านเครื
อข่
ายวั
ฒนธรรมของชาวชุ
มชนวั
ดช้
างเผื
อกและชาวบ้
านสะเดี
ยงซึ่
งแต่
เดิ
มเป็
นชุ
มชนเดี
ยวกั
นลั
กษณะของวั
ดทุ
่
งสะเดี
ยงจั
ดว่
าเป็
นวั
ดพระเจดี
ย์
คื
อสร้
างขึ
้
นด้
วยจุ
ดมุ
่
งหมาย
ตามคํ
าอธิ
บายของสมเด็
จฯ กรมพระยาดํ
ารงราชานุ
ภาพ( ๒๔๗๑)ดั
งนี
้
“
มู
ลเหตุ
ที่
สร้
างวั
ดเห็
นจะมี
เป็
น ๒ อย่
างต่
างกั
นแต่
ดึ
กดํ
าบรรพ์
มา คื
อ อย่
าง ๑ สร้
างเป็
นพุ
ทธ
เจดี
ย์
ที่
บรรจุ
พระธาตุ
ถื
อว่
าเป็
นหลั
กพระพุ
ทธศาสนาในที่
แห่
งนั
้
น อี
กอย่
าง ๑ นั
้
น คื
อในเวลาท่
านผู
้
ทรง
คุ
ณธรรมในพระศาสนา
เช่
นชั
้
นครู
บาอาจารย์
ที่
นั
บถื
อกั
นว่
าเป็
นบุ
รุ
ษพิ
เศษถึ
งมรณภาพลง เผาศพแล้
ว
ผู
้
ที่
นั
บถื
อก็
ช่
วยกั
นก่
อสถู
ปบรรจุ
อั
ฐิ
ธาตุ
ตามประเพณี
ในอิ
นเดี
ย แต่
อุ
ทิ
ศให้
เป็
นเรื
อนพระพุ
ทธศาสนา
ด้
วย จึ
งเกิ
ดมี
วั
ดอื่
นๆอยู
่
ในที่
ใกล้
ๆกั
น วั
ด ๒ อย่
างดั
งกล่
าวมาเป็
นต้
นของเจตนาในการสร้
างวั
ดชั
้
นหลั
ง
สื
บมา จะสมมุ
ตเรี
ยกโดยย่
อต่
อไปในอธิ
บายว่
าวั
ดพระเจดี
ย์
อย่
าง ๑ วั
ดอนุ
สาวรี
ย์
อย่
าง ๑
”
ดั
งนั
้
นวั
ดในเขตชุ
มชนวั
ดช้
างเผื
อกและวั
ดทุ
่
งสะเดี
ยงชาวบ้
านสร้
างขึ
้
นด้
วยจุ
ดมุ
่
งหมายที่
ต่
างกั
นคื
อวั
ดทุ
่
งสะเดี
ยงเป็
นวั
ดเพื่
อประกอบด้
านศาสนกิ
จและสอดคล้
องกั
บหลั
กไตรสรนาคมณ์
ถื
อว่
า
เป็
นวั
ดพุ
ทธเจดี
ย์
จากการศึ
กษาประวั
ติ
ของวั
ดจึ
งทํ
าให้
ทราบถึ
งประวั
ติ
ของชุ
มชนที่
มี
อายุ
ไม่
ตํ่
ากว่
า ๗๐๐ปี
และ
ตั
้
งอยู
่
ริ
มแม่
นํ
้
าป่
าสั
ก ที่
มาของชื่
อวั
ดช้
างเผื
อกมาจากชื่
อช้
างแสดงให้
เห็
นว่
าช้
างเผื
อกเป็
นช้
างสํ
าคั
ญ