Page 270 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๒๕๒
จากคําอธิบายของสมเด็จฯ กรมพระยาดํ ารงราชานุภาพเราสมารถนํ ามาอธิบายลักษณะของ
วัดแต่ละวัดในเขตชุมชนเทศบาลเมืองทั ้ ง ๑๐วัดได้ ดังนี ้
วัดช้ างเผือก
เป็ นวัดที่สร้ างขึ ้ นเป็ นอนุสาวรี ย์สอดคล้ องกับพระดําริ ของกรมพระยาดํารงราชานุภาพ
(๒๔๗๑ )ดังนี ้
“เรื่องตํานานพระพุทธศาสนาในอิ นเดีย จึงคิดเห็นว่ ามูลเหตุที่สร้ างวัดเห็น
จะมีเป็ น ๒ อย่างต่ างกันแต่ดึกดําบรรพ์มา คือ อย่าง ๑ สร้ างเป็ นพุทธเจดีย์
ที่บรรจุพระธาตุ ถือว่าเป็ นหลักพระพุทธศาสนาในที่แห่งนั ้ น อีกอย่าง ๑ นั ้ น
คือในเวลาท่านผู้ ทรงคุณธรรมในพระศาสนา เช่นชั ้ นครูบาอาจารย์ ที่นับถื อ
กันว่ าเป็ นบุรุ ษพิเศษถึงมรณภาพลง เผาศพแล้ว ผู้ ที่นับถือก็ช่วยกันก่อสถูป
บรรจุอัฐิธาตุตามประเพณี ในอินเดีย แต่อุทิศให้ เป็ นเรือนพระพุทธศาสนาด้วย
จึงเกิ ดมีวัดอื่นๆอยู่ในที่ใกล้ๆกัน
วัด ๒ อย่างดังกล่าวมาเป็ นต้นของเจตนาในการสร้ างวัดชั ้ นหลังสืบมา
จะสมมุติเรียกโดยย่อต่อไปในอธิบายว่าวัดพระเจดีย์ อย่าง ๑ วัดอนุสาวรีย์ อย่าง ๑”
เหตุที่กล่าวว่าเป็ นวัดอนุสาวรี ย์เพราะจากตํานานของวัดจากการให้ ข้ อมูลของวิ ทยากรใน
ชุมชนได้ เล่าไว้ ดังนี ้
ตํานานวัดช้ างเผือก วัดช้ างเผือกนี ้ จะสร้ างขึ ้ นในสมัยใดและ พ.ศ.ใด ไม่สามารถจะค้ นหาได้
และวัดช้ างเผือกนี ้ สมัยก่อนเป็ นที่ลื อนามกันในเรื่องผีดุ คนรุ่ นปู่ ย่า ตายายเล่าให้ ฟังว่าคนที่ไปเที่ยว
ตลาดในเวลากลางคืนดึกๆ ต้ องเดินอ้ อมจากหน้ าวัดไปไกล เพราะกลัวผีหลอก ซึ่งมีคนเคยโดนผีวัดนี ้
หลอกหลายคน นี่เป็ นเรื่ องเล่าสืบต่อกันมา