๕๑
งดงาม สร
างความประทั
บใจ และการถ
ายทอดภู
มิ
ป
ญญาและองค
ความรู
จึ
งเป
นสิ่
งที่
เหมาะสมต
อการ
ส
งเสริ
มการท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรมในเขตเทศบาลตํ
าบลแม
สะเรี
ยง
การท
องเที่
ยวที่
จั
ดโดยชุ
มชนจะช
วยอนุ
รั
กษ
และฟ
นฟู
วั
ฒนธรรมดั้
งเดิ
มเอาไว
ถ
าชุ
มชนจะ
จั
ดการท
องเที่
ยวด
วยตั
วเองวั
ตถุ
ประสงค
อั
นดั
บแรกที่
ชุ
มชนต
องการคื
อ การสร
างรายได
และพั
ฒนา
คุ
ณภาพชี
วิ
ตของชุ
มชน อั
นดั
บที่
สองคื
อ การอนุ
รั
กษ
และฟ
นฟู
วั
ฒนธรรมประเพณี
ของท
องถิ่
น ส
วนการ
เผยแพร
ของดี
ของชุ
มชนและการศึ
กษาร
วมกั
นของชุ
มชนเป
าหมายกั
บนั
กท
องเที่
ยวเป
นวั
ตถุ
ประสงค
อั
นดั
บรองลงมา
องค
ประกอบหลั
กในการพิ
จารณาศั
กยภาพของแหล
งท
องเที่
ยวในอํ
าเภอแม
สะเรี
ยงเพื่
อ
พั
ฒนาเป
นการท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรม ต
องส
งเสริ
มดั
งนี้
๑.
กิ
จกรรมท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรม
๒.
ความสะดวกในการเข
าถึ
งแหล
งท
องเที่
ยว
๒.๑ สภาพของเส
นทางลั
กษณะการเดิ
นทางใช
วิ
ธี
ใด
๒.๒ ระยะทางจากตั
วเมื
องไปยั
งแหล
งท
องเที่
ยว
๒.๓ ที่
พั
กแรม
๒.๔ ร
านอาหาร เครื่
องดื่
ม สถานบริ
การต
างๆ
๒.๕ ระบบไฟฟ
า
๒.๖ ระบบสาธารณู
ปโภค ได
แก
ประปา โทรศั
พท
๒.๗ สถานรั
กษาพยาบาล
๒.๘ การรั
กษาความปลอดภั
ย
๓. ความหลากหลายในการทํ
ากิ
จกรรมเพื่
อการท
องเที่
ยว
แนวทางการจั
ดการแหล
งท
องเที่
ยวเพื่
อสร
างจิ
ตสํ
านึ
ก(Awareness) และความเข
าใจ
(Understanding) ของการท
องเที่
ยวที่
เป
นประโยชน
ต
อการดํ
ารงไว
ซึ่
งความเป
นอยู
สิ่
งแวดล
อม และ
เศรษฐกิ
จ
ภาครั
ฐ
ควรมี
บทบาทในการพั
ฒนาการตลาดด
านการท
องเที่
ยว บทบาทในการพั
ฒนาแหล
ง
ท
องเที่
ยว และบทบาทในการลงทุ
นด
านพั
ฒนาสาธารณู
ปโภค
ภาคเอกชน
ควรมี
บทบาทร
วมทํ
าตลาด
และสร
างมาตรฐานผลิ
ตภั
ณฑ
บริ
การท
องเที่
ยว ควรมี
บทบาทการลงทุ
นด
านสาธารณู
ปโภคโดยการ
เสนอวั
ฒนธรรมทางอาหารดั้
งเดิ
มของท
องถิ่
น
ภาคประชาชน
ควรมี
บทบาทในการพั
ฒนาผลิ
ตภั
ณฑ
และบริ
การการท
องเที่
ยว บทบาทในการดู
แลทรั
พยากรและแหล
งท
องเที่
ยวท
องถิ่
น และบทบาทใน
การเป
นผู
ร
วมตั
ดสิ
นใจวางแผน การปฏิ
บั
ติ
การ และการประเมิ
นผลการพั
ฒนา ตลอดจนบทบาทการ
เป
นเจ
าของธุ
รกิ
จท
องเที่
ยวได
รั
บการกระจายรายได
๕.๓ ข
อเสนอแนะ
๕.๓.๑ ข
อเสนอแนะในการทํ
าวิ
จั
ยครั้
งนี้
การศึ
กษาเรื่
องการพั
ฒนารู
ปแบบการจั
ดกิ
จกรรมในประเพณี
ออกหว
า และประเพณี
แห
เที
ยน
เหงเพื่
อส
งเสริ
มการท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรมควรมี
การติ
ดตามการเปลี่
ยนแปลงในชุ
มชน และความ
ยั่
งยื
นของการอนุ
รั
กษ
ซึ่
งประเพณี
และวั
ฒนธรรม โดยกลุ
มเป
าหมายที่
เป
นนั
กท
องเที่
ยว ควรเพิ่
ม