๕๐
กลุ
มตั
วอย
างมี
ระดั
บความพึ
งพอใจอยู
ในระดั
บมาก คื
อ ด
านสถานที่
จั
ดงาน ระยะเวลาในการ
จั
ดงาน การประชาสั
มพั
นธ
ความปลอดภั
ยและการอํ
านวยความสะดวก ความพร
อมของผู
จั
ดงาน
ภาพรวมของการจั
ดงาน ความพร
อมของวั
สดุ
อุ
ปกรณ
วิ
ทยากรประจํ
ากลุ
ม ความน
าสนใจของ
นิ
ทรรศการ ความหลากหลายของนิ
ทรรศการ ความหลากหลายของสิ
นค
า การจั
ดลานการแสดง
กลุ
มตั
วอย
างมี
ระดั
บความพึ
งพอใจอยู
ในระดั
บปานกลาง คื
อ การบริ
การข
อมู
ล การจั
ดลาน
กาดมั้
ว ความหลากหลายของการแสดงด
านวั
ฒนธรรม ภาพรวมกิ
จกรรมภาคกลางวั
น
ข
อเสนอแนะในการพั
ฒนารู
ปแบบการจั
ดกิ
จกรรมให
เป
นการท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรม ควร
เพิ่
มการให
ความรู
แก
ชุ
มชนและประชาชนในอํ
าเภอแม
สะเรี
ยงซึ่
งยั
งขาดความตระหนั
กต
อคุ
ณค
าของ
กิ
จกรรมต
างๆ ที่
ฝ
กปฏิ
บั
ติ
กั
น ขาดความเข
าใจ ไม
ค
อยให
ความสํ
าคั
ญกั
บวั
ฒนธรรมประเพณี
ส
งเสริ
ม
การประชาสั
มพั
นธ
ที่
ชั
ดเจน การประสานงานกั
บผู
ประกอบการร
านค
าธุ
รกิ
จ ควรมี
ป
ายบอกแหล
ง
ท
องเที่
ยวให
ชั
ดเจนและต
อเนื่
อง การจั
ดนิ
ทรรศการหรื
อกิ
จกรรมที่
เกี่
ยวข
องกั
บการดู
แลรั
กษาแหล
ง
ท
องเที่
ยว มี
ศู
นย
บริ
การนั
กท
องเที
ยวของภาครั
ฐกระจายตามจุ
ดต
าง ๆ ส
งเสริ
มการแต
งกายสุ
ภาพ
เรี
ยบร
อยในการไปเที่
ยววั
ด
๕.๒ อภิ
ปรายผล
การพั
ฒนารู
ปแบบการท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรมในประเพณี
ออกหว
า และประเพณี
แห
เที
ยน
เหง ของอํ
าเภอแม
สะเรี
ยง จั
งหวั
ดแม
ฮ
องสอนในครั้
งนี้
พบว
าการพั
ฒนารู
ปแบบประเพณี
เพื่
อส
งเสริ
ม
การท
องเที่
ยวสามารถทํ
าได
โดยไม
กระทบต
อความเปลี่
ยนแปลงวั
ฒนธรรมดั้
งเดิ
มของอํ
าเภอแม
สะเรี
ยง
แต
การดํ
าเนิ
นการต
องมี
การวางแผนการดํ
าเนิ
นงานจากทุ
กภาคส
วนเพื่
อไม
ให
เกิ
ดการเปลี่
ยนแปลง
อย
างรวดเร็
วจนเกิ
นไป สอดคล
องกั
บงานวิ
จั
ยของประเทื
อง หงษาพั
นธ
(๒๕๓๗) ที่
ได
ทํ
าการศึ
กษา
ผลกระทบการท
องเที่
ยวเดิ
นป
าต
อวั
ฒนธรรมพบว
าไม
มี
ความเปลี่
ยนแปลงแม
ชุ
มชนจะได
สั
มผั
สกั
บการ
ท
องเที่
ยวและระบบการค
า
นอกจากนั้
นแนวทางในการพั
ฒนารู
ปแบบประเพณี
ออกหว
า และประเพณี
แห
เที
ยนเหงของ
อํ
าเภอแม
สะเรี
ยง ยั
งสามารถนํ
าแนวทางที่
สอดคล
องกั
บการวิ
จั
ยของ เนาวรั
ตน
พลายน
อย และคณะ
(๒๕๓๘) ที่
ได
ทํ
าการศึ
กษาป
จจั
ยที่
ทํ
าให
นั
กท
องเที่
ยวตั
ดสิ
นใจมาท
องเที่
ยว จาก ๓ ตั
วกระตุ
น คื
อ ๑)
ตั
วกระตุ
นทางกายภาพ ๒) ตั
วกระตุ
นทางวั
ฒนธรรม และ ๓) ตั
วกระตุ
นทางด
านความสั
มพั
นธ
ระหว
าง
บุ
คคล
คุ
ณค
าทางศิ
ลปวั
ฒนธรรมของชุ
มชนชาวอํ
าเภอแม
สะเรี
ยง ควรพั
ฒนาการสื
บสานวั
ฒนธรรม
ประเพณี
ให
คงอยู
อย
างต
อเนื่
อง และควรพั
ฒนาอนุ
รั
กษ
ความงดงามทางศิ
ลปวั
ฒนธรรมที่
สร
างความ
ประทั
บใจ ตลอดจนพั
ฒนาการถ
ายทอดภู
มิ
ป
ญญาและองค
ความรู
ที่
มี
นั
กท
องเที่
ยวที่
เข
ามาจะเป
นกลุ
มที่
สนใจวิ
ถี
ชี
วิ
ต มรดกวั
ฒนธรรม ศิ
ลปะ และกิ
จกรรม
นั
นทนาการของชุ
มชนท
องถิ่
น นั
กท
องเที่
ยวจะเยี่
ยมชมและศึ
กษาแหล
งประวั
ติ
ศาสตร
ศิ
ลปะ วิ
ถี
ชี
วิ
ต
ชุ
มชน พิ
พิ
ธภั
ณฑ
ท
องถิ่
น ตลอดจนแหล
งมรดกต
างๆซึ่
งนั
กท
องเที่
ยวจะเข
าสั
มผั
สเพื่
อแสวงหา
ประสบการณ
ด
านวั
ฒนธรรม จากพื้
นที่
ๆ เข
าไปท
องเที่
ยว การเยี่
ยมชมแหล
งศิ
ลปะของชุ
มชนพื้
นเมื
อง
ของท
องถิ่
นตลอดจนมี
ส
วนร
วมในงานฉลองขนบธรรมเนี
ยมพิ
ธี
กรรมของชนเผ
าพื้
นเมื
อง ดั
งนั้
น การ
พั
ฒนาคุ
ณค
าทางศิ
ลปวั
ฒนธรรมในด
านการสื
บสานวั
ฒนธรรมประเพณี
การพั
ฒนา อนุ
รั
กษ
ความ