Page 18 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๙
๓. มิติดานสังคมและวัฒนธรรม กิจกรรมนี้ควรสรางสรรค การแลกเปลี่ยนเรียนรูของคนตาง
วัฒนธรรม เพื่ อเพิ่มความเขาใจ และตระหนักในคุณคาของวั ฒนธรรมทองถิ่น รวมทั้งการเทาทันตอ
วัฒนธรรมแบบเมืองที่เติบโตอย างไรรากฐาน
๔. มิติดานเศรษฐกิ จ คือการกระจายรายได ผลกําไรที่ เกิดจากการทองเที่ยวเชิงชุมชนอยาง
แทจริง ประชาชนในพื้ นที่รวมพัฒนาควบคุมการเติ บโตของการทองเที่ยวภายในพื้นที่และรั กษา
ทรัพยากรธรรมชาติ
ภักดี รัตนผล (อ างใน พจนารถ กรึงไกร, ๒๕๔๕) กลาวถึ งการีสวนร วมระหวางภาครัฐ
ทองถิ่น ชุ มชน และภาคเอกชนในทิศทางปจจุ บัน และอนาคต ควรเปนไปในลั กษณะที่ภาครัฐเป น
หนวยงานสนับสนุน โดยใหชุมชนท องถิ่นและภาคเอกชนเปนหนวยดําเนินการบริหารจัดการภายใต
วัตถุ ประสงครวมคือการพัฒนาการทองเที่ยวอยางยั่งยืน โดยมีเหตุ ผลสนับสนุน ๔ ประการคื อ
๑. ตามข อบั ญญัติ รั ฐธรรมนู ญในเรื่ องการมี ส วนรวมของประชาชนต อการอนุ รั กษ
ทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดลอม
๒. เพื่อสรางการมีส วนรวม ความรับผิ ดชอบ และความรูสึกในความเปนเจ าของทรัพยากร
แหลงทองเที่ยวในทองถิ่นและชุมชนของตนเอง
๓. จากขอกําหนดและแนวทางในการกระจายอํ านาจในการจัดการงบประมาณและการคลัง
จากสวนกลาง และสวนภู มิ ภาค ลงสู ทองถิ่น อั นจะส งผลใหทองถิ่นมีรายไดเพียงพอที่จะดูแลและ
พัฒนาแหลงทองเที่ยวในทองถิ่นและชุมชนของตนเอง
๔. จากขอเท็ จจริงที่ ปรากฏวา คนในทองถิ่นจะมี ความรูสึกรั กหวงแหนทรัพยากรแหล ง
ทองเที่ยวของเขาเองมากกว าคนอื่น
การทองเที่ยวเชิงวั ฒนธรรม หมายถึง การทองเที่ยวที่ผูมาเยือนตองการสัมผั สถึงวั ฒนธรรม
อันแทจริง ความแตกตางของวิถีชีวิ ต วิถีชีวิตที่เรียบงายของทองถิ่ นที่ไปเยือน และการไดแลกเปลี่ ยน
ความรูและความคิ ดซึ่งกันและกัน ระหวางเจ าของทองถิ่นและผูมาเยือน เชน การเดินทางท องเที่ยว
เพื่ อชื่นชมศิลปวั ฒนธรรม หรือเขารวมประเพณี เทศกาลของทองถิ่นที่ไปเยือน การเดิ นทางเพื่อศึกษา
ขนบธรรมเนียมประเพณี ความเชื่อที่ สืบทอดกันมาของชุมชนทองถิ่น ตลอดจนความเชื่อทางศาสนา
เรื่องราว และงานเทศกาลที่จัดขึ้นในแหล งทองเที่ยว จะต องสะทอนใหเห็ นถึงประวั ติศาสตร วิถี ชีวิต
ความเปนอยู และสภาพภูมิศาสตรของทองถิ่น โดยเมื องจะเปนแหลงทองเที่ ยวทางวัฒนธรรมได นั้น
ควรมีองค ประกอบที่เปนสิ่งดึงดูดใจของการทองเที่ยวทางวั ฒนธรรมอันไดแก
๑. พิพิธภัณฑ
๒. สถาปตยกรรม สิ่งปลูกสราง รวมถึงซากผั งเมืองในอดีต
๓. ศิลปะ หัตถกรรม ประติมากรรม ประเพณี และเทศกาลตางๆ
๔. ดนตรี พื้นบาน
๕. การแสดงละคร และมหรสพ
๖. ภาษาและวรรณกรรม
๗. ประเพณีความเชื่อที่ เกี่ยวข องกับศาสนา
๘. วัฒนธรรมเกาแก โบราณ วัฒนธรรมพื้นบาน หรื อวัฒนธรรมยอย