Page 265 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๒๔๗
• วัดภูเขาดิน ( ตั ้ งอยู่ ในชุมชนที่ ๑๐,๑๑,๑๓,๑๔ )
• วัดเพชรวราราม ( ตั ้ งอยู่ในชุมชนที่ ๑๕,๑๖ )
• วัดพระแก้ ว ( ตั ้ งอยู่ในชุมชนที่ ๑๕,๑๖ )
การศึกษาภูมิหลังของชุมชนที่๑,๔,๒,๓ โดยศึกษาจากประวั ติของวัดและสถานที่ สําคัญ
สมเด็จฯ กรมพระยาดํารงราชานุ ภาพ ( ๒๔๗๑ ) ชุมนุมพระนิพนธ์ในสมเด็จฯ กรมพระยา
ดํารงราชานุภาพเรื่อง มูลเหตุแห่งการสร้ างวัดในประเทศสยาม. (www googel.dot .com : ๒๓ มีนาคม
๒๕๕๐) ได้ กล่าวถึงมูลเหตุของการสร้ างวัดมาจากความเชื่อทางพุทธศาสนา ๓ ประการด้ วยกันเรี ยกว่า
เรียกรวมกันว่า "พระไตรสรณคมณ์" แปลว่าวัตถุที่ควรระลึกถึง ๓ อย่าง หรือเรียกอี กอย่างหนึ่งว่า "พระ
รัตนตรัย" แปลว่าดวงแก้ ว ๓ ดวงคื อ พระพุทธเจ้ า พระธรรม พระสงฆ์
กล่าวสรุปแต่ละประเด็นได้ ดังนี ้
วัตถุทั ้ ง ๓ นั ้ นมีสภาพผิดกัน พระพุทธเจ้าเมื่อเสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ วไม่มีบุคคลผู้ อื่นจะ
เป็ นแทนได้ พระธรรมนั ้ นเล่าถ้ าไม่มีผู้ ศึกษาทรงจําไว้ ได้ ก็เป็ นอันตรธานไป ส่วนพระสงฆ์นั ้ นก็คงอยู่มาได้
ด้ วยมีผู้ บวชสืบสมณวงศ์ต่อมา เพราะสภาพต่างกันอย่างว่ามานี ้ เมื่อพระพุทธเจ้ าเสด็จดับขันธปริ
นิพพาน จึงเกิดมีเจดีย์วัตถุในพระพุทธศาสนาสํ าหรับสักการบูชาแทนองค์พระพุทธเจ้ าขึ ้ นก่อน พุทธเจดีย์
มีหลายอย่าง จะกล่าวแต่ที่เป็ นตัวมูลเหตุ แห่งการสร้ างวัด คือตามประเพณี อันมีมาในอินเดียตั ้ งแต่ก่ อน
พุทธกาล ถ้ าผู้ ทรงคุณธรรมในศาสนาถึงมรณภาพลง เมื่อเผาแล้ วย่อมเก็บอัฐิธาตุบรรจุไว้ ในสถูป (ที่เรา
มักเรียกกั นว่า พระเจดีย์ ) สร้ างขึ ้ นตามกํ าลังของเจ้าภาพ มีตั ้ งแต่เพียงเป็ นกองดินขึ ้ นไปจนถึงสร้ างเป็ น
ปึ กแผ่นแน่นหนาโดยประณีตบรรจง
เมื่อพระพุทธเจ้ าเสด็จเข้ าพระนิพพาน ถวายพระเพลิ งพระพุทธสรี ระแล้ ว กษัตริย์ และพราหมณ์
อันเป็ นเจ้ าเมืองต่างๆ ซึ่งนับถื อพระพุทธเจ้ าขอแบ่งพระบรมธาตุไปสร้ างพระสถูปบรรจุไว้ ให้ มหาชนใน
เมืองของตนสักการบูชา ๘ แห่งด้ วยกัน
ครั ้ นต่อมาเมื่อถึงสมัยพระเจ้ าอโศกได้ เป็ นพระเจ้ าราชาธิราช ทรงเลื่อมใสทํานุบํารุง
พระพุทธศาสนาให้ รุ่ งเรื องแพร่ หลายในอินเดียตลอดจนถึงนานาประเทศ พระเจ้ าอโศกมหาราชให้
รวบรวมพระบรมธาตุมาจากที่ซึ่งบรรจุไว้ แต่เดิมเอามาแบ่งเป็ นส่วนละน้อยๆ แจกประทานให้ สร้ างพระ
สถูปบรรจุไว้ เป็ นที่สักการบู ชาตามบรรดาบ้ านเมืองและประเทศที่นับถือพุทธศาสนา ในตํานานกล่าวว่า
ถึง ๘๔,๐๐๐ แห่ ง ซึ่งควรสันนิษฐานแต่ว่ามากจนนับไม่ถ้ วนว่ากี่แห่ง และพึงสันนิษฐานได้ ต่อไป ว่าเมื่อ
เกิดมีพระเจดีย์ ที่ประดิษฐานพระบรมธาตุของพระพุทธเจ้ าสร้ างขึ ้ น ณ ที่แห่งใด ที่แห่งนั ้ นพวก