Page 31 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๒๒
๔.๒.๓ การจั
ดการด
านการท
องเที่
ยว
หน
วยงานภาครั
ฐและหน
วยงานที่
เกี่
ยวข
อง มี
การประชาสั
มพั
นธ
การท
องเที่
ยว ควรมี
ศู
นย
บริ
การนั
กท
องเที
ยวของภาครั
ฐกระจายตามจุ
ดต
าง ๆ เนื่
องจากศู
นย
บริ
การท
องเที่
ยวในอํ
าเภอมี
แห
งเดี
ยว ควรมี
การบริ
การรถสาธารณะให
พอเพี
ยงกั
บความต
องการ เนื่
องจากแหล
งท
องเที่
ยวบาง
แห
งมี
ความซั
บซ
อนในการเดิ
นทางและไม
มี
รถโดยสารเข
าถึ
ง ทํ
าให
เดิ
นทางลํ
าบากและไม
ได
รั
บความ
สะดวก ทํ
าให
แหล
งท
องเที่
ยวบางแห
ง มี
ผู
เดิ
นทางไปท
องเที่
ยวน
อยมาก
๔.๒.๔ การจั
ดการด
านอนุ
รั
กษ
และจั
ดการด
านสิ่
งแวดล
อม
ส
งเสริ
มการแต
งกายสุ
ภาพ เรี
ยบร
อยในการไปเที่
ยววั
ด เพื่
อแสดงในการเคารพสถานที่
ไม
ทํ
ให
สิ่
งที่
ลบหลู
ศาสนาหรื
อประเพณี
เพิ่
มช
องทางการประชาสั
มพั
นธ
ให
มากขึ้
น เพื่
อให
นั
กท
องเที่
ยวและ
คนในชุ
มชนเห็
นคุ
ณค
าของศิ
ลปะวั
ฒนธรรมท
องถิ่
น หวงแหนและรั
กษาความเป
นโบราณสถานที่
สํ
าคั
ญของชุ
มชนและเป
ดโอกาสให
ชุ
มชนท
องถิ่
นได
มี
ส
วนร
วมในการเป
นมั
คคุ
เทศก
อาสาพาเที่
ยวชม
ท
องถิ่
นเพื่
อสร
างรายได
แก
ท
องถิ่
๔.๒.๕ การพั
ฒนารู
ปแบบการจั
ดประเพณี
ออกหว
า และประเพณี
แห
เที
ยนเหง
คณะผู
วิ
จั
ยได
ดํ
าเนิ
นการพั
ฒนารู
ปแบบการจั
ดประเพณี
ออกหว
า และประเพณี
แห
เที
ยนเหง
เพื่
อรองรั
บการท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรมอํ
าเภอแม
สะเรี
ยง โดยการประชุ
มกลุ
มร
วมกั
บหน
วยงานภาครั
และเอกชน เพื่
อออกแบบกิ
จกรรมในรู
ปแบบของลานวั
ฒนธรรม “สื
บฮี
ต สานฮอย ย
อนรอยออกหว
า”
โดยมี
ลั
กษณะของการพั
ฒนาและจั
ดกิ
จกรรมเพื่
อส
งเสริ
มการท
องเที่
ยวทางวั
ฒนธรรมดั
งนี้
๑.
ภาคกลางวั
๒.
ภาคกลางคื
๑)
กิ
จกรรมภาคกลางวั
คณะผู
วิ
จั
ยได
ดํ
าเนิ
นการจั
ดการประชุ
มกลุ
มย
อยตามกระบวนการ เพื่
อพั
ฒนารู
ปแบบการจั
กิ
จกรรมดั
งภาพที่