Page 69 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๖๐
ขามกับหองนอน ในตัวบานจะมีที่นั่งตางระดั บเพื่อหอยขา และในการสร างหองน้ํานั้นคนไตใหญจะไม
นิยมสรางติดกับตั วบาน จะอยูหางออกไป
ลักษณะบ านไตใหญนั้น มีลักษณะที่ เรียกวา สองสอง เหมือนกันแตจะมีมุ ขหนา หรือ แงบ ซึ่ง
จะมีลักษณะเปนครึ่ งวงกลมหรือสี่ เหลี่ยม หลังคาทําด วยไมมุ งดวยตอง ภายในบาน จะโลงไมมีหองแต
จะมีไม เปนแผนฝากั้นไว เป นเหมือนห องเพื่อใหสําหรับให คนที่มี ครอบครั วไวนอนที่เป นสามี ภรรยา
และเด็กสวนพอ แม จะนอนขางฝา ซึ่งเรียกวาฝาตนรม สวนพวกผูชายจะนอนข างนอกบริเวณในบาน
เพราะในบานจะอยูดั วยกันหลายครอบครัวและในชวงหน าหนาวก็ จะเอาเตาไฟมาไวกลางบานเพื่อ
คลายความหนาว ในสวนของหองครัวนั้นสมั ยกอนจะไมนิยมสรางไวขางในบาน แต นิยมสรางตอจาก
ขางบานที่ติดกับ ที่ เรียกวา จานตากแดด ซึ่งจะสร างเปนหลังโดยเฉพาะไว สวนห องน้ําจะไม สรางติด
กับตัวบ านจะสรางแยกออกมาตางหากในเรื่องของรู ปแบบบานนั้ นจะสรางหลังคาเดียวหรือสองเดียวก็
ได โดยผูที่ทํา สองสองนั้นเป นคนมีฐานะ หรือตองการให บานใหญ และในการสร างเฮินหรือบานสู งนั้น
ก็เพื่ อเอาไวมัดพวก วัว หรือ ควาย เปนตน
กลุมมุสลิม
ประมาณป พ.ศ. ๒๓๙๖ มีมุ สลิ มกลุ มหนึ่งเดินทางมาจากประเทศปากี สถานตะวันออก
ปจจุบัน (ประเทศบังกลาเทศ) โดยผานมาทางประเทศพม าเขามาตั้งรกรากที่อํ าเภอแมสะเรียง ได ทํา
การคาขายซึ่งเปนชุมชนที่มี หลายเชื้อชาติ เชน ไทยใหญ ตองสู กะเหรี่ยง จีน สวนมุสลิมต อมาไดเพิ่ม
จํานวนมากขึ้นจึงไดมี การจัดสรางมัสยิ ดขึ้ นเมื่อป พ.ศ. ๒๔๒๕ การประกอบธุรกิจการคาของชุมชน
มุสลิ มไดเจริญกาวหนาตามลําดับ สินคาสวนใหญจะนํ าเขามาจากประเทศพมา ได จัดใหมีร านคาแบบ
ดีพารทเมนทสโตร (Department Store) เป นหองแถว ๑๑ คูหา “โดยมีฮัจยี สลามาตุ ลลาห” เปน
เจาของแยกเปนแผนก ตัดเย็บเสื้ อผา, ขนม, เครื่องเหล็ก, เครื่องอุปโภคบริโภค นอกจากนี้ ยังไดมี การ
เปดตลาดศู นยกลางการคาขายพื ชผลตลอดจนแลกเปลี่ยนสินคานานาชนิ ดโดยการริเริ่มของ “นายโอลี
เมีย” ต อมาไดมี การจัดตั้งโรงงานผลิตน้ําอัดลมเรี ยกวา “น้ํามเน็ ต” โดยทาน “ ฮาฟ สสุลตานอะห
หมัด” ซึ่งนําเครื่องจักรอุ ปกรณมาจากประเทศพมา ชุมชนมุ สลิมไดมี การเพิ่มจํานวนมากขึ้นตาม
กาลเวลา บางสวนอพยพมาจากตางจังหวัดบ าง ตางประเทศบ าง แลวกระจายกันไปอยูทั่วอําเภอแม
สะเรียงและอําเภอใกลเคียง ซึ่งสวนมากจะประกอบธุ รกิจการคาขาย รับราชการ มาจนถึงปจจุบันนี้
ความเปนมาของมัสยิดญามีอาตุลอิสลามแมสะเรียง
ตั้งแตมี ชุมชนมุสลิ มในอําเภอแมสะเรียงในป พ.ศ. ๒๓๙๖ การปฏิบัติศาสนกิ จสวนมากจะทํา
กันที่บาน ตอมาป พ.ศ. ๒๔๒๕ เมื่ อชุมชนมุสลิมแมสะเรียงมีจํานวนมากขึ้นได มีการปรึกษาหารือกัน
โดยการนําของ นายอับดุลฮามิด และ นายอับดุ ลเราะหมาน สองพี่นองตนตระกู ล (ไชยวงศ) (อราม
วงศ) และ (พูลวานิ ช) รวมกับนายตอรอฟอาลี โดยมี นายนูซู เมีย ตนตระกู ล (จิตสว าง) และนายลีฮา
นุดดีน (ตนตระกูลนอยสกุล) เปนผูผลักดั นใหเกิดการกอสรางอาคารมัสยิดเป นเรือนไมสองชั้นหลังคา
มุงกระเบื้ องดินเผาจึ งไดใชเป นที่ประกอบศาสนกิจศึกษาอั ลกุรอานและบทเรียนทางศาสนาจนลุ ลวง
มาถึงป พ.ศ. ๒๕๑๕ อาคารมัสยิ ดดังกลาวได ทรุดโทรมและกอบกั บชุมชนมุสลิ มไดเพิ่ มจํานวนมากขึ้น
ทําใหอาคารดังกลาวคับแคบ นายหนู ไชยวงศ จึงได เชิญชวนพี่นองมุสลิมว าควรจะไดมี การจัดสร าง
มัสยิ ดขึ้นใหม คณะกรรมการมัสยิ ดโดยการนําของทานฮัจยีครูชิ ดอาลัมเห็นชอบในดําริ ดังกลาว จึ งได