Page 76 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๖๗
จึงไดรีบกลั บมาแจงขาวแกนางสุชาดารูสึกปราบปลื้มดีใจอย างยิ่งรีบหอบถาดทองคํ าใสข าวนมเนยไป
ยังตนไทรใหญพอถึงรี บถวายแดพระพุทธเจาพรอมอธิฐานบนบาทขอใหไดบุตรที่ดี งามและรูสึกชื่ นชม
ยินดีกลับบานดวยหั วใจที่เปยมลนดวยความหวัง หลั งจากที่นางสุชาดากลั บไปแลวพระพุทธเจาไดนั่ง
ตรองวา นางนี้ถวายหวยหุงดวยนมเนย (มธุปายาส) โดยอุ ทิศตอเทวดาผูรักษาต นไทร จึงนําเอาขาว
กอนหนึ่งวางไวที่งามไมไทรส วนที่เหลือ ๔๙ กอนในถาดทอง พระพุทธองค ทรงนํ าไปยังฝ งแมน้ําเหน
หลิ่นจะหญา (เนรัญชรา) ลางหนาลางตา แลวนั่งลงฉันดวยความเอร็ดอร อยจนหมดทั้ง ๔๗ กอน ฉัน
เสร็ จแลวรูสึกสดชื่นอยางยิ่ ง ไดตั้งอธิ ฐานไวว า หากจะไดตรัสรูเป นพระพุ ทธเจาแน นอนขอให ถาด
ทองคํานี้ลอยมุดลงไปซอนกับถาดทองของพระพุทธเจาทั้ง ๓ พระองคตรัสรูไปกอนลวงหนาพรอมกั น
นั้นก็ ลอยถาดทองลงไปในน้ํ า ถาดทองก็ลอยทวนน้ํ าขึ้นไปหมุ นมุดลงไปซอนกั บถาดทองของ
พระพุทธเจาองคก อนตามคําอธิฐาน เสียงกระทบของถาดทองนั้นดังกองสะทอนเข าหูพญานาคที่นอน
ขดตั วครอบโลกไว ทําใหตกใจตื่นฟนตัวขึ้นพรอมกับบนวาเพิ่งนอนไปไมทันอิ่มมีพระพุทธเจ ามาตรัสรู
อีกแล วอาการตกใจตื่นฟนตัวของพญานาคนี้รุนแรงจนทํ าใหเกิดแผนดิ นไหวครั้งใหญเป นสัญญาญให
ชาวโลกรูวามีพระพุทธเจาเกิดขึ้ นในโลกอีกองคหนึ่งแลว
เมื่อเสร็จภารกิจเช าแลวพระพุทธเจาก็เสด็จพระราชดําเนินไปหาที่ สงบเพื่อบําเพ็ญสมณธรรม
ระหวางทางไดมีคนเลี้ยงมาถวายหญาแพรก (ตามพุทธประวัติเปนหญาคา) ๘ กํามือ พระองครั บแลว
เสด็ จพระราชดําเนินไปจนถึ งตนโพธิ์ใหญ ใชหญาแพรก ปูลาดใตตนโพธิ์ทําเปนบัลลังก นั่งบํ าเพ็ญ
สมณธรรมหันหนาไปทางทิศตะวันออกทํ าจิตใจใหมั่ นไมสั่นไหว พรอมอธิฐานว าจะไมลุ กไปไหนถาไม
บรรลุอมตธรรม ดวยเหตุนี้พุทธศาสนิ กชนชาวไตจึงได ถือเปนประเพณี การทําบุ ญถวายซอมตอโหลง
๔๙ กอน (ขาวมธุ ปายาส) ในวันเพ็ญเดือน ๖ สื บตอมาจนปจจุบัน
เดือน ๗ ชาวไตเรียกว า “เหลินเจ็ ด” เปนเดือนที่ชาวนาเตรียมทํานา “ตอกฝาย ลางหอง”
ภาษาปุงนา (ปุโรหิต) เรียกวา “เหมถุงหยาสี่” ตรงกับเดือนมิ ถุนายน ภาษาพมาเรียกวา “นหยุงละ”
ธาตุประจําเดือนคือวาโยธาตุ ธาตุ ลม เปนเดือนที่ มี ลมแรง ดอกไมประจําราศี คื อดอกเขาแตกโหลง
(ดอกมะลิใหญ ) เปนเดื อนที่พระสงฆจัดใหมี จาแมปอย (ปุจฉา-วิ สัชนา) ศึกษาคนควา ซั กถามในเรื่อง
พระธรรมคําสอนและวิชาการตางๆ ตามเอกสารจเรแสงเฮิงกลาววา เดือน ๗ เปนเดือนที่พระพุทธเจา
ทรงไตร ตรองในหลัก โมกขธรรมที่ จริงตรั สรูโดยเฉพาะหลั กปฏิจจสมุปบาท ซึ่ งเปน วั ฏจักรของ
สังสารวัฏ จนถึงหลักความจริงแหงความหลุดพน ๔ ประการ (อริ ยสัจ ๔) ตลอดเอน ๗ นี้ เปนเดือน
แหงการทบทวนหลักโมกขธรรมของพระพุทธเจา
เดือนนี้ชาวนาต างเตรียมตัวทํ านากัน มีการตอกฝาย “ทํ าเหมืองฝาย” ลางห อง “ขุดรอกก
รองน้ํา” เพื่อทดน้ําเข านา จึงวางเวนจากงานประเพณี
เดือน ๘ ชาวไตเรียกวา “เหลินแปด” ภาษาปุงนา (ปุโรหิต) เรียกว า “กะระกัดหยาสี่” ตรง
กับเดื อนกรกฎาคม ภาษาพมาเรียกวา “หวาเสื่อละ” ธาตุประจําเดือนคือ อโปธาตุ ธาตุน้ํา เปนเดื อน
ที่มีน้ํามาก ดอกไมประจําราศี คือดอกสะระพีเล็ก (ดอกสารภี) เปนฤดู ที่มี การบรรพชาอุปสมบทกัน
มากเปนเดือนที่พระสงฆอธิษฐานอยูจําพรรษา เดือนนี้ขึ้น ๑๕ ค่ํา เดือน ๘ เปนอาสาฬหบูชา ตรงกั บ
วันที่พระพุทธเจาแสดงพระธรรมจักร ดังนั้น ตามประเพณีไตผู เฒาผูแกตลอดถึ งผูที่สนใจปฏิบัติ ธรรม
จะพากันไปจํ าศีลที่วั ด ที่เรียกว า กําศีลนอนกยอง ซึ่งจะไปปฏิ บัติในวั นพระตลอดฤดู เขาพรรษา ๓
เดือน ในขณะเดียวกัน ชาวไตจะมีการทําบุญในวันโกนวันพระเรียกวา ปอยจากะ จะมีเจาภาพจัดงาน