Page 30 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๒๑
๔.๑.๖ องค
ประกอบของวั
ฒนธรรมทางหั
ตถศิ
ลป
ของประเพณี
ออกหว
จากการศึ
กษา องค
ความรู
ต
างๆ ในการจั
ดประเพณี
ออกหว
า จากองค
ประกอบทั้
ง ๓ มิ
ติ
ที่
ควรค
าแก
การอนุ
รั
กษ
ไว
ดั
งต
อไปนี้
มิ
ติ
ที่
๑ มิ
ติ
การตั
กบาตร
มิ
ติ
ที่
๒ มิ
ติ
การตกแต
งประดั
บประดา
๑.
ควั
กข
าวพระเจ
๒.
สวยดอก
๑.
ราชวั
ติ
๒.
ตุ
งจ
อง
๓.
โคม
๔.
เกี๊
ยะ
๕.
อื่
นๆ (ไม
มี
ทุ
กที่
) จองพารา
มิ
ติ
ที่
๓ มิ
ติ
การแห
เที
ยนเหง
๑.
ต
อมก
อม
๒.
สวยดอก
๓.
ต
นผึ้
๔.
ต
นเงิ
๕.
ตุ
งจ
อง
๖.
หมากเบ็
๗.
โคม
๘.
ต
นเกี๊
ยะ
๙.
ต
นโคม
๑๐.ถาดข
าวตอก ดอกไม
และเที
ยน
ภาพ ๒
องค
ประกอบของวั
ฒนธรรมทางหั
ตถศิ
ลป
ของประเพณี
ออกหว
๔.๒ ผลการศึ
กษาการพั
ฒนารู
ปแบบการจั
ดกิ
จกรรมประเพณี
ออกหว
า และประเพณี
แห
เที
ยนเหง
จากการประชุ
มกลุ
มย
อยร
วมกั
บหน
วยงานภาครั
ฐ ภาคเอกชนพบว
า แนวทางในการ
พั
ฒนาการท
องเที
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรม โดยสรุ
ปมี
ดั
งนี้
๔.๒.๑ ด
านการพั
ฒนาพื้
นที่
มี
ป
ายบอกแหล
งท
องเที่
ยวให
ชั
ดเจนและต
อเนื่
อง เพื่
อความสะดวกกั
บการเดิ
นทางเนื่
องจาก
เส
นทางไปยั
งแหล
งท
องเที่
ยวต
างๆ ควรมี
การควบคุ
มและดู
แลการใช
พื้
นที่
ของคนในชุ
มชนและมี
การ
ดู
แลถนนหนทางให
อยู
ในสภาพดี
ตลอดเวลา ควรมี
การดู
แลและจั
ดการภู
มิ
ทั
ศน
ของแหล
งท
องเที่
ยววั
ให
มี
ความสวยงาม เพื่
อให
แหล
งท
องเที่
ยวน
าสนใจและเป
นที่
น
าเคารพ
๔.๒.๒ ด
านการพั
ฒนากิ
จกรรมและกระบวนการเรี
ยนรู
ควรมี
การจั
ดนิ
ทรรศการหรื
อกิ
จกรรมที่
เกี่
ยวข
องกั
บการดู
แลรั
กษาแหล
งท
องเที่
ยวเพื่
อให
คน
ในชุ
มชนและนั
กท
องเที่
ยวได
ศึ
กษาหาความรู
และอนุ
รั
กษ
ทรั
พยากรแหล
งท
องเที่
ยว มี
หน
วยงานเข
าไป
ให
ความรู
เกี่
ยวกั
บการท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรมกั
บคนในชุ
มชนและนั
กท
องเที่
ยว มี
การจั
ดโปรแกรม
ท
องเที่
ยวที่
เกี่
ยวกั
บการท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรมให
มากขึ้
น ปลู
กจิ
ตสํ
านึ
กให
คนในชุ
มชนและ
นั
กท
องเที่
ยวมี
ความเข
าใจและสามารถดู
แลรั
กษาแหล
งท
องเที่
ยวให
คงอยู
ต
อไป