Page 21 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๒
เลี้ยงชางของหมู บานพะโพ เมืองปะทุมพอน แขวงจําปาสัก การทอผาของบานหวยหุนใต เมืองเลางาม
แขวงสาละวัน และหมูบานบก เมืองสุขุมา เมืองบาเจียงเจริ ญสุข แขวงจําปาสัก ส.ป.ป.ลาว โดยมี
แนวทางในการพั ฒนาการทองเที่ยวเชิงวั ฒนธรรมของชุมชนชาวกวยในเขตอีสานใต และลาวใต
สามารถทํ าไดโดยการจั ดทําบั ญชีแหล งทองเที่ยวทางวัฒนธรรมไว อยางเป นระบบ และเผยแพร
ขาวสารข อมูล รวมทั้งประสานความร วมมือของผูประกอบการทองเที่ ยวและความสําคัญของการ
ทองเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเพื่อใหเกิดความยั่งยืน
มณี วรรณ ผิวนิ่ ม และปรารถนา จั นทรุ พั นธ (๒๕๔๖)ไดดํ าเนิ นการวิ จัยในโครงการ
พัฒนาการและผลกระทบของการท องเที่ ยว กรณีศึ กษาชุ มชนตลาดน้ํา เพื่ อศึกษารูปแบบและ
พัฒนาการของตลาดน้ําและกิจกรรมการทองเที่ ยวเชิงวั ฒนธรรมที่จะมีผลกระทบตอแบบแผนการ
ดําเนินชีวิตและความสั มพันธ ทางสังคมของทองถิ่น ที่เกิดขึ้ นในชุมชนตลาดน้ํ าตลิ่งชั นและตลาดน้ํา
ดําเนินสะดวก พบว า การทองเที่ยวทั้งสองตลาดน้ํา มีผลกระทบตอชุ มชนทั้งในด านบวกและดานลบ
แตผลกระทบในทางวั ฒนธรรมเปนดานบวกเนื่ องจากเกิดการกระตุนใหเกิดการอนุรักษวั ฒนธรรมไทย
ในดานการแตงตัว กิจกรรมทางวั ฒนธรรม ความรูสึกภูมิ ใจในทองถิ่นของตน
กฤษฎา พิณศรี และคณะ (๒๕๕๐) ทําการศึกษาศักยภาพแหลงโบราณสถานวั ฒนธรรม
ลานชางในอีสานใตเพื่อการทองเที่ยวเชิงวัฒนธรรมพบวาแหลงโบราณสถานวัฒนธรรมลานช างที่อาจ
พั ฒนาเปนแหลงท องเที่ยวเชิ งวัฒนธรรมมีศั กยภาพอยูในระดับปานกลาง นอกจากนั้ นแหลงที่
เกี่ยวของกับเหตุการณที่สําคัญในอดี ตหรือมีความเกี่ยวของกับประเพณี วั ฒนธรรม หรือวันสํ าคัญใน
ทองถิ่ น สามารถนําไปใชเปนจุ ดขายสําหรั บการท องเที่ยวเชิ งวัฒนธรรมได แต ต องมี การพัฒนา
ปรับปรุงเพื่ อสงเสริ มใหโบราณสถานมี ศั กยภาพเพิ่มมากขึ้น เช น การปรับปรุงระบบสาธารณูปโภค
การเผยแพร ประชาสัมพั นธ การปรั บปรุงสภาพภูมิ ทัศน ของแหลงและบูรณะโบราณสถานใหอยู ใน
สภาพดี การบูรณาการการทองเที่ ยวกับประเทศเพื่อนบาน รวมทั้งการอนุ รักษ ขนบธรรมเนียม จารีต
ประเพณีอันดีงามของท องถิ่นไว เพื่อใหเกิดการทองเที่ยวทางวั ฒนธรรมอยางยั่งยืน
จากการทบทวนงานวิ จัยที่เกี่ยวข องสามารถสรุปไดว า การทองเที่ยวเชิงวัฒนธรรมสามารถ
เปนกลวิ ธีหนึ่งในการอนุรักษประเพณีทองถิ่น ทําใหคนในชุ มชนเกิดความภูมิ ใจในวิถีชีวิ ตของตนเอง
โดยกระบวนการที่จะพัฒนาประเพณีหรือแหล งทองเที่ยวทางวั ฒนธรรมใหเกิดเป นการทองเที่ยวได
จําเปนตองเข าใจประวัติ ความนิยม ความเชื่อ และบริบทของชุ มชน ดังนั้นคณะผู วิจั ยจึงได กําหนด
วัตถุ ประสงคในการวิจัยสองประเด็นคือ การศึกษาบริ บทและศึกษาเพื่อหารูปแบบของประเพณี ออก
หวา และประเพณีแหเทียนเหง และพัฒนารูปแบบการจั ดกิจกรรมประเพณีออกหวา และประเพณีแห
เทียนเหงในการสงเสริมการทองเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของอําเภอแมสะเรียง